Λοιπόν. Facts are clear:
- Πάρα πολλοί (συγκριτικά με άλλες χώρες) θέλουν να πάνε στο πανεπιστήμιο.
- Τα πανεπιστήμια δεν τους χωράνε.
Συμπέρασμα: Δεν μπορούν όλοι να περάσουν στο Πανεπιστήμιο.
Για να έχεις ένα μέτρο σύγκρισης, το ΗΜΜΥ ΕΜΠ το δηλώνουν κάθε χρόνο 2.500 άτομα. Το τμήμα μπορεί να χωρέσει μέχρι 200 άτομα. Επομένως 2.300 άτομα θα μείνουν απ' έξω. Τι δεν καταλαβαίνεις και τι νόημα έχει να "εύχεσαι" κάτι άτοπο;
Για παράδειγμα στη Γερμανία, που θέλουν λιγότερα άτομα να πάνε στο Πανεπιστήμιο και οι θέσεις είναι περισσότερες απ' ότι εδώ, οι θέσεις πλεονάζουν. Έτσι, η πρόσβαση είναι ελεύθερη σε όλες τις σχολές (με εξαίρεση τις ιατρικές και τις παραϊατρικές που έχουν μεγάλη ζήτηση). Ναι, καλά άκουσες, δεν έχουν εισαγωγικές εξατάσεις, παρά μόνο απολυτήριες για το Abitur.
Αυτό στην Ελλάδα δεν γίνεται για πολλούς και διάφορους λόγους, με πρώτο και κύριο τον ανύπαρκτο Σχολικό Επαγγελματικό Προσανατολισμό, καθώς και τη δυσχερή οικονομική κατάσταση των πανεπιστημίων και την παραμέλησή τους από την πολιτεία εδώ και πολλά χρόνια.
Νά 'τη και η υφέρπουσα personal attack. Προφανώς και δεν θεωρώ τους συμμαθητές μου εχθρούς μου. Εφόσον όμως είσαι μέσα σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που έχει ως καίριο χαρακτηριστικό του τον στυγνό ανταγωνισμό μεταξύ των μαθητών, γιατί κι εσύ είσαι μέσα σε ένα τέτοιο, δεν έχει καμία σχέση και καμία σημασία το αν βλέπεις τους άλλους ως εχθρούς σου ή όχι. Θέλοντας και μη είσαι αναγκασμένος να τους ανταγωνιστείς για τη θέση που (πιστεύεις ότι) σου αξίζει. Τι να κάνουμε, έτσι είναι η κρεατομηχανή, αν δε θες πάλεψε να την αλλάξεις ή φύγε για αλλού.