Έχω παρατηρήσει ότι τους Έλληνες, δεν τους πειράζουν τόσο οι Ευρωπαίοι, ή οι Δυτικοί γενικότερα, και αναφέρομαι στους Γάλλους, Ισπανούς, Γερμανούς, Αμερικάνους κλπ, αλλά οι Αλβανοί, οι Κινέζοι, οι αφρικανοί, οι Βούλγαροι. Μια νοοτροπία που αδυνατώ να κατανοήσω. Άτομα μου έχουν πει ότι διαφορετικά τους ακούγεται το "Γάλλος" και διαφορετικά το "Αλβανός". Διακρίσεις και εν μέσω ρατσισμού λοιπόν. Κάποιοι, χαίρονται να συναναστρέφονται με Γάλλους ή Ιταλούς και κατευθείαν μορφάζουν όταν ακούνε για έναν Ιρανό, ή έναν Ινδό... Τι είναι αυτό λοιπόν, που μας κάνει να είμαστε ρατσιστές όχι προς όλους τους ξένους φυλετικά, αλλά να είμαστε και επιλεκτικοί? Ο πολιτισμός τους, η ιστορία τους, κάποια γεγονότα, βιώματα? Τι?