Αλβανοί ήρθαν στην Ελλάδα σαν πεινασμένοι όπως οι Έλληνες πήγαν αλλού πριν δεκαετίες. Κι όπως και τότε υπήρχαν Έλληνες που, most notably, στην Αμερική ήταν στελέχη της μαφίας και ορισμένοι έκαναν και τους νταβατζήδες σε παιδάκια από τα χωριά τους που κουβαλούσαν στην Αμερική για να κάνουν συντροφιά σε πλούσιους κυρίους, έτσι και ορισμένοι εγκληματίες εδώ βρήκαν νέα...αγορά. Ξυπνάτε, δεν υπάρχουν καλοί και κακοί μετανάστες και ξένοι. Υπάρχουν μόνο καλοί και κακοί άνθρωποι. Η ανεργία, φίλε μου, οφείλεται στο ότι οι Έλληνες αρνούνται να γίνουν τεχνίτες. Κι εκεί ακριβώς επίσης οφείλεται η ανάγκη της ελληνικής οικονομίας να φέρνει εισαγόμενα χέρια. "Οι Αλβανοί κλέβουν". Είσαι σοβαρός; Από τις 50 χιλιάδες περίπου κλοπές το χρόνο, το 55% από Έλληνες και το 45 από μετανάστες. Αυτό θα πει 20 χιλιάδες από μετανάστες. Πόσοι από αυτούς είναι Αλβανοί; Σίγουρα λιγότεροι από 20 χιλιάδες. Στην Ελλάδα ο συνολικός αριθμός Αλβανών είναι μισό εκατομμύριο. Βγάλε τα συμπεράσματά σου.
Ξέρεις, για να υπάρχεις δεν είναι ανάγκη να προσφέρεις και κάτι στην...ανθρωπότητα. Ναι, μπορείς να υπάρχεις μόνο για να φτιάχνεις το δικό σου πολιτισμό και να ζεις σ'αυτόν άσχετα αν οι άλλοι τον ξέρουν ή όχι. Βέβαια είναι κάπως ηλίθιο να μιλάμε έτσι για γείτονες γιατί στην ουσία μεταξύ γειτόνων ο πολιτισμός μοιράζεται. Δε μπορεί από τη μία πλευρά των συνόρων να είναι δώρο στην ανθρωπότητα κι από την άλλη άδωρο. Πολιτισμός είναι τα κλαρίνα στα Γιάννενα, πολιτισμός είναι και στους Αγίους Σαράντα. Πολιτισμός είναι στη Φλώρινα η Μπαιντούσκα, πολιτισμός είναι και στο Μοναστήρι (Bitola). Πολιτισμός είναι στην Ξάνθη ο Τσεστός, πολιτισμός είναι και στη Φιλιππούπολη. Πολιτισμός είναι το ζειμπέκικο στην Αθήνα, πολιτισμός είναι και ο χορός των ζειμπέκηδων στο Ικόνιο, τη Σμύρνη και την Κιβυρραιωτών (επαρχία Mugla). Όπως επίσης πολιτισμός είναι τα μαντολίνα της Κεφαλονιάς και πολιτισμός είναι τα μαντολίνα του Ρέτζιο Ντι Καλάμπρια.
Εχθρός είναι ο ιμπεριαλισμός που σπέρνει το μίσος στους λαούς για να τρώνε οι μεγάλοι. Δεν είναι εχθρός αυτός που μια ζωή θα βλέπω δίπλα μου, η μοίρα μας θα είναι κοινή και στη ζωή του κάνει τα ίδια που κάνω κι εγώ.
Το μόνο πρόβλημα, φίλε μου, είναι ότι ο κόσμος φοβάται τη διαφορετικότητα. Απορώ, γιατί; Δεν είναι κακό να είσαι διαφορετικός