Τίποτα δεν είναι αίσχος, τίποτα δεν είναι άχρηστη γνώση, μάλιστα τις περισσότερες φορές ο τρόπος διδαχής των μαθημάτων και όχι το περιεχόμενο είναι αυτό που τα κάνει τόσο βαρετά. Γιατί, ακόμη και ταρχαία, κρύβουν μια λογική μέσα τους, δεν είναι μουρθε μια λέξη τη βάζω εδω, άντε μετά να προσθέσω και κανα απαρέμφατο να την κάνω την πρόταση γκλαμουριά. Ή η ιστορία ας πούμε, πολύ ενδιαφέρον μάθημα σα γνώση, αλλά όσο ενδιαφέρουσα είναι, τόσο άλλο χάλια είναι το βιβλίο, ούτε για χαρτί υγείας δε κάνει, έτσι όπως τα λέει.
Όσο για το ότι οι θετικές επιστήμες είναι η ζωή μας. Όταν ο άνθρωπος ζούσε στις σπηλιές, αν έβγαινες και του έλεγες ότι η γη γυρίζει, θα σε είχε παντελώς γραμμένο, κοινώς δε θα του καιγόταν καρφί. Αν όμως του άναβες φωτιά, θα σε είχε θεό. ΟΙ θετικές επιστήμες, η σημασία τους, είναι ανάλογα με την εποχή. Η ύπαρξή τους, συνδέεται άρρηκτα με τη γλώσσα, η λειτουργικότητα της οποίας είναι τεράστια (αν μπορεί να μετρηθεί). Όμως και η γλώσσα, δημιουργήθηκε για να καλύψει κάποια "κενά" στην ανθρώπινη επικοινωνία, κάποια κενά που εμπόδιζαν την κατανόηση και πρόοδο. Η φυσική και η χημεία, υπήρχαν πολύ πιο πριν, πριν καν δημιουργηθεί ο γνωστός σε εμάς κόσμος. Από τότε που πρωτοεμφανιστήκαμε, κοιτάξαμε να ντυθούμε, να τραφούμε, να ζεσταθούμε. Χωρίς να το ξέρουμε, είχαμε απ'αρχής αναπτύξει τις θετικές επιστήμες, σε μια primitive μορφή τους. Η γλώσσα συνέδεσε τις γνώσεις, η εξέλιξη τις επέκτεινε. Κανείς από εμάς δεν είναι σε θέση πιστεύω να κρίνει, ποιος υπερέχει- η επιστήμη ή η γλώσσα-. Και δε νομίζω, ότι επιλέγοντας κατεύθυνση, απαξιώνουμε τη σημασία της μίας ή της άλλης.
