Όμως Μάκη εξετάζουμε και πάλι τις βαθμολογικές διαφορές 12-20...υπό τον θεσμό της φροντιστηριακής ενέσιμης μάθησης. Θα μιλούσα με ευχαρίστηση για πραγματικά αρίστους μαθητές ότι μπήκαν Ιατρική, αν το 100% έδινε χωρίς μια ώρα φροντιστηρίου. Σκέψου ότι πολλές φορές, οι βαθμολογικές διαφορές έχουν να κάνουν (α). με τα κενά του μαθητή (δηλ., όχι έγκαιρη φροντιστηριακή στήριξη λόγω οικογενειακών λόγων) (β). κακή φροντιστηριακή στήριξη. Αν δεις τις στατιστικές, συνήθως Ιατρική πιάνουν όσοι μένουν στο κέντρο της κάθε πόλης (μεγάλης ή μικρής). Όσο πλησιάζουμε σε αγροτικές ή ορεινές περιοχές ή περιοχές έξω από την πόλη (με τις ανέσεις της), τα ποσοστά αριστούχων δια φροντιστηριακής στήριξης πέφτουν κατακόρυφα. Κανένας μαθητής στην Ελλάδα δεν είναι "φύτουλας" και maniac στο διάβασμα. Όλοι από κάπου ξεκινάνε. Εφόσον το μπουρδελοσύστημα στην Ελλάδα είναι φροντιστηριοκεντρικό και όχι μαθησιοκεντρικό, κάποιοι το αντιλαμβάνονται νωρίς (με την έγκαιρη γνώση των γονιών τους) και ξεκινάνε πρόγραμμα φροντιστηριακής προπόνησης με διαθέσιμο μεγάλο δάνειο για την πληρωμή των μαθημάτων. Οι πιο φτωχοί απλά τρώνε τον πουλόπουλο (κατά την κοινωνία) σε μια λιγότερων μορίων εισαγωγής σχολή. Θυμάμαι πόσα βλέμματα ειρωνικής θλίψης είχα διακρίνει, όταν έμαθαν την επιλογή μου. Έλεγαν, α...μέτριος ήταν, έτρωγε λεφτά των γονιών του, δεν διάβαζε...και άντε να αποδείξεις ότι δεν ήσουν ελέφαντας.
