Κάποτε στο θέμα της ευθανασίας είχες πει ότι όποιος είναι βαριά άρρωστος και το θέλει πρέπει να γίνεται δεκτό το αίτημά του.:xixi:Σόρυ αν κάνω λάθος.
Ναι,υπάρχουν άνθρωποι που δεν φοβούνται το θάνατο,όπως υπήρχουν άνθρωποι που δεν είναι ίδιοι με εσένα.Αλλά ακόμα και να τον φοβάται κάποιος,αυτό δεν είναι ουσιαστικός λόγος να πιστέψει το Θεό.
:what:Ναι, το είπα και ακόμα το υποστηρίζω... Δεν έχω καταλάβει το συσχετισμό σου. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο.
Για σύγκρινε τα λίγο...
Ένας ανθρωπος, υγιής, ζει τη ζωούλα του, ξέγνοιαστος, χαλαρός... Τον περιτριγυρίζουν πάμπολλες αρρώστιες, και μπορεί να μην το σκέφτεται, αλλά κάπου μέσα του, ίσως να φοβάται. Δε θέλει να πεθάνει, να χάσει τη ζωή που έχει.
Ένας άλλος άνθρωπος είναι βαριά ανάπηρος για 30 χρόνια περίπου, ζει την ίδια απαίσια, και εθιστική στο θάνατο ζωή κάθε μέρα. Βαριέται που ζει στην κυριολεξία... Ο θάνατος του φαίνεται σαν λύτρωση. Αν θέλει να πεθάνει, για να γλυτώσει, ας πεθάνει. Πολλοί το κανουν. Μετά από τόσα χρόνια, ο θάνατος δε φαντάζει κάτι τρομερό σ'αυτούς...
Ποιος λοιπόν ο συσχετισμός?
Συμφωνώ, για το ότι ο φόβος για το θάνατο δεν είναι ουσιαστικός για να σε κάνει να πιστέψεις... Αυτού του είδους η πίστη, εμένα μου φαντάζει ψεύτικη... Χωρίς ουσία και νόημα ύπαρξης.
Για άλλους δεν ξέρω. Εγώ προσωπικά είμαι ΣΙΓΟΥΡΟΣ ότι δεν φοβάμαι να πεθάνω. Αρκεί να γίνει γρήγορα, χωρίς να το καταλάβω. Η ζωή κάνει κύκλους. Ζήσε, κατανάλωσε, ψόφα.
Διαφωνώ κάθετα με τη λογική σου. Νομίζω ότι αυτή η λογική, υποβαθμίζει το νόημα της ζωής, έτσι όπως το σκέφτομαι εγώ και με βάση το νόημα που βλέπω να της δίνουν και άλλοι άνθρωποι... Πέρα από αυτό που πιστεύει ο χριστιανισμός, ή οποιαδήποτε άλλη θρησκεία... Για τη ζωή γενικότερα αναφέρομαι.
"Ζήσε". Σύμφωνοι. Αν μπορείς να ζήσεις όπως θες εσύ, ζήσε.
"Κατανάλωσε". Όχι, απαραίτητα. Δεν ξέρω αν το περιορίζεις μονο στα υλικά, αλλά η ζωή προσφέρεται για κάτι περισσότερο από μία απλή κατανάλωση.
"Ψόφα" Όλοι θα ψοφήσουμε μια μέρα. Αλλά γιατί να το αντιμετωπίζουμε έτσι? Ας είμαστε ρεαλιστες, αλλά μην καταστροφολογούμε. Η ζωή δεν έχει νόημα. Εσύ της το δίνεις το νόημα. Αν σκέφτεσαι ότι είναι μόνο για κατανάλωση και μετά ψόφο, τότε τι νόημα να έχει?
Πώς είσαι τόσο σίγουρος ότι δε φοβάσαι να πεθάνεις? Δηλαδή δε θα στενοχωρηθείς καθόλου? Ούτε για τους ανθρώπους που αφήνεις πίσω σου?
