Έκανα Το Αμάρτημα ,Κρητικό ,Μελαγχολία...,Πολυδούρη,Εγγονόπουλο ,Αναγνωστάκη.Να αρχίσω και μόνη μου να διαβάζω από το βοήθημα άλλα κείμενα?
Είσαι πολύ καλά, δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. Είναι σημαντικό να έχεις ήδη μελετήσει δύο εκ των μεγάλων σε έκταση κειμένων! Το ζήτημα είναι, όμως, να μη διολισθαίνουμε στον πειρασμό διαχείρισης της ύλης με επιφανειακές προσεγγίσεις. Είμαι της άποψης πως η ύλη εν τέλει κατακτάται όντως με τις επαναλήψεις, αλλά η επανάληψη προϋποθέτει και ετυμολογικά την αρχική "λήψη". Τι σημαίνει αυτό; Πρώτα κατανοώ αυτό με το οποίο καταπιάνομαι,
διατυπώνω απορίες, αμφιβάλλω και δεν καλουπώνω τη σκέψη μου (ναι, θα σκεφτώ ενδεχομένως και τι θα συνέβαινε αν η δεύτερη Αννιώ δεν πέθαινε στην αφήγηση. Ποια θα ήταν η αντίδραση της μητέρας; Μήπως η πιθανή στάση της να είναι δηλωτική του ψυχισμού της; ) και εν γένει προσπαθώ να μην αφήνω κανένα κενό προς υστερόχρονη επίλυση. Πίστεψέ με, το Αμάρτημα και ο Κρητικός είναι δύο κείμενα που χρήζουν πολλής, πολλής, πολλής και δεν ξέρω αν το ανέφερα, πολλής ανάλυσης που εν πολλοίς ξεφεύγει από τα τυποποιημένα στεγανά της θεωρητικής κατεύθυνσης της γ' λυκείου! Να κατακτήσουμε τα κείμενα ίσως είναι δύσκολο, αφενός επειδή ως λογοτεχνήματα δεν είναι απτά και άρα κατακτήσιμα, αφετέρου διότι επιδέχονται πολλαπλής ερμηνευτικής προσέγγισης. Σε κάθε περίπτωση,όμως, μολονότι δεν μπορούμε να τρέφουμε αξιώσεις κριτικών λογοτεχνίας, πιστεύω πως στο πλαίσιο αυτού του "μαθήματος" επιβραβεύεται και η δημιουργική σκέψη. Οπωσδήποτε χρειάζεται να κινείσαι στο πλαίσιο που θέτουν οι γενικές κατευθυντήριες γραμμές του βιβλίου (απαίτηση, προφανέστατα, παράλογη δεδομένης της υφής του εξεταζόμενου αντικειμένου), ωστόσο καλείσαι κυρίως να
καταλάβεις τι γράφει κάποιος, κάτω από ποιες συνθήκες και γιατί. Τότε και μόνο τότε δύνασαι να αξιοποιήσεις γνήσια και προσωπικά και όχι να αναπαράξεις παπαγαλίστικα τα σχόλια του βιβλίου, τα οποία είναι πιθανό να εκφράζουν ακόμα και αφιστάμενες τοποθετήσεις! (Εδώ, κατ' εμέ, έγκειται και η περιλάλητη τεκμηρίωση που πρέπει να κοσμεί κάθε σας σχολιασμό στη λογοτεχνία, οπότε εφιστώ την προσοχή σας.
)
Για να μην πολυλογώ λοιπόν: Διαβάζουμε σωστά και ουσιαστικά, στοχεύοντας στην ποιοτική και όχι ποσοτική διαπραγμάτευση της ύλης. Ο χρόνος υπάρχει και είναι αρκετός , ώστε να
μελετήσετε και να προβληματιστείτε με αφορμή τα δοθέντα κείμενα. Δείτε τη λογοτεχνία σαν αφορμή διεξόδου από τα υπόλοιπα μαθήματα,
δίχως να την υποτιμάτε (καθώς τότε θα σας εκδικηθεί και μάλιστα αμείλικτα
)! Εκτιμήστε την και θα δικαιωθείτε!
Και για όσους δεν το κατάλαβαν, ναι, η λογοτεχνία ήταν το αγαπημένο μου μάθημα πέρσι. 
