Η δυσκολότερη γλώσσα

Ποια είναι η δυσκολότερη γλώσσα;
Results are only viewable after voting.

Αποτελέσματα της δημοσκόπησης (Ψήφισαν 16)
  • Κινέζικα

  • Κορεάτικα

  • Ιαπωνικά

  • Ρωσικά

  • Ουγγρικά

  • Φινλανδικά

  • Αραβικά

  • Ελληνικά

  • Άλλη (ποια;)

  • ΔΞ/ΔΑ

Μάρκος Βασίλης

Well-known member

Ο Βασίλης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 24 ετών , Μεταπτυχιακός φοιτητής σε MSc in Cognitive Systems, OUC και μας γράφει απο Καισαριανή (Αττική). Έχει γράψει 1,024 μηνύματα.
Για τα ισπανικά Ελληνικά πάντως αυτό που είχε πει ένας Ισπανός είναι ότι αν ακούς κάποιον να μιλάει ισπανικά αλλά δεν καταλαβαίνεις τίποτα τότε είναι ελληνικά. Και μπορώ να πω ότι το έχω πάθει με τον αντίστροφο τρόπο στην λέσχη του ΑΠΘ. Τώρα το Γ2 η αλήθεια είναι πάλι κάπως σχετικό μου φαίνεται γιατί πχ στα γαλλικά έχω πάρει Γ2 ωστόσο το mood μου δεν ήταν ότι ένιωθα άνετα την γλώσσα αλλά άντε μπας και γράψω βάση και το περάσω. Κακώς βέβαια και αυτός μάλιστα είναι και ο λόγος που τώρα τα έχω ξεχάσει. Γνωμη μου ότι για να θεωρηθεί όντως κάποιος "Γ2" σε μια γλώσσα δεν αρκούν "ώρες διαβάσματος"
Αυτό με το Γ2 μεγάλη αλήθεια, γενικά. Αλλά, είναι και λογικό, άμα το σκεφτείς, μιας και οι γλώσσες είναι ζωντανά αντικείμενα, οπότε μία πιστοποίηση γλωσσομάθειας, όσο υψηλού επιπέδου κι αν είναι, σου εξασφαλίζει μία πιο «στατική» γνώση και κατανόηση της γλώσσας.
 

Viedo

Well-known member

Ο Viedo αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένος. Είναι Μεταπτυχιακός φοιτητής και μας γράφει απο Κύπρος (Ευρώπη). Έχει γράψει 1,404 μηνύματα.
Θεωρώ πως για να αποκτήσεις οικειότητα ουσιαστική με τη γλώσσα και να μπορείς να μιλάς, διαβάζεις, γράφεις.. θεωρώ χρειάζεται να ζήσεις στη χώρα όπου την ομιλούν τη συγκεκριμένη γλώσσα. Το να πάρεις ένα πτυχίο και να ασχολείσαι αραιά και που δεν θα σε βοηθήσει ουσιαστικά στο να κατακτήσεις τη γλώσσα. Η γλώσσα είναι οι άνθρωποι που την ομιλούν σε καθημερινή βάση. Είναι και θέμα συνήθειας η κτήση της.
 

Μάρκος Βασίλης

Well-known member

Ο Βασίλης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 24 ετών , Μεταπτυχιακός φοιτητής σε MSc in Cognitive Systems, OUC και μας γράφει απο Καισαριανή (Αττική). Έχει γράψει 1,024 μηνύματα.
Θεωρώ πως για να αποκτήσεις οικειότητα ουσιαστική με τη γλώσσα και να μπορείς να μιλάς, διαβάζεις, γράφεις.. θεωρώ χρειάζεται να ζήσεις στη χώρα όπου την ομιλούν τη συγκεκριμένη γλώσσα. Το να πάρεις ένα πτυχίο και να ασχολείσαι αραιά και που δεν θα σε βοηθήσει ουσιαστικά στο να κατακτήσεις τη γλώσσα. Η γλώσσα είναι οι άνθρωποι που την ομιλούν σε καθημερινή βάση. Είναι και θέμα συνήθειας η κτήση της.
Όχι απαραίτητα να ζήσεις σε χώρα που τη μιλάνε, αλλά να έχεις συνεχή τριβή μαζί της. Υπάρχουν και εφαρμογές που μπορούν να σε βοηθήσουν να αποκτήσεις πιο σφιχτή σχέση με μία γλώσσα - όπως το slowly, για παράδειγμα.
 

Viedo

Well-known member

Ο Viedo αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένος. Είναι Μεταπτυχιακός φοιτητής και μας γράφει απο Κύπρος (Ευρώπη). Έχει γράψει 1,404 μηνύματα.
Αν κάθεσαι όλη μέρα και ασχολείσαι με μια γλώσσα (π.χ. αγγλικά) θα αποκτήσεις οικειότητα αλλά κάτι τέτοιο είναι και πρακτικά δύσκολο/αδύνατον σε μία χώρα που ομιλούν διαφορετική γλώσσα π.χ. στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Δανία. Στην Αγγλία, από το καλημέρα μέχρι το καληνύχτα που θα πεις θα είναι στα αγγλικά, όλη την ώρα εκτίθεσαι σε αυτήν την γλώσσα, κάνεις πρακτική 24/7.
Δεν αναφέρομαι σε περιπτώσεις τύπου να κάνεις παρέα μόνο με Έλληνες, ή να μην βγαίνεις από το σπίτι/να μιλάς 5 ώρες με τους δικούς στο τηλέφωνο στα ελληνικά κλπ.
 

Memetchi

Well-known member

Ο Memetchi αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 22 ετών και Πτυχιούχος του τμήματος Γαλλικής Γλώσσας & Φιλολογίας (Θεσσαλονίκη) . Έχει γράψει 489 μηνύματα.
Γενικά αυτά τα πιστοποιητικά δείχνουν ότι έχεις κάποιες συγκεκριμένες δεξιότητες σε αυτές τις γλώσσες. Π.χ στο Α1 ότι μπορείς να συστηθείς κτλ. Είναι κάποια βασικά "τσεκ" που πρέπει να έχεις για να μπορείς να επικοινωνήσεις. Για αυτό και εξετάζεσαι στις 4 βασικές δεξιότητες (παραγωγή και κατανόηση γραπτού και προφορικού λόγου). Από εκεί και πέρα παίζει σημαντικό ρόλο η προσωπική ενασχόληση. Δεν είναι τυχαίο που ο μέσος Έλληνας έχει καλύτερο επίπεδο αγγλικών ακόμα και αν έχει Γ2 και σε άλλες γλώσσες. Τα αγγλικά υπάρχουν σε μεγαλύτερο βαθμό στην καθημερινότητά μας. Για να φτάσεις πραγματικό Γ2 δεν χρειάζεται να μετακομίσεις σε άλλη χώρα, αρκεί η τακτική ενασχόληση (π.χ μέσω τσατ με φυσικούς ομιλητές, διάβασμα λογοτεχνικών βιβλίων κτλ.). Για να φτάσεις όμως κοντά σε επίπεδο φυσικού ομιλητή όμως χρειάζεσαι ακόμα παραπάνω από συνεχή ενασχόληση και εκεί βοηθάει πολύ η ξένη χώρα.
 

Μάρκος Βασίλης

Well-known member

Ο Βασίλης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 24 ετών , Μεταπτυχιακός φοιτητής σε MSc in Cognitive Systems, OUC και μας γράφει απο Καισαριανή (Αττική). Έχει γράψει 1,024 μηνύματα.
Επίσης, σε σχέση με τις γλώσσες, κάτι άλλο που έχω παρατηρήσει - αλλά δεν έχω ιδέα από τη σχετική βιβλιογραφία, οπότε το παραθέτω σαν προσωπική εμπειρία - είναι ότι ένα σημείο καμπής είναι αυτό που αρχίζεις και νοηματοδοτείς λέξεις στην ξένη γλώσσα χωρίς να καταφεύγεις σε ορισμούς της μητρικής. Αυτό, κυρίως, το βλέπω σε ορολογίες που δεν έχουν αντίστοιχο στα ελληνικά ή που διαβάζω για αυτές μόνο στα αγγλικά. Ωστόσο, δεν ξέρω αν αυτό είναι όντως μία ουσιαστική αλλαγή στο status της γλώσσας μέσα στο κεφάλι μου ή αν απλά είναι ένα επιφαινόμενο.
 

juste un instant

Well-known member

Ο Βασίλης αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένος. Μας γράφει απο Αφρική. Έχει γράψει 5,073 μηνύματα.
Τα είχα δει σε μια φωτογραφία αυτά τα νούμερα και για να χρησιμοποιήσω την πιο κόσμια έκφραση που βρίσκω μου φανηκαν πολύ ηλιθια. Τι πάει να πει θέλει 1100 ώρες να μάθει ελληνικά; Να μάθει να γράφει ορθογραφημενα; Να μάθει γραμματική; Λεξιλόγιο; Ή να τα μιλαει; Ή μήπως να μπορεί να συνεννοηθεί με Έλληνα; Γιατί αν κάτσω να μετρήσω πόσες ώρες χρειάστηκα εγώ για να μάθω ελληνικά μάλλον ήταν περισσότερες. Όσον αφορά γλώσσες με ιδεογράμματα για να τις μάθεις με fluency δεν χρειάζονται 2200 ώρες αλλά να μετακομίσεις στην τάδε χώρα γιατί 2000+ ιδεογράμματα αν δεν τα έχεις στην καθημερινή ζωή σου ξεχνιούνται πιο εύκολα και από τα μαθήματα γενικής παιδείας του λυκείου. Επίσης ένα άλλο γεγονός για γλώσσες τύπου ελληνικά/κινέζικα/ιαπωνικά το οποίο θεωρώ υπερνικά την δυσκολία άλλων γλωσσών (ίσως και αραβικά να είναι έτσι δεν γνωρίζω) είναι ότι είναι τόσο culture-based πολλά πράγματα που αδυνατεί πολλές φορές να κατανοήσει ένας ξένος learner. Το πιο απλό κονσεπτ που μου έρχεται στα ιαπωνικά είναι η μη χρήση του εσύ ακόμα και αν φαντάζει επιτακτική η χρήση του η οποία αντικαθίσταται από εκφράσεις που ακούγονται παράξενες. Σκεφτείτε τέλος ;ρπόσα πράγματα που λέμε στην μέρα μας για να τα κατανοήσει ένας Άγγλος πρέπει να τους δώσουμε μη κυριολεκτική μετάφραση.
Προφανώς τα ελληνικά για σένα είναι μητρική γλώσσα. Οι 1100 ώρες έναι προφανώς μέσος όρος για να ξενο, πως να φτασει σε ενα επίπεδο Β2 ή C1. Για τις ιδεογραφικες γλώσσες Συμφωνώ μαζί σου.
 

Jocaste

Member

Η Jocaste αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 24 ετών . Έχει γράψει 34 μηνύματα.
Για τα ισπανικά Ελληνικά πάντως αυτό που είχε πει ένας Ισπανός είναι ότι αν ακούς κάποιον να μιλάει ισπανικά αλλά δεν καταλαβαίνεις τίποτα τότε είναι ελληνικά. Και μπορώ να πω ότι το έχω πάθει με τον αντίστροφο τρόπο στην λέσχη του ΑΠΘ.
Κάτι αντίστοιχο είχα πάθει και εγώ. Περίμενα στην ουρά της λέσχης και μπροστά μου ήταν μια παρέα αγοριών και μιλούσαν αρκετά δυνατα. Όμως δεν μπορούσα να καταλάβω αν μιλούσαν ελληνικά σε κάποια διάλεκτο ή αν ήταν ξένοι από Erasmus. Τελικά ήταν Ελληνοκύπριοι.
 

Wrong

Well-known member

Η αβάπτιστη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι Υποψήφιος διδάκτορας . Έχει γράψει 426 μηνύματα.
Η δυσκολότερη γλώσσα για ένα άτομο είναι αυτή της οποίας η δομή είναι η πιο απομακρυσμένη απ' την μητρική του γλώσσα. Για ένα άτομο με μητρική γλώσσα τα ελληνικά θεωρώ πως τα κινέζικα (κάθε διαφοροποιημένη μορφή τους, δεν ξέρω αν ο δόκιμος όρος είναι διάλεκτος) θα ήταν εξαιρετικά δύσκολα, επειδή έχουν εντελώς διαφορετικό συντακτικό, εντελώς άλλη δομή. Και το ίδιο σκέφτομαι και για τα αραβικά, στηρίζονται σε εντελώς διαφορετική δομή.
 

Unseen skygge

Well-known member

Ο Unseen skygge αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 1,020 μηνύματα.
Η δυσκολότερη γλώσσα για ένα άτομο είναι αυτή της οποίας η δομή είναι η πιο απομακρυσμένη απ' την μητρική του γλώσσα. Για ένα άτομο με μητρική γλώσσα τα ελληνικά θεωρώ πως τα κινέζικα (κάθε διαφοροποιημένη μορφή τους, δεν ξέρω αν ο δόκιμος όρος είναι διάλεκτος) θα ήταν εξαιρετικά δύσκολα, επειδή έχουν εντελώς διαφορετικό συντακτικό, εντελώς άλλη δομή. Και το ίδιο σκέφτομαι και για τα αραβικά, στηρίζονται σε εντελώς διαφορετική δομή.
Βασικά το συντακτικό των κινεζικών δεν είναι τόσο μακριά από το δικό μας μιας και αυτό ακολουθεί το βασικό pattern υποκείμενο-ρημα-αντικειμενο
 

Wrong

Well-known member

Η αβάπτιστη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι Υποψήφιος διδάκτορας . Έχει γράψει 426 μηνύματα.
Βασικά το συντακτικό των κινεζικών δεν είναι τόσο μακριά από το δικό μας μιας και αυτό ακολουθεί το βασικό pattern υποκείμενο-ρημα-αντικειμενο
Ο χρόνος, όμως, και το πρόσωπο εκφράζονται έξω από τη λέξη, έξω από το ρήμα ή το ουσιαστικό, έτσι δεν είναι; Δεν ξέρω κινέζικα, απλώς επαναλαμβάνω ό,τι διάβασα για τη Γλωσσολογία ΙΙ στο πανεπιστήμιο, ότι όλα εκφράζονται έξω από τη λέξη, πρόσωπο, χρόνος, πτώσεις. Μου είχε φανεί πολύ μακριά από αυτό που εμείς έχουμε συνηθίσει γλωσσικά, γι' αυτό και το θεωρώ πολύ δύσκολο, να μπεις στη λογική της γλώσσας. Αντίστοιχα και με τα αραβικά, που οι λέξεις δημιουργούνται πάνω σε ρίζες.
Δεν γνωρίζω καμία απ' αυτές τις δύο γλώσσες, μόνο θεωρητικά έχω διαβάσει για αυτές, για τη χρήση του αραβικού αλφαβήτου είχα κάνει κι εργασία τον καιρό του Νώε.
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Top