Η δυσκολότερη γλώσσα

Ποια είναι η δυσκολότερη γλώσσα;
Πρέπει να ψηφίσετε για να δείτε τα αποτελέσματα.

Αποτελέσματα της δημοσκόπησης (Ψήφισαν 39)
  • Κινέζικα

  • Κορεάτικα

  • Ιαπωνικά

  • Ρωσικά

  • Ουγγρικά

  • Φινλανδικά

  • Αραβικά

  • Ελληνικά

  • Άλλη (ποια;)

  • ΔΞ/ΔΑ


Πρέπει να ψηφίσετε για να δείτε τα αποτελέσματα.

Μάρκος Βασίλης

Πολύ δραστήριο μέλος

Ο Βασίλης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 25 ετών , Μεταπτυχιακός φοιτητής σε MSc in Cognitive Systems, OUC και μας γράφει απο Καισαριανή (Αττική). Έχει γράψει 1,864 μηνύματα.
Για τα ισπανικά Ελληνικά πάντως αυτό που είχε πει ένας Ισπανός είναι ότι αν ακούς κάποιον να μιλάει ισπανικά αλλά δεν καταλαβαίνεις τίποτα τότε είναι ελληνικά. Και μπορώ να πω ότι το έχω πάθει με τον αντίστροφο τρόπο στην λέσχη του ΑΠΘ. Τώρα το Γ2 η αλήθεια είναι πάλι κάπως σχετικό μου φαίνεται γιατί πχ στα γαλλικά έχω πάρει Γ2 ωστόσο το mood μου δεν ήταν ότι ένιωθα άνετα την γλώσσα αλλά άντε μπας και γράψω βάση και το περάσω. Κακώς βέβαια και αυτός μάλιστα είναι και ο λόγος που τώρα τα έχω ξεχάσει. Γνωμη μου ότι για να θεωρηθεί όντως κάποιος "Γ2" σε μια γλώσσα δεν αρκούν "ώρες διαβάσματος"

Αυτό με το Γ2 μεγάλη αλήθεια, γενικά. Αλλά, είναι και λογικό, άμα το σκεφτείς, μιας και οι γλώσσες είναι ζωντανά αντικείμενα, οπότε μία πιστοποίηση γλωσσομάθειας, όσο υψηλού επιπέδου κι αν είναι, σου εξασφαλίζει μία πιο «στατική» γνώση και κατανόηση της γλώσσας.
 

Viedo

Διάσημο μέλος

Ο Viedo αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένος. Είναι Μεταπτυχιακός φοιτητής και μας γράφει απο Κύπρος (Ευρώπη). Έχει γράψει 2,717 μηνύματα.
Θεωρώ πως για να αποκτήσεις οικειότητα ουσιαστική με τη γλώσσα και να μπορείς να μιλάς, διαβάζεις, γράφεις.. θεωρώ χρειάζεται να ζήσεις στη χώρα όπου την ομιλούν τη συγκεκριμένη γλώσσα. Το να πάρεις ένα πτυχίο και να ασχολείσαι αραιά και που δεν θα σε βοηθήσει ουσιαστικά στο να κατακτήσεις τη γλώσσα. Η γλώσσα είναι οι άνθρωποι που την ομιλούν σε καθημερινή βάση. Είναι και θέμα συνήθειας η κτήση της.
 

Μάρκος Βασίλης

Πολύ δραστήριο μέλος

Ο Βασίλης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 25 ετών , Μεταπτυχιακός φοιτητής σε MSc in Cognitive Systems, OUC και μας γράφει απο Καισαριανή (Αττική). Έχει γράψει 1,864 μηνύματα.
Θεωρώ πως για να αποκτήσεις οικειότητα ουσιαστική με τη γλώσσα και να μπορείς να μιλάς, διαβάζεις, γράφεις.. θεωρώ χρειάζεται να ζήσεις στη χώρα όπου την ομιλούν τη συγκεκριμένη γλώσσα. Το να πάρεις ένα πτυχίο και να ασχολείσαι αραιά και που δεν θα σε βοηθήσει ουσιαστικά στο να κατακτήσεις τη γλώσσα. Η γλώσσα είναι οι άνθρωποι που την ομιλούν σε καθημερινή βάση. Είναι και θέμα συνήθειας η κτήση της.

Όχι απαραίτητα να ζήσεις σε χώρα που τη μιλάνε, αλλά να έχεις συνεχή τριβή μαζί της. Υπάρχουν και εφαρμογές που μπορούν να σε βοηθήσουν να αποκτήσεις πιο σφιχτή σχέση με μία γλώσσα - όπως το slowly, για παράδειγμα.
 

Viedo

Διάσημο μέλος

Ο Viedo αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένος. Είναι Μεταπτυχιακός φοιτητής και μας γράφει απο Κύπρος (Ευρώπη). Έχει γράψει 2,717 μηνύματα.
Αν κάθεσαι όλη μέρα και ασχολείσαι με μια γλώσσα (π.χ. αγγλικά) θα αποκτήσεις οικειότητα αλλά κάτι τέτοιο είναι και πρακτικά δύσκολο/αδύνατον σε μία χώρα που ομιλούν διαφορετική γλώσσα π.χ. στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Δανία. Στην Αγγλία, από το καλημέρα μέχρι το καληνύχτα που θα πεις θα είναι στα αγγλικά, όλη την ώρα εκτίθεσαι σε αυτήν την γλώσσα, κάνεις πρακτική 24/7.
Δεν αναφέρομαι σε περιπτώσεις τύπου να κάνεις παρέα μόνο με Έλληνες, ή να μην βγαίνεις από το σπίτι/να μιλάς 5 ώρες με τους δικούς στο τηλέφωνο στα ελληνικά κλπ.
 

Memetchi

Δραστήριο μέλος

Ο Memetchi αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένος. Είναι 23 ετών και Απόφοιτος του τμήματος Γαλλικής Γλώσσας & Φιλολογίας (Θεσσαλονίκη) . Έχει γράψει 720 μηνύματα.
Γενικά αυτά τα πιστοποιητικά δείχνουν ότι έχεις κάποιες συγκεκριμένες δεξιότητες σε αυτές τις γλώσσες. Π.χ στο Α1 ότι μπορείς να συστηθείς κτλ. Είναι κάποια βασικά "τσεκ" που πρέπει να έχεις για να μπορείς να επικοινωνήσεις. Για αυτό και εξετάζεσαι στις 4 βασικές δεξιότητες (παραγωγή και κατανόηση γραπτού και προφορικού λόγου). Από εκεί και πέρα παίζει σημαντικό ρόλο η προσωπική ενασχόληση. Δεν είναι τυχαίο που ο μέσος Έλληνας έχει καλύτερο επίπεδο αγγλικών ακόμα και αν έχει Γ2 και σε άλλες γλώσσες. Τα αγγλικά υπάρχουν σε μεγαλύτερο βαθμό στην καθημερινότητά μας. Για να φτάσεις πραγματικό Γ2 δεν χρειάζεται να μετακομίσεις σε άλλη χώρα, αρκεί η τακτική ενασχόληση (π.χ μέσω τσατ με φυσικούς ομιλητές, διάβασμα λογοτεχνικών βιβλίων κτλ.). Για να φτάσεις όμως κοντά σε επίπεδο φυσικού ομιλητή όμως χρειάζεσαι ακόμα παραπάνω από συνεχή ενασχόληση και εκεί βοηθάει πολύ η ξένη χώρα.
 

Μάρκος Βασίλης

Πολύ δραστήριο μέλος

Ο Βασίλης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 25 ετών , Μεταπτυχιακός φοιτητής σε MSc in Cognitive Systems, OUC και μας γράφει απο Καισαριανή (Αττική). Έχει γράψει 1,864 μηνύματα.
Επίσης, σε σχέση με τις γλώσσες, κάτι άλλο που έχω παρατηρήσει - αλλά δεν έχω ιδέα από τη σχετική βιβλιογραφία, οπότε το παραθέτω σαν προσωπική εμπειρία - είναι ότι ένα σημείο καμπής είναι αυτό που αρχίζεις και νοηματοδοτείς λέξεις στην ξένη γλώσσα χωρίς να καταφεύγεις σε ορισμούς της μητρικής. Αυτό, κυρίως, το βλέπω σε ορολογίες που δεν έχουν αντίστοιχο στα ελληνικά ή που διαβάζω για αυτές μόνο στα αγγλικά. Ωστόσο, δεν ξέρω αν αυτό είναι όντως μία ουσιαστική αλλαγή στο status της γλώσσας μέσα στο κεφάλι μου ή αν απλά είναι ένα επιφαινόμενο.
 

juste un instant

Επιφανές μέλος

Ο Βασίλης αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένος. Μας γράφει απο Αφρική. Έχει γράψει 11,966 μηνύματα.
Τα είχα δει σε μια φωτογραφία αυτά τα νούμερα και για να χρησιμοποιήσω την πιο κόσμια έκφραση που βρίσκω μου φανηκαν πολύ ηλιθια. Τι πάει να πει θέλει 1100 ώρες να μάθει ελληνικά; Να μάθει να γράφει ορθογραφημενα; Να μάθει γραμματική; Λεξιλόγιο; Ή να τα μιλαει; Ή μήπως να μπορεί να συνεννοηθεί με Έλληνα; Γιατί αν κάτσω να μετρήσω πόσες ώρες χρειάστηκα εγώ για να μάθω ελληνικά μάλλον ήταν περισσότερες. Όσον αφορά γλώσσες με ιδεογράμματα για να τις μάθεις με fluency δεν χρειάζονται 2200 ώρες αλλά να μετακομίσεις στην τάδε χώρα γιατί 2000+ ιδεογράμματα αν δεν τα έχεις στην καθημερινή ζωή σου ξεχνιούνται πιο εύκολα και από τα μαθήματα γενικής παιδείας του λυκείου. Επίσης ένα άλλο γεγονός για γλώσσες τύπου ελληνικά/κινέζικα/ιαπωνικά το οποίο θεωρώ υπερνικά την δυσκολία άλλων γλωσσών (ίσως και αραβικά να είναι έτσι δεν γνωρίζω) είναι ότι είναι τόσο culture-based πολλά πράγματα που αδυνατεί πολλές φορές να κατανοήσει ένας ξένος learner. Το πιο απλό κονσεπτ που μου έρχεται στα ιαπωνικά είναι η μη χρήση του εσύ ακόμα και αν φαντάζει επιτακτική η χρήση του η οποία αντικαθίσταται από εκφράσεις που ακούγονται παράξενες. Σκεφτείτε τέλος ;ρπόσα πράγματα που λέμε στην μέρα μας για να τα κατανοήσει ένας Άγγλος πρέπει να τους δώσουμε μη κυριολεκτική μετάφραση.
Προφανώς τα ελληνικά για σένα είναι μητρική γλώσσα. Οι 1100 ώρες έναι προφανώς μέσος όρος για να ξενο, πως να φτασει σε ενα επίπεδο Β2 ή C1. Για τις ιδεογραφικες γλώσσες Συμφωνώ μαζί σου.
 

Jocaste

Νεοφερμένος

Η Jocaste αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 25 ετών . Έχει γράψει 53 μηνύματα.
Για τα ισπανικά Ελληνικά πάντως αυτό που είχε πει ένας Ισπανός είναι ότι αν ακούς κάποιον να μιλάει ισπανικά αλλά δεν καταλαβαίνεις τίποτα τότε είναι ελληνικά. Και μπορώ να πω ότι το έχω πάθει με τον αντίστροφο τρόπο στην λέσχη του ΑΠΘ.
Κάτι αντίστοιχο είχα πάθει και εγώ. Περίμενα στην ουρά της λέσχης και μπροστά μου ήταν μια παρέα αγοριών και μιλούσαν αρκετά δυνατα. Όμως δεν μπορούσα να καταλάβω αν μιλούσαν ελληνικά σε κάποια διάλεκτο ή αν ήταν ξένοι από Erasmus. Τελικά ήταν Ελληνοκύπριοι.
 

Wrong

Δραστήριο μέλος

Η αβάπτιστη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι Υποψήφιος διδάκτορας . Έχει γράψει 439 μηνύματα.
Η δυσκολότερη γλώσσα για ένα άτομο είναι αυτή της οποίας η δομή είναι η πιο απομακρυσμένη απ' την μητρική του γλώσσα. Για ένα άτομο με μητρική γλώσσα τα ελληνικά θεωρώ πως τα κινέζικα (κάθε διαφοροποιημένη μορφή τους, δεν ξέρω αν ο δόκιμος όρος είναι διάλεκτος) θα ήταν εξαιρετικά δύσκολα, επειδή έχουν εντελώς διαφορετικό συντακτικό, εντελώς άλλη δομή. Και το ίδιο σκέφτομαι και για τα αραβικά, στηρίζονται σε εντελώς διαφορετική δομή.
 

Unseen skygge

Πολύ δραστήριο μέλος

Ο Unseen skygge αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 1,199 μηνύματα.
Η δυσκολότερη γλώσσα για ένα άτομο είναι αυτή της οποίας η δομή είναι η πιο απομακρυσμένη απ' την μητρική του γλώσσα. Για ένα άτομο με μητρική γλώσσα τα ελληνικά θεωρώ πως τα κινέζικα (κάθε διαφοροποιημένη μορφή τους, δεν ξέρω αν ο δόκιμος όρος είναι διάλεκτος) θα ήταν εξαιρετικά δύσκολα, επειδή έχουν εντελώς διαφορετικό συντακτικό, εντελώς άλλη δομή. Και το ίδιο σκέφτομαι και για τα αραβικά, στηρίζονται σε εντελώς διαφορετική δομή.
Βασικά το συντακτικό των κινεζικών δεν είναι τόσο μακριά από το δικό μας μιας και αυτό ακολουθεί το βασικό pattern υποκείμενο-ρημα-αντικειμενο
 

Wrong

Δραστήριο μέλος

Η αβάπτιστη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι Υποψήφιος διδάκτορας . Έχει γράψει 439 μηνύματα.
Βασικά το συντακτικό των κινεζικών δεν είναι τόσο μακριά από το δικό μας μιας και αυτό ακολουθεί το βασικό pattern υποκείμενο-ρημα-αντικειμενο

Ο χρόνος, όμως, και το πρόσωπο εκφράζονται έξω από τη λέξη, έξω από το ρήμα ή το ουσιαστικό, έτσι δεν είναι; Δεν ξέρω κινέζικα, απλώς επαναλαμβάνω ό,τι διάβασα για τη Γλωσσολογία ΙΙ στο πανεπιστήμιο, ότι όλα εκφράζονται έξω από τη λέξη, πρόσωπο, χρόνος, πτώσεις. Μου είχε φανεί πολύ μακριά από αυτό που εμείς έχουμε συνηθίσει γλωσσικά, γι' αυτό και το θεωρώ πολύ δύσκολο, να μπεις στη λογική της γλώσσας. Αντίστοιχα και με τα αραβικά, που οι λέξεις δημιουργούνται πάνω σε ρίζες.
Δεν γνωρίζω καμία απ' αυτές τις δύο γλώσσες, μόνο θεωρητικά έχω διαβάσει για αυτές, για τη χρήση του αραβικού αλφαβήτου είχα κάνει κι εργασία τον καιρό του Νώε.
 

giannhs2001

Περιβόητο μέλος

Ο Ιωάννης αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένος. Είναι 19 ετών , Φοιτητής του τμήματος Ιστορίας & Αρχαιολογίας ΑΠΘ (Θεσσαλονίκη) και μας γράφει απο Κατερίνη (Πιερία). Έχει γράψει 4,773 μηνύματα.
Το στερεότυπο των Κινεζικών καλά κρατεί βλέπω. Όντας φιλοασιάτης έχω εξερευνήσει και τις τρεις γλώσσες ( Κινεζικά, Ιαπωνικά και Κορεατικά ) με main focus για τώρα τα Κινεζικά στα οποία μπαίνω στο δεύτερο επίπεδο πλέον HSK2 (αυτοδίδακτος). Θα κάνω μία πρόχειρη σύγκριση για να σταματήσει το στερεότυπο.

-Κινεζικά ( Mandarin/ Παραδοσιακά ): ΔΕΝ είναι η πιο δύσκολη γλώσσα σε καμία περίπτωση. Για την ακρίβεια είναι εύκολη αν πάρεις το κολάι. Έχει υπερβολικά εύκολη γραμματική και πολύ ελαστικό συντακτικό (π.χ.και στην ερώτηση και στην κατάφαση η δομή της πρότασης παραμένει Subject-Verb-Object κάτι που δεν ισχύει στις δικές μας γλώσσες μιας που αλλάζει η δομή της πρότασης στην ερώτηση ). Στην γραφή υπάρχει ένα θέμα μιας που σε ενεργή κατάσταση βρίσκονται 8.000 ιδεογράμματα ( οι Κινέζοι απόφοιτοι Λυκείου γνωρίζουν 2.000 ιδεογράμματα ενώ χρειάζονται 3.000 για να μπορείς να διαβάζεις με άνεση μία εφημερίδα, ελάχιστοι γνωρίζουν και τα 8.000 ιδεογράμματα για αυτό και οι ίδιοι αντιμετωπίζουν θέματα κατανόησης ). Το μεγάλο δύσκολο των Κινεζικών είναι η προφορά με το περίπλοκο τονικό σύστημα. Τα Mandarin και τα Simplified έχουν 5 τόνους και είναι απαραίτητο να εξασκηθείς καλά με αυτούς αλλιώς δεν θα καταλαβαίνουν οι άλλοι μιας που υπάρχουν πολλές λέξεις που γράφονται το ίδιο αλλά ο τόνος κάνει την ειδοποιό διαφορά και αλλάζει το νόημα όπως το ( ma ) που έχει 4 τονισμούς και σημαίνει: μαμά, άλογο, κάνναβι, κατσαδιάζω ( σε χρήση περισσότερο είναι οι δύο πρώτοι ). Ένα λάθος στον τόνο και αποκάλεσες την μάνα ενός Κινέζου φίλου σου άλογο. Με ποιοτική ΚΑΙ τακτική μελέτη Κινεζικά μαθαίνεις να μιλας άπταιστα και σε ένα χρόνο ( για έναν καλό μαθητή ) αλλά να γράφεις θα πάρει κάποια χρόνια. Η προφορά πάντως με εξαίρεση τους τόνους είναι πολύ πιο εύκολη από τα Ιαπωνικά αφού έχει καθιερωθεί το φωνητικό σύστημα pinyi που υπεραπλουστεύει τα πράγματα.

-Ιαπωνικά : Τα Ιαπωνικά έχουν αρκετά περίπλοκη γραμματική και αυστηρό συντακτικό. Στην γραφή έχουν 3 συστήματα( Kanji-Katakana-Hiragana). τα 46 γράμματα των Katakana και τα άλλα 46 των Hiragana μαθαίνονται και γράφονται εύκολα αλλά υπάρχουν και σε ενέργεια 2.136 Kanji τα οποία είναι γράμματα προσφερόμενα από το Κινεζικό αλφάβητο ( με τροποποιήσεις βέβαια γιατί η ιστορία τους πάει χιλιάδες χρόνια πίσω ). Εδώ έρχεται η καμπάνα όμως, κάθε ένα από τα 2,136 Kanji έχει διπλή προφορά, το ON'yomi από το Κινεζικό φωνητικό σύστημα και το KUN'yomi από το καθαρά Ιαπωνικό σημασιολογικό σύστημα. Τα katakana κολλάνε σαν συλλαβές στα Kanji ( και στα Κινεζικά υπάρχουν radicals ). Δυσκολεύομαι να εξηγήσω το παρακάτω στα ελληνικά οπότε το βρήκα από το textbook μου και έτσι το παραθέτω στα αγγλικά ( θα σας τρομάξει λιγουλάκι μόνο ) " That said, ON and KUN are not limited to just one reading. For example, a simple kanji like “上 /ue/”, meaning above, can have three ON readings (/jo/, /sho/, and /shan/) and more than six KUN readings (/ue/, /uwa/, /kami/, /nobo.ru/, /a.garu/, /tatematsu.ru/, etc.). Δεν έχουν ευτυχώς τόνους αλλά εκτός από όλα τα άλλα το μαρτύριο συνεχίζεται. Η ειδοποιός διαφορά μεταξύ του καλού στα Ιαπωνικά και του άπταιστου είναι η γνώση του "formal" γλωσσικού συστήματος γνωστό ως Keigo ( 敬語 = επίσημη γλώσσα ). Στα Αγγλικά το formal είναι να μην κολλάς τις λέξεις " it is, he is etc.) και να χρησιμοποιείς τα sir/ma'am. Στα Ελληνικά πάλι έχουμε τον πληθυντικό ευγενείας και το κύριος/κυρία. Ε οι Ιάπωνες δεν θα την χάριζαν τόσο εύκολα. Εκεί υπάρχουν διαφορετικές λέξεις, δομή προτάσεων, γραμματική κλπ για επίσημες περιστάσεις ( και οι Ιάπωνες τα παίρνουν πολύ στα σοβαρά ).

- Κορεατικά: η πιο εύκολη από τις τρεις αλλά όχι εύκολη γενικά. Περίπλοκη γραμματική ( σε προχωρημένο στάδιο κυρίως ) και μέτριο συντακτικό. Το μεγάλο πλεονέκτημα της είναι ότι έχει πλέον μόνο ένα σύστημα γραφής τα Hangul που είναι 24 γράμματα ( 14 σύμφωνα, 10 φωνήεντα ). Τα Hanja, προσφερόμενα Κινεζικά γράμματα ( τα αντίστοιχα Kanji της Κορεατικής γλώσσας ) πλέον δεν χρησιμεύουν σε τίποτα, ούτε διδάσκονται στα σχολεία πια και χρησιμοποιούνται σπάνια για συντομογραφία και μόνο. Επιπλέον υπάρχουν κενά στις λέξεις και δεν κολλάνε όλα μαζί όπως τα Κινεζικά και τα Ιαπωνικά κάτι που την κάνει ευκολότερη ενώ δεν υπάρχουν και τόνοι.

Συμπέρασμα: Τα Ιαπωνικά θεωρούνται η δυσκολότερη γλώσσα με διαφορά ενώ ακολουθούν τα Κινεζικά και στο τέλος τα Κορεατικά. Τα Κινεζικά είναι γλώσσα που ξεκινάνε δύσκολα αλλά όσο περνάει ο καιρός γίνονται πιο εύκολα ενώ αντίθετα τα Κορεατικά και τα Ιαπωνικά ξεκινάνε αρχικά εύκολα αλλά όσο εμβαθύνεις στην γλώσσα τόσο πιο δύσκολα γίνονται τα πράγματα ( ειδικά στα ανώτερα επίπεδα ).
Μην φοβάστε καμία γλώσσα, όλα γίνονται.
 

Eclipse

Δραστήριο μέλος

Η Impostor αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 749 μηνύματα.
Και τα αλβανικά είναι επίσης δύσκολη γλώσσα. Όπως και τα Ταϊλανδέζικα.
 

Unseen skygge

Πολύ δραστήριο μέλος

Ο Unseen skygge αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 1,199 μηνύματα.
Και τα αλβανικά είναι επίσης δύσκολη γλώσσα. Όπως και τα Ταϊλανδέζικα.
Για πες κάτι για αυτές. Πρώτη φορά ακούω για τα αλβανικά για να'μαι ειλικρινής ότι θεωρούνται δύσκολη γλώσσα. Από ευρωπαϊκές για φιλανδικα και ουγγρικά ακούγεται ότι είναι πολύ δύσκολα
 

giannhs2001

Περιβόητο μέλος

Ο Ιωάννης αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένος. Είναι 19 ετών , Φοιτητής του τμήματος Ιστορίας & Αρχαιολογίας ΑΠΘ (Θεσσαλονίκη) και μας γράφει απο Κατερίνη (Πιερία). Έχει γράψει 4,773 μηνύματα.
Για πες κάτι για αυτές. Πρώτη φορά ακούω για τα αλβανικά για να'μαι ειλικρινής ότι θεωρούνται δύσκολη γλώσσα. Από ευρωπαϊκές για φιλανδικα και ουγγρικά ακούγεται ότι είναι πολύ δύσκολα

Η κάθε γλώσσα δύσκολη είναι.. πρέπει να σταματήσει κάποτε αυτό. Όλες έχουν τις δικές τους δυσκολίες. Όποιον και αν ρωτήσεις για κάθε γλώσσα δύσκολη θα σου πει είναι. Γιατί πολύ απλά οι γλώσσες κατακτουνται μόνο με σκληρή μελέτη, πειθαρχία και εξάσκηση.
 

art1

Εκκολαπτόμενο μέλος

Ο Γιώργος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι Υποψήφιος διδάκτορας και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 233 μηνύματα.
Αν η σύγχρονη γλωσσολογία έβλεπε αυτό τον τίτλο θα αυτοκτονούσε.
1. Δεν υπάρχουν εύκολές/δύσκολες γλώσσες.
2. Δεν υπάρχουν φτωχές/πλούσιες γλώσσες.
3. Δε συγκρίνουμε γλώσσες που ανήκουν σε διαφορετικές κατηγορίες (όχι μόνο βάσει ιστορικής γλωσσολογίας αλλά κυρίως βάσει μορφο-σύνταξης, βλ. μορφο-συντακτικά κριτήρια περί τυπολογίας γλωσσών).

Η σύγχρονη σχετική βιβλιογραφία είναι σαφής προς τα παραπάνω.
 

Μάρκος Βασίλης

Πολύ δραστήριο μέλος

Ο Βασίλης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 25 ετών , Μεταπτυχιακός φοιτητής σε MSc in Cognitive Systems, OUC και μας γράφει απο Καισαριανή (Αττική). Έχει γράψει 1,864 μηνύματα.
Αν η σύγχρονη γλωσσολογία έβλεπε αυτό τον τίτλο θα αυτοκτονούσε.
1. Δεν υπάρχουν εύκολές/δύσκολες γλώσσες.
2. Δεν υπάρχουν φτωχές/πλούσιες γλώσσες.
3. Δε συγκρίνουμε γλώσσες που ανήκουν σε διαφορετικές κατηγορίες (όχι μόνο βάσει ιστορικής γλωσσολογίας αλλά κυρίως βάσει μορφο-σύνταξης, βλ. μορφο-συντακτικά κριτήρια περί τυπολογίας γλωσσών).

Η σύγχρονη σχετική βιβλιογραφία είναι σαφής προς τα παραπάνω.

Μπορούμε, επομένως, να πούμε ότι η C είναι η πιο δύσκολη γλώσσα και να κλείσουμε.
 

Eclipse

Δραστήριο μέλος

Η Impostor αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 749 μηνύματα.
Για πες κάτι για αυτές. Πρώτη φορά ακούω για τα αλβανικά για να'μαι ειλικρινής ότι θεωρούνται δύσκολη γλώσσα. Από ευρωπαϊκές για φιλανδικα και ουγγρικά ακούγεται ότι είναι πολύ δύσκολα
Στην αλβανική αλφαβητο υπάρχουν 36 γράμματα. Πολλά απο αυτα είναι δύσκολο να τα προφέρεις. Τα αλβανικά έχουν περίεργη γραμματική και ορθογραφία plus οτι υπαρχουν τοσοι διαλεκτοι. Η διάλεκτος που μιλάνε στα Βόρεια της Αλβανιας είναι δύσκολο να γίνει κατανοητή σε εκεινους στα νότια. Εντελώς διαφορετικές λέξεις! Ασε που τα αλβανικά που μιλάνε στο Κόσοβο ακούγονται σαν μια εντελώς διαφορετική γλωσσα.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων:

Μπορούμε, επομένως, να πούμε ότι η C είναι η πιο δύσκολη γλώσσα και να κλείσουμε.
Βασικά αυτο είναι υποκειμενικό. Τα ισπανικά με τα ελληνικά μοιάζουν λίγο, υπαρχουν αρκετές κοινές λέξεις, η προφορά είναι ευκολη. Δεν πιστεύω πως ενας Έλληνας χρειάζεται να καταβάλει τρελη προσπάθεια για να μάθει ισπανικά. Σε αντίθεση με έναν που έχει ως μητρική γλώσσα τα αγγλικα ή τα μανταρινικα
 

Μάρκος Βασίλης

Πολύ δραστήριο μέλος

Ο Βασίλης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 25 ετών , Μεταπτυχιακός φοιτητής σε MSc in Cognitive Systems, OUC και μας γράφει απο Καισαριανή (Αττική). Έχει γράψει 1,864 μηνύματα.
Βασικά αυτο είναι υποκειμενικό. Τα ισπανικά με τα ελληνικά μοιάζουν λίγο, υπαρχουν αρκετές κοινές λέξεις, η προφορά είναι ευκολη. Δεν πιστεύω πως ενας Έλληνας χρειάζεται να καταβάλει τρελη προσπάθεια για να μάθει ισπανικά. Σε αντίθεση με έναν που έχει ως μητρική γλώσσα τα αγγλικα ή τα μανταρινικα

Ίσως δεν ήταν σαφές. Η C είναι αυτή.
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Top