Το πρόβλημα είναι ότι αυτά τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούν είναι βαθιά ριζωμένα στη συνείδηση των κατοίκων,και μάλιστα από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού διδάσκονται τα πάντα γύρω από την ''κληρονομιά'' τους και το μακεδονικό ζήτημα,πράγμα που δε γίνεται στη χώρα μας.Έτσι στις συζητήσεις μαζί με νέους,τα επιχειρήματα που προανέφερα και άλλα πολλά παρουσιάζονται αδιάσειστα,ενώ συνομήλικοί τους έλληνες δεν μπορούν να αντιταχθούν(δε μιλάω για όλους,αλλά για μία μεγάλη μερίδα νέων,υπάρχουν και οι ''διαβασμένοι'')καθώς όλα τα σχολικά εγχειρίδια χειρίζονται το θέμα(και μαζί και τον μακεδονικό αγώνα κλπ.)ως θέμα ταμπού.Ποτέ δεν αντιμετωπίστηκε το μακεδονικό ζήτημα ως ισάξιο με άλλα,καμία αναφορά σε αυτό εδώ και χρόνια.Από ένα κράτος που,δυστυχώς,από την απελεύθέρωση της Μακεδονίας και μετά,αντιμετώπιζε τους κατοίκους της σαν ξένους(λόγω της ντόπιας διαλέκτου,με διάφορες βίαιες διώξεις)και ο όρος Μακεδονία μόνο όταν άρχισε να διεκδικείται ανοιχτά από τη γειτονική χώρα άρχισε να χρησιμοποιείται ελεύθερα.