Αγαπητέ Σπυρο, (βλεπω οτι σπουδαζεις και ιατρικη

) κοιτα να δεις ασχετα με τα ποστ μου θα σου πω την αποψη μου για τους γιατρούς και θα σε αφησω να βγαλεις απο κει και περα τα συμπερασματα σου.
Αρχικά να ξεκαθαρίσω οτι δεν εχω τιποτα προσωπικο με κανενα γιατρο ισα ισα εχω και πολλους φιλους στην ιατρική (αντε γιατι νομιζω πως με πηρατε απο φοβο

). θαυμαζω οπως ειπα απεριοριστα γιατρους αφοσιωμενους στο επαγκελμα τους, που ναι! αν και λιγοι υπαρχουν και στην Ελλαδα. ομως το προβλημα μου ειναι αυτο το "λιγοι" το οποιο απορρεει απο πολλά κακα της ελληνικης κοινωνιας, οπως ολη αυτη η πιεση και το αγχος που μεταδιδει στους παντες. γιατι δηλαδη η ιατρικη να ειναι η σχολη με την περισσοτερη ζητηση απο τη στιγμη που αναμφισβητητα δεν εχει και την πιο ομαλη επαγκελματικη αποκατασταση. και οτι και να λες στους "χαλεπους" καιρους που ζουμε η επαγκελματικη αποκατασταση ειναι σημαντικό κριτηριο για την επιλογη μιας σχολης!!
ομως και παλι εγω θα παραδεχτω αυτον που θελει να κανει αυτο που αγαπα ανεξάρτητα με τις επαγκελματικες προδιαγραφες της σχολής του και αυτον εννοειται πως θα τον θεωρησω αξιολογο γιατρο καθως απο την στιγμη που ειναι διατεθειμενος να θυσιασει τα παντα για την επιστημη σιγουρα δεν θα χρηματιστει!
Ομως δυστυχως η ελληνικη νοοτροπια στελνει στην ιατρικη ως επι το πλειστον ατομα που δεν ειναι λατρεις της επιστημης αλλα της κοινωνικης καταξιωσης που αυτη επιφερει και ονειρευονται λοιπον να γινουν γιατροι αναλογοι με τον χαουζ (και οκ αν τον θεωρειτε πια τοσο αμερικανια σας αναφερω εναν πραγματικό μεγαλο γιατρο (για να σας δειξω οτι ξερω

) τον Γεώργιο παπανικολαου, ομως θεωρω καλυτερο παραδειγμα τον χαουζ γιατι τα ατομα που περιγραφω μπορει να μην εχουν ποτε ακουσει για το Παπανικολάου).
Παντως δεν σου κρυβω οτι με χαροποιει το γεγονος οτι υπάρχουν αυριανοι γιατροι όπως εσυ, που σπευδεις να με διαψευσεις γιατι ετσι εχω μια ελπιδα οτι καποια στιγμη θα με διαψευσεις και με το εργο σου, πραγμα το οποιο στο ευχομαι!
