Άμα δεν το έχεις ζήσει όμως, πώς θα διατυπώσεις άποψη? Αφού οι απόψεις δεν θα προέρχονται από προσωπική εμπειρία, τότε από πού?
Καταρχάς να ξεκαθαρίσουμε τα εξής:
Δεν γίνεται να έχεις ζήσει όλες τις καταστάσεις πάνω σε αυτόν εδώ τον πλανήτη.
Επίσης το βίωμα δεν είναι από μόνο του επαρκές, αλλά ούτε και αναγκαίο για το σχηματισμό άποψης.
Πιστεύω ότι η σωστή άποψη είναι αυτή που βασίζεται στον ορθολογισμό.
Έχεις κάποια δεδομένα, κάποια τεκμήρια, κάποιες θεωρητικές αξίες και αρχές, πάνω στις οποίες χτίζεις απόψεις.
Δε χρειάζεται να χω ζήσει τον πόλεμο για να περιγράψω τις ολέθριες επιπτώσεις που αυτός έχει.
Δε χρειάζεται να έχω υπηρετήσει ως εθελοντής για να περιγράψω την προσφορά του εθελοντισμού.
Δε χρειάζεται να έχω πετάξει σκουπίδια στο ποτάμι για να περιγράφω τις συνέπειες αυτού.
Δε χρειάζεται να έχω δεθεί σε μία σφαίρα που κυλίεται σε κεκλιμένο επίπεδο για να αποδείξω ποια θα είναι η επιτάχυνσή της.
Η άντληση στοιχείων που θα χρησιμεύσουν ως δεδομένα για συλλογισμούς και επιχειρήματα γίνεται από την ενημέρωση. Η ενημέρωση σου δείχνει ποια είναι η πραγματικότητα (ας ελπισουμε δλδ) και συ, με βάση ένα αξιακό σύστημα που έχεις χτίσει και το οποίο βασίζεται στη λογική, αξιολογείς τα δεδομένα.
Και επίσης, η λογική, σε αντίθεση με το συναίσθημα, μπορεί να γινει κατανοητή και από τρίτους.
Το βίωμα είναι προσωπικό αίσθημα που δύσκολα γίνεται απτό από κάποιον άλλο.