Σαφως και ειναι δικαιωμα του καθενος να πιστευει σε ο,τι θελει....αλλα αυτο δεν μου απαγορευει να κρινω και να σχολιαζω τη θρησκεια του η δε ξερω εγω τι
Διαβαστε τι θελουν να αποδεχτουμε με πλαγια μεσα οι φανατισμενοι, ημιμαθεις και διαστρεβλωτες, συκοφαντες, λασπολογοι κλπ κλπ κλπ 12θειστες.
Οι Νεοειδωλολατρες, προσπαθουν να επιβαλλουν στη χώρα μας την αρχαιοελληνικη βαρβαρη θρησκεια, που στο ονομα των δαιμονικων θεων τους, θυσιαζε, ακομα και ετρωγε ανθρωπους!
Η εγκυκλοπαιδεια «Υδρια» αναφερει:
«(..)Υπάρχουν αρκετές μαρτυρίες για ανθρωποθυσίες στην Αρχαία Ελλάδα. Τα κυριότερα κέντρα ανθρωποθυσιών ήταν: Στο Λύκαιο όρος της Πελοποννήσου όπου το ιερό του Λύκαιου Δία. Εδώ οι ανθρωποθυσίες συνεχίστηκαν ως τον 3ο μ.Χ. αιώνα (...)" .
Το «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν λεξικόν του Ήλιου» αναφέρει τα εξής:
«(...) Απαντώμεν ανθρωποθυσίας επίσης εις την Μεσσηνίαν, εις την Πέλλην της Θεσσαλίας, εις την Αρκαδίαν, εις την οποίαν ο Ζευς εδέχετο ανθρώπινα θύματα και μετά την εμφάνισιν του Χριστιανισμού(...)"
Χωρίο του Πορφυρίου, Νεοπλατωνικού φιλοσόφου εκ Τύρου, του 3ου αιώνα μ.Χ. στο έργο του Περί Αποχής των εμψύχων: "Αφ ου μέχρι του νυν **ουκ εν Αρκαδία μόνον τοις Λυκαίοις**, ούδ εν Καρχηδόνι τω Κρονω, κοινή πάντες ****ανθρωποθυτούσι****, αλλά κατά περίοδον της του νομιμου χάριν μνήμης εμφύλιον αεί αίμα φαίνουσιν προς τους βωμούς, καίπερ τοις παρ αυτοίς οσίας εξειγούσης των Ιερών, τοις περιρραντηρίοις κηρύγματι, ει τις αίματος ανθρωπείου μεταίτιος".
[Δες: Θεόφραστος στον Πορφύριο, Περί αποχής εμψύχων 2, 27 καθώς και: Ηρόδοτος 7, 197, Πλάτ., Μίνως 315c, Θεόφραστος στον Πορφύριο, Περί αποχής εμψύχων 2, 27]
ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΟΝ ΤΡΙΤΟ ΑΙΩΝΑ μ.Χ!
Η βαρβαρότητα αυτή των ειδωλολατρών, εκθέτει διεθνώς τους σκοτεινούς αιώνες της ειδωλολατρικής Ελλάδος, όσο και αν προσπαθούν οι Νεοειδωλολάτρες να προσεταιριστούν την ανωτερότητα των Φιλοσόφων (μονοθεϊστών στην πλειονότητά τους), τους οποίους οι ίδιοι δίωξαν.
Παράδειγμα της διεθνούς έκθεσης των ειδωλολατρών, μπορούμε να βρούμε στο παρακάτω αρχαιολογικό κείμενο:
«In 1979, in an archeological expedition at Knossos, Crete, a professor of archeology named Peter Warren discovered houses where the top rooms had collapsed into the basement. He found several mundane household objects, as well as a large storage jar containing the remains of foodstuffs, burnt earth, and human bones (a cervical vertebra) with evidence of 'cut marks'. Investigating further into the adjacent room, they found 251 animal bones (sheep, pigs, dogs, etc.) alongside 371 human bones and bone fragments, all of them from children. Most of these human bones also had ***cut marks*** on them. Warren speculates that it was some sort of ritual cannibalism, as the marks on the bones looks as though someone was just ***scraping*** the meat and flesh off. Some sort of gruesome cult, killed and ate ***children*** for religious purposes, giving rise to the legend of ****flesh eating Minotaur*****. Also, much evidence has been found that the Minoans engaged in bullfighting for religious rituals, where acrobats would try to leap over the charging bulls without getting impaled on its horns. The labyrinth could have been inspired by the Palace of Knossos which was composed of a vast complex of interconnecting courtyards and apartments».
["Ancient Mysteries" by Peter James and Nick Thorpe]
Ορίστε και το βιβλίο:
https://www.amazon.com/exec/obidos/tg...03816?v=glanc
ΣΤΟΥΣ ΔΕΛΦΟΥΣ ΣΚΟΤΩΝΑΝ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΤΟΥ ΙΕΡΟΣΥΛΟΥ
Με βάση την νομοθεσία, όσοι σφετερίζονταν
χρήματα του Ιερού των Δελφών η αναθήματα γκρεμίζονταν απο έναν βράχο ,την Υάμπεια: «εάν δε τις περι των ιερών χρημάτων μνησθή κατακρημνίζεται»[Δημοσθένης, περι παραπρεσβείας, 327] . Ενα δείγμα της μισαλλοδοξίας , αλλα και της απίστευτης απανθρωπιάς της ειδωλολατρικής πιστεως, θα δούμε αμέσως. Ακόμα και
ΝΗΠΙΑ θανατωνονταν για ιεροσυλία. Ενα
παιδάκι , γράφει ο Αιλιανός, κατηγορήθηκε ως ιερόσυλος, επειδη παίζοντας , μάζεψε απο το χώμα ένα πεταλο, που έπεσε απο το χρυσό στεφάνι της Aρτεμης. Οι δικαστές απλωσαν μπροστά στο νήπιο, διάφορα παιχνίδια, αστράγαλους και άλλα, τοποθέτησαν ! ανάμεσα στα αντικείμενα το χρυσό πέταλο και περίμεναν να δουν τι θα πρωτοαγγίξει. Ξανάπιασε το χρυσό πέταλο. Φανερό πως ήταν ιερόσυλος. Έπρεπε να εφαρμοστεί ο δελφικός νόμος που προέβλεπε θανατο στους Ιερόσυλους. Και το
παιδάκι θανατώθηκε:
«και δια ταύτα απέκτειναν αυτόν ως θεοσύλην, ου δόντες συγγνώμην τη ηλικία, αλλα τιμωρησάμενοι δια την πραξιν»
[ Αιλιανός, «Ποικιλη Ιστορία» V,16 ]
Ο Αιλιανός μας πληροφορεί επίσης πως και ο γνωστός μας
Αισωπος, βρισκόταν σε μία ομάδα ανθρώπων που θανατώθηκε για ιεροσυλία με βάση τον Δελφικό νόμο
«λαβόντες ουν αυτούς ως θεοσύλας απήγαγον επι την πέτραν και κατακρήμνισαν κατα τον δελφικόν νόμον»
[ «Ποικίλη Ιστορία», ΧΙ , 5]
Αλλα και ο
Πλουταρχος, μας λέει για ομάδες ανθρώπων που εκτελέστηκαν με την κατηγορία της ιεροσυλίας:
«Οι δε συνθέντες τν αιτίαν επ αυτόν ιεροσυλίας απέκτειναν ώσαντες απο της πέτρας εκείνης ην Υάμπειαν καλούσιν »
[ «Περι των υπο του θείου βραδέως τιμωρουμένων», 557]
