Ο πατέρας μου πάλαι ποτέ καπνίζων που κάπνιζε δύο πακέτα Άσο άφιλτρα από όταν ήταν φοιτητής μέχρι που πήγε στρατό και κατάλαβε τι έκανε και το έκοψε. Έκτοτε αποτελεί φανατικός αντικαπνιστής μολονότι δεν κατόρθωσε να το κόψει στη μάνα μου που καπνίζει από τρίτη γυμνασίου, ηλικία στην οποία άρχισε και η αδερφή μου.
Έχω δοκιμάσει πολλές φορές τσιγάρο και έχω να πω πως δεν πρόκειται να καταβάλλω την παραμικρή προσπάθεια για να μάθω αυτήν την αηδία. Είχα έναν καθηγητή στο γυμνάσιο ο οποίος ήταν απολύτως σίγουρος πως θα αρχίσω το κάπνισμα ελέω κληρονομικότητας. Εν τέλει, προς το παρόν τουλάχιστον για να μη λέω μεγάλα λόγια, δεν το άρχισα και δεν πρόκειται. Πού και πού για την παρέα το κάνω, ειδικά σε περιπτώσεις γκόμενας (μαλακία δε λέω αλλά κάπου, κάπως, κάποτε όλοι το έχουμε κάνει) αλλά κάνω το πιο απλό: δεν κατεβάζω τον καπνό!
Όσες φορές το έχω κατεβάσει μου προξένησε τάση για εμετό και μια αηδία που δεν έλεγε να φύγει από το στόμα, χώρια που έτρωγα πίτα-γύρο και δεν είχα γεύση. Αυτά πέρι, "κάποιοι δοκιμάζουν και τους τραβάει αμέσως" είναι παπάρια-μάντολες που λένε και στα Σέρρας. Όπως και να 'χει, κατασταλτικό παράγοντα αποτελούν οι παρέες κυρίως και λόγω του ότι κανείς από την παρέα μου δεν καπνίζει δεν έχω και κάποια ιδιαίτερα ερεθίσματα. Όλο μου το σόι, παππούς, θείες, μάνα, αδερφή, ξαδέρφια και ξαδέρφες ΟΛΟΙ μα ΟΛΟΙ καπνίζουν, εκτός από... τη γιαγιά μου!
Όπως και να 'χει πάντως, κάποτε μπορεί να με τραβούσε. Το πακέτο το Davidoff το χρυσό ήταν θελκτικό πανάθεμά το. Αλλά πλέον σιγά μη σπαταλήσω 3.5 euros για αυτό το πράμα και σιγά μη χαλάσω την υγίεια μου για μια μαλακία. Γυμναστήριο, τζόγκιγκ και καμιά βόλτα το σκύλο να δείτε τι καλά που σας φεύγει το άγχος...
