Πάντως δεν είναι και θέμα μαθημάτων παιδαγωγικής φύσεως και διδακτικής. Για παράδειγμα, βλέπω συμφοιτητές μου να επιλέγουν κάποια μαθήματα μαθηματικής παιδείας και διδακτικής μαθηματικών,..κτλ
μόνο και μόνο επειδή παιρνιόνται άνετα στην εξεταστική (επειδή οι καθηγητάδες κάνουν τα στραβά μάτια στο σκονάκι) με παπαγαλία και ελαφρύνουν κάπως το προσωπικό πρόγραμμά τους λόγω της ύπαρξης αρκετών άλλων δύσκολων μαθημάτων (του γνωστικού αντικειμένου). Με αυτό το παράδειγμα, θέλω να τονίσω πως δεν υπάρχει θέληση και όρεξη για παιδαγωγική κατάρτιση από τους νέους (μελλοντικούς εκπαιδευτικούς)..πόσο μάλλον από τους μεσήλικες παραδοσιακούς καθηγητάδες (που έχουν αναπαυτεί στα κιλάκια τους και στην υπαλληλίστικη ρουτίνα τους);
Επίσης, θα ήθελα να θέσω ένα ερώτημα απορίας. Για ποιον λόγο εμείς οι μαθηματικοί να μην διδασκόμαστε καθόλου μαθηματικά της μέσης εκπαίδευσης;
Στα 4 χρόνια, το μόνο Πανεπιστημιακό μάθημα το οποίο είναι χρήσιμο για το λύκειο είναι βασική ανάλυση μιας μεταβλητής και η μιγαδική ανάλυση. Όλα τα άλλα μαθήματα που θέλουμε για πτυχίο, σε προορίζουν μόνο για μαθηματικό ερευνητή ή επιχειρησιακό στέλεχος ή προγραμματιστή ή βιομηχανικό μαθηματικό και όχι μαθηματικό διδάσκων, δηλ., οι γνώσεις των μαθημάτων αυτών ξεφεύγουν πάρα πολύ από τα διδακτικά πλαίσια του λυκείου. Δεν είναι κρίμα ένας απόφοιτος μαθηματικός να γνωρίζει πάρα πολλά σε θέματα μαθηματικών εφαρμογών σε πολλές επιστήμες, να έχει φτύσει αίμα να περάσει «εξειδικευμένα» μαθήματα (και μεταπτυχιακού επιπέδου) όντας προπτυχιακός φοιτητής, που δεν θα του χρειαστούν ποτέ στην αγορά εργασίας και στην αγορά εργασίας (κυρίως στο σχολείο) να εργάζεται με ένα στοιχειώδες ποσό γνώσεων που ζήτημα είναι αν αντιστοιχούν σε ένα εξαμηνιαίο Πανεπιστημιακό μάθημα πρώτου έτους;
Τα μαθήματα που προσφέρει το Τμήμα μου, στα πλαίσια της διδακτικής είναι για τα κλάματα, αφού χαίρουν του γενικού ομόφωνου φοιτητικού χαρακτηρισμού «καμμένου» μαθήματος.
Ενημερωτικά πάντως στην δυτική Ευρώπη και στις ΗΠΑ υπάρχει διαφορετική δομή στις προπτυχιακές σπουδές του μαθηματικού. Όλοι οι φοιτητές που σκοπεύουν να σπουδάσουν μαθηματικά, ξεκινούν με ένα κοινό υπόβαθρο (διάρκειας 1 έτους) και μετά εξειδικεύονται σε 2 ή 3 χρόνια μέσα σε στενά πλαίσια όπως Μαθηματικά & Στατιστική, Μαθηματικά & Φυσική, Μαθηματικά & Πληροφορική,..κτλ αναλόγως τις εργασιακές βλέψεις του υποψηφίου. Υπάρχει σαφώς και το major με θέμα Μαθηματικά & Παιδαγωγική Επιστήμη, το οποίο επικεντρώνεται σε μαθήματα ψυχολογίας, παιδαγωγικής και μαθηματικών για την 1η και 2η βαθμίδα εκπαίδευσης. Βέβαια, όποιος επιλέξει Μαθηματικά με παιδαγωγική επιστήμη, δεν μπορεί να δουλέψει εκτός σχολικών πλαισίων. Στην χώρα μας δυστυχώς, είναι όλα χύμα στο κύμα. Ενώ διδασκόμαστε ως φοιτητές Μαθηματικοί
μόνο εφαρμοσμένες επιστήμες (στατιστική, προγραμματισμός, φυσική) καταλήγουμε στην εκπαίδευση χωρίς επιχειρησιακό σχεδιασμό (ανάλογη μόρφωση, σεμινάρια,...κτλ)..και αυτό το λέω για να μην νομίζει η παραπληροφημένη Ελληνική κοινωνια, ότι διδασκόμαστε ξερά μαθηματικά (θεωρήματα ή ατέρμονες άχρηστες πράξεις) και ότι η σχολή μας, μας προορίζει «επαρκώς» στην μέση εκπαίδευση. Απορώ ύστερα από 4 χρόνια, προς τι ο τίτλος «καθηγητική σχολή»; Γενικά, στο Μαθηματικό απλά διδασκόμαστε ξερά, κάποιες μαθηματικές θεωρίες και εφαρμογές αυτών στις φυσικές και τεχνολογικές επιστήμες...και όχι μαθηματικά για την μέση εκπαίδευση (ή τρόπους μαθησιακής προσέγγισης των μαθηματικών).
Ήθελα να ξέρω, το ΥΠΕΠΘ δεν έχει επίγνωση της κατάστασης; Γιατί το ΥΠΕΠΘ και οι ΔΕΠ (καθηγητές μας) νομίζουν ότι θα γίνουμε όλοι (100% των αποφοίτων) ερευνητές μαθηματικοί ή στελέχοι-ερευνητές σε βιομηχανίες; Μήπως οι κρατικοί καρεκλοκένταυροι (καθηγητές Πανεπιστημίου, προϊστάμενοι του υπουργείου, κομματικοί παρατρεχάμενοι-ειδικοί σύμβουλοι του υπουργείου) έχουν άγνοια από την Ελληνική εργασιακή πραγματικότητα; Δεν μπορεί να σπουδάζουμε στην Ελλάδα, μαθηματικά με αντεγραμμένα αμερικάνικα προγράμματα σπουδών αλλά χωρίς την αγορά εργασίας των ΗΠΑ. Είναι παράλογο και άδικο από κάθε άποψη...
Η ίδια λογική ακολουθείται σε όλη την Σχολή Θετικών Επιστημών (όπως μου λένε φίλοι μου, πρώην συμμαθητές μου) δηλαδή σε Τμήματα Φυσικής, Βιολογίας, Χημείας, Πληροφορικής, Γεωλογίας, Επιστήμης Υλικών.
Γιατί σε αυτήν την χώρα, τα πάντα να είναι τόσο πρόχειρα και αρπακ&*λέ σχεδιασμένα; Σε όλον τον ανεπτυγμένο κόσμο (Δ.Ευρώπη και ΗΠΑ), τα πάντα είναι σχεδιασμένα επιχειρησιακά, δηλ., υπάρχουν ειδικά κλιμάκια συμβούλων που όταν μια μεταρρύθμιση στην παιδεία για παράδειγμα, πρόκειται να μπει σε εφαρμογή, εξετάζουν την εφικτή υλοποιησιμότητά της, την αποφορά κέρδους, το κοινωνικό όφελος και την προσαρμοστικότητα στις ανάγκες του λαού τους. Τώρα καταλαβαίνω όταν κάτι φίλοι μου Ολλανδοί μου έλεγαν πως στην Ολλανδία όταν για παράδειγμα, φτιάχνουν δρόμους, πρώτα χαράσσουν λειτουργικό πολεοδομικό σχέδιο και ύστερα, στα τετράγωνα ή άλλου σχήματος που απομένουν, χτίζονται τα κτίρια (χωρίς την ελληνική κακή νοοτροπία της «καταπάτησης»). Δυστυχώς, σαν χώρα εμείς, που θέλουμε να θεωρούμαστε και ισότιμο μέλος της Ε.Ε, ανεπτυγμένη ευρωπαϊκή χώρα,...κτλ κινούμαστε σαν τον κάβουρα (ανάποδα) σε όλους τους τομείς και με αρχοντοχωριάτικο στυλ. Να λοιπόν που ποτέ, όσες μεταρρυθμίσεις και να γίνουν από την κάθε κυβέρνηση, ποτέ δεν θα γίνουμε ευρωπαϊκή χώρα, λόγω έμφυτης παραλογικής....:fss:
Ζητώ συγγνώμη, για την έκταση του post μου...
