1.Είναι προφανές ότι με τα χρόνια απλουστεύεται η ελληνική, όπως κάποτε καταργήθηκε το πολυτονικό [...] που θα βαδίζει προς μια θετική εξέλιξη κι όχι υποβάθμιση.
Δεν είναι όλα τα πράγματα θέμα άμεσης χρησιμοθηρίας.
2.Η αισθητική είναι βέβαια κάτι μεταβλητό (κι άρα δεν μπορώ να την επικαλεστώ ως επιχείρημα λέγοντας ότι αν καταργήσουμε τους διαφορετικούς ομόηχους φθόγγους θα γίνουν πιο αντιαισθητικές οι λέξεις)
1.Δεν είναι θέμα εξέλιξης (=αποδεκτόν), είμαι θέμα παραχάραξης και σκοπίμου εκφυλισμού του τρόπου επικοινωνίας. Το πολυτονικό εισήχθη υποτίθεται για να προφέρουν σωστά τις λέξεις οι βάρβαροι (=οι μη Έλληνες, προς αποφυγή σκοπίμων παρεξηγήσεων) και δευτερευόντως για τις λέξεις που εισάγονταν από αλλότριες γλώσσες στην ελληνική. Μετά λύπης, λοιπόν, σήμερα διαπιστώνεται ότι οι βάρβαροι σέβονται περισσότερο τον γλωσσικό μας πλούτο, από τους νεο-Έλληνες που τουλάχιστον στην αρχαία έκδοση της γλώσσης μας, οφείλουν να διαφοροποιούν το -ο- απ΄το -ω- και το -η- απ’το -υ- κλπ. Όπως πιέζονται να κάνουν όταν διδάσκονται την αγγλική, την γαλλική, την γερμανική κλπ όπου το u δεν το διαβάζουν i.
Επίσης, κανένα κάστρο δεν πέφτει σε μία μέρα. Έτσι και με την γλώσσα λοιπόν (και πόσω μάλλον με την ελληνική) δεν ήταν δυνατόν να την φθείρεις εν μία νυκτί. Απλουστεύτηκε αιώνες πριν η εκφορά των φθόγγων (αργά-αργά) και έδωσε το πάτημα στους πολιτικούς της τότε εποχής να καταργήσουν ότι απέμεινε να θυμίζει κάτι απ’το παρελθόν.
Ξεκίνησε η εκστρατεία με την βαρεία το ’60 και όταν είχε ωριμάσει η ιδέα στα μυαλά της ψευδοεπαναστατικής νεολαίας της εποχής, έπεσε και η ταφόπλακα το ’82. Μαζί με την εναπομείνασα περισπωμένη βέβαια, πήρε η μπάλα και τα πνεύματα.
Αργότερα, πηγαδάκια ξεκίνησαν και για τον γνωστό <<ιωτακισμό>>. Γιατί τα παιδιά μας δεν είναι υποχρεωμένα να ταλαιπωρούνται με τα -ι- , τα -ε-, τα -ο-. Συνάμα, η παιδεία όλο και χωλαίνει, τα μοδάτα greeklish εμφανίζονται για να μας διευκολύνουν στις τεχνολογικές μας συνδιαλλαγές και οι παίδες όλο και ηλιθιοποιούνται, όλο και χάνονται…
Όταν ωριμάσει η ιδέα στους σημερινούς, θα καταργηθούν και τα πολλά ομόηχα πλέον γράμματα. Κι αν ακόμη δεν συμβεί στην γενιά τους ,θα συμβεί στους μετέπειτα απογόνους τους. Διότι, αποδεδειγμένα όταν κάτι είναι κακό σήμερα και δεν προσπαθήσεις να το βελτιώσεις, στην επόμενη γενιά θα είναι χειρότερο και στην μεθεπόμενη χείριστο. Και δεν έχει να κάνει με καμμία εξέλιξη ξαναλέω που θα ήταν αποδεκτό. Εκτός κι αν εξέλιξη θεωρούμε την πολιτισμική απόπτωση..
Το θέμα είναι ότι όσο απομακρυνόμαστε ιδεολογικά (όχι χρονικά) απ’την ορθοτυπία της γλώσσας μας (και όχι εξελίξεως ένεκα, αλλά παραφθοράς ένεκα) τόσο χανόμαστε και πολιτισμικά.
2. Αντιλαμβάνομαι πως αναφέρεσαι στα γράμματα (στην γραπτή αποτύπωση των φθόγγων) και στην αισθητική μιας λέξης όταν περιέχει το σωστό γράμμα ή ένα λανθασμένο ομόηχό του. Ακόμα και αισθητικά τα γράμματα της αλφαβήτου έχουν λόγο που φέρουν το συγκεκριμένο σχήμα το καθένα (αναφέρομαι στα κεφαλαία κυρίως, διότι οι αρχαίοι δεν χρησιμοποιούσαν πεζά). Ένα μικρό παράδειγμα είναι το γράμμα -Υ-, το οποίο οφείλει το σχήμα του στην πρόθεση των να δηλώσουν
την καμπυλότητα, την κυρτότητα ενός πράγματος για να δεχτεί κάτι
υγρό. Συνάπτεται άμεσα με έννοιες που έχουν σχέση με τα υπογραμμισμένα παραπάνω. Το
ύδωρ του
υετού (=βροχή) ήταν (και είναι) μεγίστης σημασίας για την ζωή και την
ύλη. Το ίδιο ισχύει και για τα υπόλοιπα γράμματα..
