Κλαίω συνέχεια.Δηλαδή αν δεν μπορώ να κάνω μια άσκηση,αν συγκινηθώ,αν νευριάσω,αν αγχωθώ,αν μου πει ο άλλος το οτιδήποτε.Απλά βουρκώνω και μετα κλαίω.Μου έχει τύχει άπειρες φορές να κλάψω επειδή ο άλλος μου είπε "καλύτερα σου πάει το κόκκινο",πολλές φορές όταν μιλάω με την μαμά μου.Γενικά κλαίω σε καθημερινή βάση χωρίς υπερβολές.Έχω προβληματιστεί με την συχνότητα αυτού του φαινομένου γιατί δεν θέλω να φαίνομαι ούτε η αδικημένη ούτε το παιδάκι που λυπούνται.Κάθε φορά που μου έρχεται κρατιέμαι,κρατιέμαι,και αν δεν μπορώ απλά φεύγω από εκεί που είμαι για να μην με δουν.Είναι φοβερά άσχημο να βλέπεις ένα άτομο με οποιαδήποτε κουβέντα να κλαίει.Δεν ξέρω πια τι να κάνω....