Εμένα ο αγαπημένος μου καθηγητής είναι από τους καλύτερους φυσικούς στην πάτρα. Φωνάζει απίστευτα, χλευάζει και ειρωνεύεται τον κάθε μαθητή, είναι απόλυτος, πολύ αυστηρός, η πλάκα δεν υφίσταται καθόλου στο μάθημά του, η ανώτερη βαθμολογία που είχε βάλει στα τετράμηνα ήταν 16 και 17 αντίστοιχα (έχει σκίσει και τετράδιο). Όμως σε εμένα δεν είχε κάνει τίποτα, γιατί ήμουν ο καλύτερος. Τα περισσότερα παιδιά τον φοβόντουσαν. Θέλει να αισθάνεται πως αυτός είναι και άλλος κανένας. Μάλιστα την μόνη φορά που με σήκωσε ήταν την τελευταία μέρα που κάναμε μάθημα και μάλιστα μου έβαλα την πιο δύσκολη άσκηση που μπορούσε (την έλυσα, αν και παρόλο που έγραφα συνέχεια μου πήρε όλη την ώρα). Όμως όταν έμπαινε μεσα στην τάξη εμπνεαι εμπνεόμουν απο αυτόν, μου άρεσε τρελά το μάθημά του, ανυπομονούσα το πότε θα τον έχω.
Τέλος πολλοί από μας (όσοι είχαν διάθεση) έμαθαν τα πάντα και πολύ καλά. Να φανταστείτε πως το βιβλίο δεν το χρησιμοποιούσαμε, αλλά μας υπαγόρευε αυτός σε τετράδιο και γράφαμε.............
Τι λέτε, είμαι βιτσιόζος;;;;;;;;;;;;;;;;;;;