@Volkswagen Fan
- Δεν θα έλεγα «χαζοί». Σκεπτόμενοι, μάλλον, ανεκτικοί, άνθρωποι και, γενικά, ώριμοι. Δηλαδή, επειδή ο γείτονας το κάνει στραβά, εμείς θα το κάνουμε πιο στραβά για να του δείξουμε; Αυτή η λογική μου θυμίζει το «βία στη βία» που, μάλλον, δε δουλεύει, τελικά.
- Μάλλον πράγματι δε βλέπεις το εύρος της εξαθλίωσης που μπορεί να βιώνει ένας άνθρωπος που φεύγει από εμπόλεμη ζώνη, παρατώντας πίσω τη ζωή του και το μισό του σόι νεκρό, με μόνο στόχο να σώσει, όπως μπορεί, ότι του έχει απομείνει. Προσωπικά, οι μόνες εμπειρίες που έχω βιώσεις είναι κλοπές (αμφότερες από αλλοδαπούς, αν αυτό ικανοποιεί κάποια «στατιστική κανονικότητα»), αλλά αυτό δεν μπορώ να πω ότι με έπεισε να θέλω να απελαύνω άλλους ανθρώπους.
- Πράγματι, εσκεμμένα δεν αναφέρομαι στη βοήθεια που παρέχω (υλικά, οικονομικά και σε είδος) στους πρόσφυγες, γιατί δε θεωρώ ότι τέτοιου είδους προσφορά είναι κάτι που κανείς χρειάζεται να «διαφημίζει». Είναι απλώς ανθρώπινο (και, επίσης, καθ' όλα χριστιανικό, αν μας απασχολεί και αυτό). Άλλωστε, κανείς δεν έθεσε (και σίγουρα όχι εγώ) κανέναν άνθρωπο ελεγκτή της ηθικής του.
Τέλος, να ρωτήσω ποια είναι η απάντηση που προτείνεις στο ρεαλιστικό σενάριο «Κλείνουμε σύνορα, ο Ερντογάν αφήνει ανθρώπους στο Αιγαίο», βάζοντας τον (λογικό, νομίζω) περιορισμό ότι δεν πρέπει να χαθούν ανθρώπινες ζωές;
@Unseen skygge
Αρχικά, να αναφέρω ότι στην Ελλάδα φαίνεται, όσο περνούν τα χρόνια, να ανοίγουν θέσεις εργασίας (αναμενόμενο, βέβαια, αφού 10 χρόνια ξύνουμε τον πάτο του βαρελιού). Ενδεικτικά αναφέρω ότι, παρά τη μείωση του εργατικού δυναμικού από 4.810,6 χιλιάδες σε 4.743 χιλιάδες στο διάστημα 2014-2018, στο ίδιο διάστημα είχαμε μείωση της ανεργίας από 1.274,4 σε 915 χιλιάδες και αύξηση των εργαζομένων από 3.536,3 σε 3.828 χιλιάδες παράλληλα με τη στατιστική μείωση του πληθυσμού από 9.282,1 σε 9.140,1 χιλιάδες μόνιμους κατοίκους (πάντα με βάση την ΕΛΣΤΑΤ και μετρώντας ως μόνιμο πληθυσμό αυτόν που χαρακτηρίζεται ως «νόμιμος»). Επομένως, παρά τη μείωση του πληθυσμού και τη συνολική μείωση του εργατικού δυναμικού σε απόλυτους αριθμούς, η απασχόληση αυξάνεται και, μάλιστα με συγκριτικά πιο γρήγορους ρυθμούς από την εν λόγω μείωση. Επομένως, ναι, στην Ελλάδα η αγορά εργασίας δείχνει να ξανα-ανοίγει.
Έχεις δίκιο ως προς το ότι η γήρανση δε συνεπάγεται νέες θέσεις από μόνη της και ως προς αυτό ήμουν, χωρίς πρόθεση, βέβαια, ασαφής. Ωστόσο, η ανάκαμψη (στον πάτο βρισκόμαστε τόσα χρόνια, μην παραμυθιαζόμαστε ότι καταφέρνουμε κάτι σπουδαίο) σε συνδυασμό με τη γήρανση του πληθυσμού και την αύξηση των συνταξιούχων συνηγορεί στο ότι είναι αναγκαίο να βρεθούν τρόποι συντήρησης τόσων συνταξιούχων. Ίσως ο πιο αναμενόμενος, είναι η αύξηση του εργατικού δυναμικού, σε μία περίοδο που οι θέσεις εργασίας ανοίγουν - πράγμα που δίνει άμεσες ανάσες στην οικονομία, σε αντίθεση με τη στήριξη των νέων οικογενειών, που προφανώς, καλώς γίνεται, αλλά έχει πιο μακροπρόθεσμα οφέλη. Την τελευταία τετραετία οι άνεργοι μειώνονται με σταθερό ρυθμό (περίπου 100 χιλ/έτος), πράγμα που δεδομένης της κατάστασης της οικονομίας δείχνει να μπορεί να συντηρηθεί (όχι όμως, εκτιμώ, και να βελτιωθεί). Συνεπώς, η οικονομία, αν παραμείνει με αυτήν την πτωτική τάση στο εργατικό δυναμικό της θα βρεθεί σε μία κατάσταση που δε θα μπορεί να συντηρήσει τους μη εργαζόμενους (παιδιά και συνταξιούχους), εκτός και εάν καταφέρει να αυξήσει και πάλι το εργατικό δυναμικό της. Διότι, αν και η Ελλάδα έχει, μέτριες μεν, αλλά υπαρκτές, δυνατότητες ανάπτυξης δευτερογενούς και πρωτογενούς τομέα, οι απασχολούμενοι εκεί αντιστοιχούν στο 15,25% και το 12,27% του εργατικού δυναμικού, αντίστοιχα. Και, η συντομότερη οδός είναι η «εισαγωγή» εργατικού δυναμικού.
Στο θέμα της διαπολιτισμικότητας, δεν υπάρχουν εύκολες και σύντομες λύσεις, προφανώς. Εντούτοις,
- Η άμεση εισαγωγή των παιδιών των μεταναστών και των προσφύγων σε σχολεία, είτε ειδικά για όσα δεν έχουν δυνατότητα επικοινωνίας στην αγγλική γλώσσα, είτε σε γενικά για όσα έχουν αυτή τη δυνατότητα είναι το πλέον αυτονόητο.
- Συνάμα, κάτι που θα ωφελήσει και τις μειονότητες της Θράκης, να σχεδιαστεί, επιτέλους, ολοκληρωμένο πρόγραμμα σπουδών που να συμπεριλαμβάνει τη διδασκαλία της ελληνικής ως δεύτερης γλώσσας και όχι να διδάσκεται το παιδί στα 9 και στα 10 του τα ελληνικά όπως ένα ελληνόπουλο που μεγάλωσε σε ελληνική οικογένεια.
- Η σταδιακή μετεκπαίδευση των εκπαιδευτικών στη διαπολιτισμική εκπαίδευση και στις νέες μεθόδους διδασκαλίας.
- Η συνέχιση των μαθημάτων ελληνικών σε ενήλικες αλλοδαπούς, όπως γίνεται εδώ και αρκετά χρόνια (αν και, τουλάχιστον τα κέντρα πέριξ μου έχουν κλείσει τα τελευταία 2-3 χρόνια).
- Η ουσιαστική διεκδίκηση στήριξης από την Ε.Ε., αν όχι σε επίπεδο αποσυμφόρησης, έστω σε επίπεδο οικονομικής υποστήριξης της Ελλάδας.
Προφανώς, δεν μπορώ να σου κοστολογήσω αυτήν τη στιγμή ακριβώς όλα όσα ανέφερα παραπάνω Ενδεικτικά, πάντως, οι επιμορφώσεις/σεμινάρια/εργαστήρια στη διαπολιτισμική εκπαίδευση για εκπαιδευτικούς έχουν κόστος από 300-1000€/άτομο, για το ίδιο το άτομο, με το κόστος να είναι υπολογισμένο έτσι ώστε το πανεπιστήμιο που τη διεξάγει, πέρα από το διαχειριστικό κόστος, να έχει και κέρδος. Σστην Ελλάδα έχουμε περί τους 150.000 εκπαιδευτικούς τα τελευταία χρόνια, επομένως, μιλάμε για 45-150 εκατομμύρια, αν το κόστος το υπολογίζαμε με όρους
ιδιωτικούς κόστους (προφανώς, αν κάτι τέτοιο αναληφθεί από το δημόσιο με τη συγχρηματοδότηση της Ε.Ε., το κόστος πέφτει). Επιπρόσθετα, ήδη όλοι οι εκπαιδευτικοί της Ε.Ε. έχουν πρόσβαση σε σεμινάρια όπως αυτά του eTwinning για διάφορους τομείς της σύγχρονης διδασκαλίας (άρα σίγουρα υπάρχει δημοσιονομικός χώρος στην Ε.Ε. για τέτοιες δράσεις).
Αυτά είχα να προτείνω, συνοπτικά, νομίζω.