Κολλάς στις λέξεις, μπορεί να έλεγε συστηματική αμφιβολία αλλά εφαμροζόταν σε όλα, στην εκπαίδευση, στην θρησκεία, στην πολιτική, στην θέση της γυναίκας στην κοινωνία, στους νόμους, στα εργατικά δικαιώματα, στις μεθόδους καλλιέργησης ακόμα και στο ντύσιμο (είναι η εποχή όπου ανακαλύφτηκε το γνωστό σε όλους μας "κουμπί"). Και από τότε, ο δάσκαλος δεν ήταν η αυθεντία, έσβησε η πώρωση στην θρησκεία, εφαρμόστηκε σε αρκετές χώρες η δημοκρατία, η γυναίκα απέκτησε δικαιώματα, οι νόμοι έγιναν πιο δίκαιοι, οι εργάτες απέκτησαν τις διακοπές τους και το δικαίωμα στην σύνταξη και οι αγρότες έμαθαν νέες μεθόδους καλλιέργησης.
Και ΟΛΑ αυτλα στηρίχτηκαν στην συγκεκριμένη φράση.