Κάθε άνθρωπος είναι εν δυνάμει πιστός αν θεωρήσουμε ότι όλοι οι άνθρωποι ανήκουμε σε μία κοινή πολιτισμική κατάκτηση (με τις ίδιες ανάγκες) και κάποιος δεν είναι τόσο αλαζόνας ώστε να ονομάζει τον εαυτό του υπερ-ανθρωπο, απαλλαγμένο από τις...ταπεινές ανάγκες των κοινών θνητών. Το εν δυνάμει σημαίνει πως, σε όσους δεν έχει ήδη γίνει αισθητό, θα γίνει στο μέλλον ή και ποτέ. Το μόνο που μπορώ να δεχτώ ότι οι άνθρωποι έχουν διαφορετικές εμπειρίες. Εσύ μπορεί να πείστηκες ήδη για την πίστη στις αξίες σου, εγώ μπορεί όχι ακόμη. Εν δυνάμει, όμως, μπορώ κι εγώ. Εγώ μπορεί να πείστηκα ήδη για την ανάγκη της πίστης μου στο Θεό, εσύ μπορεί ακόμα όχι. Έχουμε απλά διαφορετικά βιώματα και στο μέλλον θα έχουμε κι άλλα. Το να προδιαγράφεις ότι έχεις καταλήξει σημαίνει ότι έκλεισες ως άνθρωπος. Στα 15; Περίεργο. Πρόσεξε, εγώ δε λέω ότι κατέληξα. Εγώ απλά λέω ότι έχω βιώματα που, ανεξάρτητα από το τι πρεσβεύω στο μέλλον, δεν προκειται ποτέ να φύγουν από πάνω μου.
Ένας άνθρωπος που δεν έχει δει ποτέ του θάλασσα δε μπορεί να ξέρει πως είναι. Μπορεί να δει στο μέλλον και να μάθει. Ένας, όμως, που έχει δει τη θάλασσα έστω μία φορά, κουβαλάει το βίωμα ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ και κανένας και τίποτα δε μπορεί να το διαγράψει. Αυτή είναι η ουσία. Και η πίστη είναι βίωμα. Και για μένα και για τη θρησκεία μου. Το έχεις βιώσει, είσαι πιστός. Αν όχι ακόμη, τότε μένει να δούμε.