Στο εσωτερικό υγρού υπάρχει πάντα διαλελυμένος αέρας με τη μορφή φυσαλλίδων. O χώρος μέσα στις φυσαλλίδες είναι κεκορεσμένος ατμών, αφού είναι κλειστός και συνυπάρχουν υγρό και αέριο. Στο βάθος h όπου βρίσκεται η φυσαλλίδα η πίεση p είναι:
p = po+ρgh
όπου po η πίεση στην επιφάνεια του υγρού και ρgh η υδροστατική πίεση (ρ η πυκνότητα του υγρού και g η επιτάχυνση της βαρύτητας). Oι φυσαλλίδες είναι συνήθως πάρα πολύ μικρές (αόρατες με γυμνό μάτι), γιατί έτσι η ενδοπίεση στο εσωτερικό τους είναι μεγάλη και εξουδετερώνεται η πίεση p. H πίεση δηλαδή είναι: p=pκ+2γ/r
όπου pκ η τάση των κεκορεσμένων ατμών, r η ακτίνα της φυσαλλίδας η οποία θεωρείται σφαιρική και γ ο συντελεστής επιφανειακής τάσης.
Όσο αυξάνει η θερμοκρασία, τόσο αυξάνει και η τάση των κεκορεσμένων ατμών pκ με αντίστοιχη ελάττωση της ενδοπίεσης και αύξηση της ακτίνας r. Δηλαδή με τη θερμοκρασία μεγαλώνει και η φυσαλλίδα και κάποια στιγμή, όταν η τάση των κεκορεσμένων ατμών pκ γίνει ίση με την p, η άνωση την οποία υφίσταται η φυσαλλίδα είναι αρκετά μεγάλη ώστε να φθάσει στην επιφάνεια του υγρού και να δώσει ολόκληρη την ποσότητα των κεκορεσμένων ατμών που περιέχει, στο περιβάλλον.
Για να συμβεί λοιπόν βρασμός πρέπει η τάση των κεκορεσμένων ατμών να γίνει ίση με την εξωτερική πίεση po, αν δεν ληφθεί υπόψη ότι η υδροστατική πιεση ρgh είναι αμελητέα. Άρα το μέγεθος από το οποίο εξαρτάται, ο βρασμός του υγρού,
δεν είναι η θερμοκρασία αλλά η εξωτερική πίεση. Για το λόγο αυτό αν βάλουμε νερό σε ένα μπουκάλι και αντλήσουμε τον αέρα, θα παρατηρηθεί βρασμός στη συνηθισμένη θερμοκρασία. Aντίστροφα αν στην επιφάνεια του νερού ασκηθεί αρκετά υψηλή πίεση, είναι δυνατό να βράσει σε θερμοκρασία 200 ή 300οC.
Ελπιζω να ημουν αναλυτικος.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.