Το στερεότυπο των Κινεζικών καλά κρατεί βλέπω. Όντας φιλοασιάτης έχω εξερευνήσει και τις τρεις γλώσσες ( Κινεζικά, Ιαπωνικά και Κορεατικά ) με main focus για τώρα τα Κινεζικά στα οποία μπαίνω στο δεύτερο επίπεδο πλέον HSK2 (αυτοδίδακτος). Θα κάνω μία πρόχειρη σύγκριση για να σταματήσει το στερεότυπο.
-Κινεζικά ( Mandarin/ Παραδοσιακά ): ΔΕΝ είναι η πιο δύσκολη γλώσσα σε καμία περίπτωση. Για την ακρίβεια είναι εύκολη αν πάρεις το κολάι. Έχει υπερβολικά εύκολη γραμματική και πολύ ελαστικό συντακτικό (π.χ.και στην ερώτηση και στην κατάφαση η δομή της πρότασης παραμένει Subject-Verb-Object κάτι που δεν ισχύει στις δικές μας γλώσσες μιας που αλλάζει η δομή της πρότασης στην ερώτηση ). Στην γραφή υπάρχει ένα θέμα μιας που σε ενεργή κατάσταση βρίσκονται 8.000 ιδεογράμματα ( οι Κινέζοι απόφοιτοι Λυκείου γνωρίζουν 2.000 ιδεογράμματα ενώ χρειάζονται 3.000 για να μπορείς να διαβάζεις με άνεση μία εφημερίδα, ελάχιστοι γνωρίζουν και τα 8.000 ιδεογράμματα για αυτό και οι ίδιοι αντιμετωπίζουν θέματα κατανόησης ). Το μεγάλο δύσκολο των Κινεζικών είναι η προφορά με το περίπλοκο τονικό σύστημα. Τα Mandarin και τα Simplified έχουν 5 τόνους και είναι απαραίτητο να εξασκηθείς καλά με αυτούς αλλιώς δεν θα καταλαβαίνουν οι άλλοι μιας που υπάρχουν πολλές λέξεις που γράφονται το ίδιο αλλά ο τόνος κάνει την ειδοποιό διαφορά και αλλάζει το νόημα όπως το 妈 ( ma ) που έχει 4 τονισμούς και σημαίνει: μαμά, άλογο, κάνναβι, κατσαδιάζω ( σε χρήση περισσότερο είναι οι δύο πρώτοι ). Ένα λάθος στον τόνο και αποκάλεσες την μάνα ενός Κινέζου φίλου σου άλογο. Με ποιοτική ΚΑΙ τακτική μελέτη Κινεζικά μαθαίνεις να μιλας άπταιστα και σε ένα χρόνο ( για έναν καλό μαθητή ) αλλά να γράφεις θα πάρει κάποια χρόνια. Η προφορά πάντως με εξαίρεση τους τόνους είναι πολύ πιο εύκολη από τα Ιαπωνικά αφού έχει καθιερωθεί το φωνητικό σύστημα pinyi που υπεραπλουστεύει τα πράγματα.
-Ιαπωνικά : Τα Ιαπωνικά έχουν αρκετά περίπλοκη γραμματική και αυστηρό συντακτικό. Στην γραφή έχουν 3 συστήματα( Kanji-Katakana-Hiragana). τα 46 γράμματα των Katakana και τα άλλα 46 των Hiragana μαθαίνονται και γράφονται εύκολα αλλά υπάρχουν και σε ενέργεια 2.136 Kanji τα οποία είναι γράμματα προσφερόμενα από το Κινεζικό αλφάβητο ( με τροποποιήσεις βέβαια γιατί η ιστορία τους πάει χιλιάδες χρόνια πίσω ). Εδώ έρχεται η καμπάνα όμως, κάθε ένα από τα 2,136 Kanji έχει διπλή προφορά, το ON'yomi από το Κινεζικό φωνητικό σύστημα και το KUN'yomi από το καθαρά Ιαπωνικό σημασιολογικό σύστημα. Τα katakana κολλάνε σαν συλλαβές στα Kanji ( και στα Κινεζικά υπάρχουν radicals ). Δυσκολεύομαι να εξηγήσω το παρακάτω στα ελληνικά οπότε το βρήκα από το textbook μου και έτσι το παραθέτω στα αγγλικά ( θα σας τρομάξει λιγουλάκι μόνο ) " That said, ON and KUN are not limited to just one reading. For example, a simple kanji like “上 /ue/”, meaning above, can have three ON readings (/jo/, /sho/, and /shan/) and more than six KUN readings (/ue/, /uwa/, /kami/, /nobo.ru/, /a.garu/, /tatematsu.ru/, etc.). Δεν έχουν ευτυχώς τόνους αλλά εκτός από όλα τα άλλα το μαρτύριο συνεχίζεται. Η ειδοποιός διαφορά μεταξύ του καλού στα Ιαπωνικά και του άπταιστου είναι η γνώση του "formal" γλωσσικού συστήματος γνωστό ως Keigo ( 敬語 = επίσημη γλώσσα ). Στα Αγγλικά το formal είναι να μην κολλάς τις λέξεις " it is, he is etc.) και να χρησιμοποιείς τα sir/ma'am. Στα Ελληνικά πάλι έχουμε τον πληθυντικό ευγενείας και το κύριος/κυρία. Ε οι Ιάπωνες δεν θα την χάριζαν τόσο εύκολα. Εκεί υπάρχουν διαφορετικές λέξεις, δομή προτάσεων, γραμματική κλπ για επίσημες περιστάσεις ( και οι Ιάπωνες τα παίρνουν πολύ στα σοβαρά ).
- Κορεατικά: η πιο εύκολη από τις τρεις αλλά όχι εύκολη γενικά. Περίπλοκη γραμματική ( σε προχωρημένο στάδιο κυρίως ) και μέτριο συντακτικό. Το μεγάλο πλεονέκτημα της είναι ότι έχει πλέον μόνο ένα σύστημα γραφής τα Hangul που είναι 24 γράμματα ( 14 σύμφωνα, 10 φωνήεντα ). Τα Hanja, προσφερόμενα Κινεζικά γράμματα ( τα αντίστοιχα Kanji της Κορεατικής γλώσσας ) πλέον δεν χρησιμεύουν σε τίποτα, ούτε διδάσκονται στα σχολεία πια και χρησιμοποιούνται σπάνια για συντομογραφία και μόνο. Επιπλέον υπάρχουν κενά στις λέξεις και δεν κολλάνε όλα μαζί όπως τα Κινεζικά και τα Ιαπωνικά κάτι που την κάνει ευκολότερη ενώ δεν υπάρχουν και τόνοι.
Συμπέρασμα: Τα Ιαπωνικά θεωρούνται η δυσκολότερη γλώσσα με διαφορά ενώ ακολουθούν τα Κινεζικά και στο τέλος τα Κορεατικά. Τα Κινεζικά είναι γλώσσα που ξεκινάνε δύσκολα αλλά όσο περνάει ο καιρός γίνονται πιο εύκολα ενώ αντίθετα τα Κορεατικά και τα Ιαπωνικά ξεκινάνε αρχικά εύκολα αλλά όσο εμβαθύνεις στην γλώσσα τόσο πιο δύσκολα γίνονται τα πράγματα ( ειδικά στα ανώτερα επίπεδα ).
Μην φοβάστε καμία γλώσσα, όλα γίνονται.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
