σε ιδιωτικό πήγαινες;
Αναρωτιέσαι αν ο μπαμπάκας μου πλήρωνε για ιδιωτικό σχολείο;
Μέχρι την Α' Λυκείου ήμουν σε Δημόσιο σχολείο. Στη Β' Λυκείου και μετά από διακρίσεις που είχα στη Μαθηματική Εταιρεία, έγινα δεκτός σε ιδιωτικό, με πλήρη υποτροφία, αφού έδωσα εξετάσεις. Κυρίως γιατί ήθελα, μέσα από το ιδιωτικό, που βοηθάει οργανωτικά, να κάνω προσπάθεια για κορυφαία Αμερικάνικα πανεπιστήμια.
Παράλληλα λοιπόν με την προετοιμασία για τις πανελλήνιες, διάβασα και έδωσα και SAT για τα Αμερικάνικα πανεπιστήμια, αλλά παρόλο που έγραψα 3 άριστα 800 στα subjects και πολύ καλά στη γλώσσα, δεν ήταν αρκετά για τα κορυφαία που δήλωσα, με πλήρη υποτροφία (αλλιώς βεβαίως δε θα μπορούσα να πάω). Χρειάζεται πολύ μεγάλο βιογραφικό, από πολύ νωρίς, γι αυτό το εγχείρημα. Όμως ήταν αρκετά, μαζί με τους βαθμούς των πανελληνίων, για κορυφαία Αγγλικά πανεπιστήμια.
Με λίγα λόγια, όλα έγιναν με προσωπικό διάβασμα, χωρίς χρήματα και έτσι συνέχισα μέχρι τις πανελλήνιες, εκτός από τις 5 ώρες τη βδομάδα φροντιστήριο.
Αυτά που ανέφερα για το σχολείο ισχύουν και για τα ιδιωτικά και για τα δημόσια. Αυτοί που πληρώνουν για να πάνε σε ιδιωτικά, τις περισσότερες φορές για το πρεστίς, τα απαξιώνουν πλήρως στην πράξη. Θεοποιούν τα φροντιστήρια, ακόμα και αν στο σχολείο υπάρχουν καλύτεροι καθηγητές. Ή κάνουν ιδιαίτερα με αυτούς τους καθηγητές, και αδιαφορούν για τα μαθήματα που κάνουν στο σχολείο. Και στα ιδιωτικά και στα δημόσια σχολεία υπάρχουν καθηγητές, που αν δεν τους απαξιώσουν οι ίδιοι οι μαθητές, μπορούν να βοηθήσουν.
Προσωπικό διάβασμα λοιπόν. Αυτό είναι το πιστεύω μου και αυτό εφαρμόζω και τώρα. Καμιά αυθεντία δε θα σου μάθει τίποτα, αν δε θες εσύ να μάθεις.
