ΠΡΟΣ SILIA:
Καλησπέρα!Αν και ξεφεύγουμε λίγο από το ακριβές θέμα,θα ήθελα κι εγώ με τη σειρά μου,αν μπορώ να σας βοηθήσω με βάση τα όσα έχω συμπεράνει,τόσο από τα πρόσφατα μαθητικά μου χρόνια,όσο κι ως-ας μου επιτραπεί-εκκολαπτόμενη φιλόλογος.Καταρχάς,θα ήθελα να γνωρίζετε ότι συμμερίζομαι απόλυτα τους προβληματισμούς σας πάνω στο ζήτημα των αρχαίων ελληνικών.Ωστόσο στην περίπτωσή σας είναι θετικό ότι διαθέτετε ήδη,όπως λέτε,την απαιτούμενη μεταδοτικότητα.Ειδικότερα για τα αρχαία και πιο πρακτικά(διότι αν δεν κάνω λάθος τέτοιες συμβουλές σας χρειάζονται κυρίως)πιστεύω ότι πρέπει να βοηθήσετε τους μαθητές σας να καταλάβουν ότι το μάθημα δεν αποτελεί στείρα αποστήθιση ανούσιων γραμματικών τύπων,αλλά ότι όλα αυτά είναι τα εργαλεία για την αποκωδικοποίηση ενός κειμένου στο σύνολό του.Επιπλέον,θεωρώ σημαντικό να επισημαίνεται η σύνδεση της αρχαίας με τη νέα ελληνική,καθώς πολλοί μαθητές δυστυχώς τις θεωρούν διαφορετικές γλώσσες!Κάτι τέτοιο μπορεί να επιτευχθεί λ.χ. με το συσχετισμό των ρηματικών θεμάτων που εντοπίζονται στους αρχικούς χρόνους που διδάσκονται με την παραγωγή λέξεων στα νέα.Τέλος,σκόπιμο θα ήταν να εστιάσετε και να καταστήσετε σαφή τη φιλοσοφία και το πνεύμα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού,πέρα από τη διδακτέα ύλη,ως παιδευτικό στοιχείο εν γένει.Ειλικρινά ελπίζω να σας φάνηκα χρήσιμη!Θα χαρώ αν μπορώ να απαντήσω σε ό,τι άλλο χρειαστείτε στο μέλλον.Συγχαρητήρια για τη στάση σας και καλή συνέχεια στο έργο σας!
-----------------------------------------
Όσο είναι δυνατόν μην ξεφορτώνεσαι τα προσωπικά σου στους μαθητές. Έχουμε μία η οποία μας έχει κάνει τη ζωή κόλαση με τα προσωπικά της. Μας έχει διηγηθεί όλες τις κηδείες της ζωής της!
Και κάτι ακόμα που θεωρώ σημαντικό για τα φιλολογικά, είναι να "ξεφεύγεις" λίγο από το θέμα, μέσα σε λογικά πλαίσια πάντα.
Να δίνεις πολλές ευκαιρίες να πουν τη γνώμη τους σε ένα θέμα και να ζητάς συχνά τη γνώμη των αδύναμων ή αδιάφορων μαθητών! Δεν εννοώ να τους ζορίζεις! Κατάλαβες τι λέω πιστεύω.
Είχα ένα φίλο ο οποίος περνούσε οριακά την τάξη συνέχεια ώσπου βρέθηκε μια φωτισμένη γυναίκα που τον σήκωνε να πει μάθημα. Τον ζόρισα κι εγώ λίγο ώσπου μια φορά είχε διαβάσει και το είπε μια χαρά. Πήρε και στο διαγώνισμα 18. Απο κει και πέρα έφυγε! Τον χάσαμε! Μετά από δύο χρόνια έχει βγει αναπληρωματικός απουσιολόγος^^
-----------------------------------------
Αυτό το έχω σκεφτεί κι εγώ (ως μαθήτρια). Τα κείμενα που έχουν τα βιβλία είναι βατά και κατανοητά, όμως ανούσια ως επί το πλείστον. Ίσως αν κατά διαστήματα ο/η καθητής/τρια έφερνε αποσπάσματα αρχαίων φιλοσόφων, και τους τα μετέφραζε, ή τους έδειχνε λέξεις που εκφράζουν κάτι το τόσο συγκεκριμένο που δεν περιγράφεται εύκολα με κάποια άλλη γλώσσα, ίσως να κινούσε το ενδιαφέρον των μαθητών!
Σε ευχαριστώ πολύ που μπήκες στον κόπο να απαντήσεις!Καταλαβαίνω ακριβώς τι εννοείς...όσο για περιπτώσεις σαν το φίλο σου υπάρχουν πολλές(ευτυχώς!)
-----------------------------------------
Κάποτε άκουσα έναν ορισμό και δεν τον ξεχνώ:
"Ο καλός δάσκαλος είναι αυτός που μετά από πολλά χρόνια τον θυμούνται ως τέτοιον οι μαθητές του"
Αυτό σημαίνει πολλά. Σημαίνει ότι ο "ιδανικός καθηγητής" δεν είναι ένα παγιωμένο στερεότυπο, αλλά ο καθένας μπορεί να έχει και τον τρόπο του να είναι "ιδανικός" ή έστω "καλός". Κι αυτό είναι ευτύχημα, γιατί τα παιδιά γνωρίζουν διαφορετικούς τύπους ανθρώπου κάθε φορά, κάτι που ούτως ή άλλως είναι η πραγματικότητα της ζωής.
Επίσης σημαίνει ότι μπορεί ως μαθητής να έχεις ήδη έναν "ιδανικό" καθηγητή μπροστά σου, αλλά να μην τον έχεις καταλάβει, ή να μην του έχεις δώσει την ευκαιρία να ξεδιπλωθεί. Αργότερα πιθανώς με κριτήρια ενήλικα να τον κρίνεις διαφορετικά.
Γενικά δεν αναπαύομαι με τα συμπεριφορικά κριτήρια του είδους "πρέπει να κάνει το τάδε ή το άλλο... δεν πρέπει να κάνει το δείνα.." κλπ, γιατί τις βρίσκω πολύ επιδερμικές. Αύτό που ορίζει έναν -οποιονδήποτε- άνθρωπο είναι η στάση της ζωής του.
Ο αλληλοσεβασμός που αναφέρθηκε παραπάνω νομίζω ότι είναι λέξη-κλειδί. Όπως και ο αυτοσεβασμός.
Πολύ απλός,αλλά τόσο,μα τόσο σωστός ο ορισμός!Συμφωνώ με τα λεγόμενα σας και προσωπικά νιώθω τυχερή που στάθηκα ικανή να αναγνωρίσω εγκαίρως στη ζωή μου αντίστοιχα άτομα που κατόπιν με επηρέασαν πολύ...Στέκομαι στον αυτοσεβασμό και επισημαίνω την αυτοκριτική που τον διατηρεί!Όσο για το τα ''συμπεριφορικά κριτήρια'',στην περίπτωση αυτή τα εκλαμβάνω πιο πολύ ως κατευθυντήριες.Σε καμιά περίπτωση δεν προχωράμε αν δε συνδυάσουμε το όραμα με την πράξη!Σας ευχαριστώ για τις σκέψεις που μοιραστήκατε.Θα χαρώ να διάβασω στο μέλλον κι άλλες απόψεις σας
-----------------------------------------
Πρέπει πρώτα εσύ να αγαπήσεις τα παιδιά (ακόμη και τα λεγόμενα "κακά" και δύσκολα παιδιά), μετά να αγαπήσεις το μάθημά σου και τότε θα σε αγαπήσουν και αυτά.
Είμαι 52 ετών και κάθε μέρα είναι σαν να μπαίνω για πρώτη φορά στην τάξη, το ίδιο μάθημα σε διαφορετικά παιδιά ή διαφορετικό μάθημα στα ίδια παιδιά.
Πίστεψέ με δεν έχω χάσει το ενδιαφέρον μου ούτε μια στιγμή.
Αν το καταφέρεις θα είναι μια νίκη σου και δεν θα βαρεθείς ποτέ.
Αν δεν γνωρίζεις κάτι, μην προσπαθήσεις να τα μπαλώσεις.
Πες, παιδιά αυτό δεν το ξέρω θα το κοιτάξω και θα σας απαντήσω στο επόμενο μάθημα. (και βέβαια, θα το κάνεις)
Προσπάθησε να βλέπεις ένα σύνολο από διαφορετικά άτομα, όλα με ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις, αλλά και όλα διαφορετικά. Κάποια θα τα συμπαθείς περισσότερο και κάποια άλλα λιγότερο, μην τους το δείχνεις.
Η λίστα ατελείωτη από μη και από πρέπει.
Ένας είναι ο οδηγός ΑΓΑΠΗ. Αν δεν αγαπάς, κάνε κάτι άλλο στη ζωή σου. Θα περάσεις και εσύ καλά και οι (παρολίγον) μαθητές σου καλύτερα...
Με αγάπη
Δημήτρης
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!Χωρίς καμιά υπερβολή και τυπικότητα,σας δηλώνω ότι ειλικρινά συγκινούμαι και χαίρομαι για τις επιλογές μου,όταν διαπιστώνω ότι αυτό που έχω πλάσει ως ιδεατό στο μυαλό μου υπάρχει εκεί έξω...Τα όσα λέτε με βρίσκουν παραπάνω από σύμφωνη και με εμπνέουν να προσπαθήσω να φτάσω το στόχο μου!Συγχαρητήρια(αν και δε χρειάζεστε τη δική μου επιβεβαίωση)!Εύχομαι οι μελλοντικές γενιές εκπαιδευτικών να έχουν τον ίδιο ζήλο με εσάς!
