Το ινστα από την άλλη δεν μιλάει.. μόνο μου δείχνει ανθρώπους που όλοι είναι ευτυχισμένοι
με τέλεια καθημερινότητα!
Για να γνωρίσεις έναν άνθρωπο, πρέπει να κοιμηθείς μαζί του. Δεν περιέχει ερωτική ερμηνεία, εννοώ τον απλό ύπνο. Στον ύπνο και στο πρωινό ξύπνημα θα δεις ότι και βασιλιάς να είναι, θα ρίξει ροχάλα στην τουαλέτα. Δεν υπάρχει καμία τελειότητα. Απλά ζούμε την εποχή της εικόνας.
Στον νεότερο εαυτό μου θα έλεγα να είχε περισσότερη υπομονή, να βίωνε καλύτερα την χαρά της στιγμής και ότι τελικά ακόμη και τα λάθη του, δεν είναι τελικά λάθη όπως η ίδια κοινωνία μας κάνει να νιώθουμε. Επίσης θα του έλεγα να στηρίζει περισσότερο την μάθηση μέσω της καθημερινής εμπειρίας και όχι κατ' ανάγκη σε ξεπερασμένα πτυχία. Θα του έδινα πολλά μπράβο καθώς σε ένα τελείως αδημιούργητο επιστημονικά κοινωνικό περιβάλλον, ως ένα ανώριμο 18χρονο ποτέ δεν επαναπαύτηκε σε μια φοιτητική ζωή ύπνου. Ακόμη και τώρα μπορεί να μην έχω βρει τα πατήματά μου, αλλά όπως λέει και ένας φίλος μου Κορεάτης, με τελείως διαφορετική κουλτούρα ζωής,
ζωή είναι να μην βρεις ποτέ τα πατήματά σου. Έτσι μαθαίνεις και βελτιώνεσαι. Μια ζωή ταξιδιώτης σε νέες περιπέτειες. Με τα χρόνια βλέπω στον πιο ώριμο εαυτό μου ότι τα λάθη δεν είναι λάθη απλά μια διαφορετική πορεία σε αυτό που ήξερες ή μάλλον νόμιζες ότι ήξερες. Για να είναι λάθος, πείτε μου ποιο είναι το σωστό;
Mε την σχεδόν 6χρονη διαμονή μου στο εξωτερικό ως μόνιμος κάτοικος, και μέσω γνωριμιών, νέων σχέσεων ζωής με άλλα έθνη, άλλες κουλτούρες, άλλα υπόβαθρα, πολλά people come - people go βλέπω ότι μόνο στην χώρα μας επικρατεί η λογική της βολεψίτιδας κάπου είτε είναι σπουδές είτε είναι δουλειά (στο δημόσιο) είτε είναι σχέσεις. Οι περισσότεροι λαοί ειδικά όσοι έχουν αξιοθαύμαστο πολιτισμό, κυρίως από την άπω ανατολή, θεωρούν ότι η ζωή είναι το παρόν και η αναζήτηση. Ζεις και ψάχνεις. Νομίζω ότι ο νεότερος εαυτός μου ήταν ανέκαθεν περίεργος με την καλή έννοια.
