Όσοι θέλω να με συμπαθούν και να έχω καλές σχέσεις μαζί τους στην ζωή μου, με συμπαθούν. Είτε είναι δικά μου άτομα, είτε συμμαθητές, είτε καθηγητές. Με την πλειοψηφία των καθηγητών, είμαι μια χαρά, δηλαδή τους σέβομαι και με σέβονται και έχουμε εντάξει σχέσεις. Επίσης με 2 καθηγητριες μου, που είναι ΤΕΛΕΙΑ άτομα, έχω και σχέσεις εκτός σχολείου. Για παράδειγμα, είχαμε βγει για καφέ μαζί με άλλα παιδιά και με την μία από αυτές, με την οποία συζητάμε για τα προβλήματα μας, και την νιώθουμε σαν μεγάλη φίλη πια. Όχι μόνο εγώ, αλλά και άλλοι μαθητές. Παρόλαυτα, όταν βλέπω ότι ένας καθηγητής δεν μου δείχνει τον απαιτούμενο σεβασμό ως μαθήτρια, τότε παύω και εγώ να προσπαθώ να έχω καλές σχέσεις μαζί του και να τον σέβομαι. Νομίζω ότι αυτό που λέω είναι λογικό. Δεν μπορείς να έχεις καλές σχέσεις με κάποιον, και όχι μόνο καθηγητή, που σε προσβάλει, δεν σε σέβεται και δεν σου φέρεται γενικώς όπως πρέπει, χωρίς εσύ να έχεις κάνει κάτι.