Mην το λες Doina...Εμένα πέρσι τα μαθηματικά μου ήταν ψιλοαδιάφορα, την φυσική δεν την καταλάβαινα αν και μου άρεσε, και η χημεία ήταν το μόνο θετικό στο οποίο είχα υψηλό βαθμό. (αν πρέπει να κρίνω από πλευράς βαθμολογίας) Ιστορία και λογοτεχνία είχα ανέκαθεν 19-20, και έγραφα και 19-20. Αρχαία τώρα βαριόμουν αφάνταστα πέρσι, έπαιξαν κι άλλοι παράγοντες ρόλο, για να μην τα πολυλογώ όμως η περσινή για μένα ήταν η χειρότερη σχολική χρονιά από πλευράς βαθμών και διασκέδασης. Αλλά στο θέμα μας. Όταν ήρθα λύκειο, ήμουν 90% + σίγουρη ότι έτεινα προς τη θεωρητική. Μόλις άκουγα τον όρο άλγεβρα, έ έλεγα, καλό μαθηματάκι, γεωμετρία τρώγεται. Όταν άκουγα φυσική, έλεγα, ωραίες ακαταλαβίστικες έννοιες, που δεν είχαν σχεδόν καμία απολύτως σχέση με αυτό που είχα εγω στο μυαλό μου περί φυσικής. Σου λέω λοιπόν, ότι κατά τη διάρκεια της χρονιάς έχω αλλάξει τόσο πολύ, που και η ίδια εξεπλάγην!Τώρα, μόλις ακούω μαθηματικά λέω επιτέλους και μόλις ακούω φυσική κοντεύω να πετάξω από τη χαρά μου. Σου λέω είμαι μια άλλη Ναυσικά. Τελείως άλλο κεφάλι, άλλο μυαλό, δεν ξέρω πώς έγινε, αλλά σα να μεταλλάχθηκα (
), συνειδητοποίησα ότι υπάρχουν και τα θετικά, και...ό,τι είναι σούπερ, ειδικά αυτά που ορισμένες ασκήσεις τους, θέλουν φαντασία. Πορώθηκα.
Γι'αυτό, και να με θυμιθείς, αμα αφήσεις την καρδία σου να νιώσει τη "μουσική" όπως έχει χαρακτηριστεί των θετικών μαθημάτων, να είσαι σίγουρη ότι θα μαγευτείς!
