Στιγμιότυπα από μιά παλιά ιστορία
-Διευθυντής Γυμνασίου αποφεύγει ένα παλιό μαθητή του, που πήγε να τον δεί μετά από πολλά χρόνια, διότι είναι τόσο σίγουρος ότι έχει αποτύχει στη ζωή του, που πιστεύει ότι τον ψάχνει για δανεικά.
-Καθηγητής μαθηματικών (ο διάσημος Μινκόφσκι) λέει για τον ίδιο μαθητή, ως φοιτητή του πολυτεχνείου, ότι είναι απαράδεκτος και δε θα καταφέρει τίποτα.
-Ο εν λόγω φοιτητής χρειάζεται στο πολυτεχνείο τη βοήθεια συμφοιτητή του για να περάσει κάποια μαθήματα.
-Ο κύριος αυτός, όταν τελείωσε το Πολυτεχνείο, κατάφερε με δυσκολία να βρεί δουλειά (ο πατέρας του τη βρήκε) ως διοικητικός υπάλληλος σε γραφείο καταθέσεως ευρεσιτεχνειών.
και το επιμύθιο
Σε δύο χρόνια περίπου ο παραπάνω κύριος δημοσίευσε την ειδική θεωρία της σχετικότητας. Και σε 10 ακόμα χρόνια, δουλεύοντας ως μοναχικός λύκος, τη γενική θεωρία της σχετικότητας.
και κάποια σχόλια
Αν λοιπόν ένας μαθητής είναι κακός και δεν ενδιαφέρεται για τίποτα γενικώς, λυπάμαι αλλά δεν...

Αν κάτι τον καίει, είναι έξυπνος, αλλά δεν μπορεί να προσαρμοστεί στο εκπαιδευτικό περιβάλλον, γιατί όχι... Κάποια στιγμή όμως πρέπει να φανεί αυτό το πάθος.
Το κακό είναι ότι σήμερα η επιστήμη δύσκολα ακολουθεί άλλους δρόμους, μη ακαδημαϊκούς, οπότε συνήθως πρέπει να είναι έτοιμος κανείς για το επόμενο βήμα την κατάλληλη στιγμή, μέσα στο περιβάλλον της εκπαίδευσης.
Για τα "πάω να σπουδάσω στη Βουλγαρία γιατί δεν πέρασα εδώ στη (φαρμακευτική, ιατρική, πολυτεχνείο ) και ο μπαμπάς μου έχει (φαρμακείο, ιατρείο, τεχνική εταιρεία)" δε θα πάρω θέση. Ή μάλλον, γιατί όχι, εύχομαι ολόψυχα να πετύχει η εμπορική επιχείρηση του μπαμπά

.
Και δε μιλάω ειρωνικά, απλά αυτή είναι μια άλλη συζήτηση. Ή μήπως εγώ νομίζω ότι είμαι σε μιά άλλη συζήτηση!!!

.