Εγώ παιδιά άρχισα το τσιγάρο πριν 2 χρόνια περίπου, καλοκαίρι από τρίτη γυμνασίου σε πρώτη λυκείου, στις αρχές και για αρκετούς μήνες δεν κάπνιζα σχεδόν καθόλου, 4 τσιγάρα το πολύ μέσα στη βδομάδα και αν, λόγω του ότι δεν το ήξεραν οι δικοί μου να φανταστείτε αγόραζα πακέτο έκανα πχ 1-2 και λίγο πριν μπω σπίτι τσουπ στα σκουπίδια (πόσο κλαίω εκείνα τα πεταμένα λεφτά που πλέον τα έχω ανάγκη, δεν περιγράφεται) ...
Όταν έσκασα να το κρύβω και το έμαθε η μαμά μου είχαμε ένα θέμα μέσα στο σπίτι,αλλά το συνήθισε, όχι γρήγορα όμως το συνήθισε, άρχισα και εγώ να βγαίνω τότε πιο πολύ οπότε αρχίσαμε κανονικότατα το τσιγάρο, και έξω και στο σπίτι κάθε απογευματάκι στο καφέ με τη μαμά όταν ο μπαμπάς δεν είναι σπίτι (και ο μπαμπάς μου το ξέρει αλλά δεν το έχουμε συζητήσει ποτέ ανοιχτά, αποφεύγω το να με δει με τσιγάρο και αυτός το ίδιο,κάνει πολύ προσεχτικές κινήσεις για να μη με δει..αφήστε που δεν μπορώ κιόλας, νιώθω σαν να είναι...προσβολή να καπνίσω μπροστά του, γελάστε όσο θέλετε αλλά έτσι το βλέπω)...
Δεν ξέρω γιατί αλλά από εκεί που ένας καπνός με τραβούσε 6-7 μέρες πλέον στις 2 χρειάζομαι καινούργιο και αυτό το παρατήρησα στις πανελλαδικές, όπως παρατήρησα ότι άρχισα να τρώω και πολύ.... γενικά όλη μέρα μέσα θέλεις με κάτι να καταπιάνεσαι να ξεγελιέσαι..το φαί το έκοψα, αλλά το τσιγάρο δεν μπορώ ακόμη, το ζητάω πολύ και ας βλέπω πως πολλές φορές με ενοχλεί, πχ βήχα, απαίσια γεύση το πρωί στο στόμα, και άλλα πολλά... :/
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.