Βασικά, πέρα από τα Greeklish, δεν καταστράφηκαν κι ούτε καταστρέφονται τα ελληνικά. Είναι μία αδιάσπαστη γλώσσα, η αρχαιότερη των Ινδοευρωπαικών, με ιστορία 5 χιλιάδων ετών και προφανώς θα έχει (όπως και έχει) μία συνεχή εξέλιξη και προσαρμογή στην εκάστοτε εποχή. Δεν πέθαναν τα ελληνικά επειδή δε μιλάμε καθαρεύουσα. Απλά άλλαξαν και πιθανόν (σίγουρο, τι πιθανόν) το 2100 να τα λένε κι αλλιώς. Το ζητούμενο είναι, πάντως, ότι δεν υπάρχει θέμα καταστροφής της γλώσσας.
Τα Greeklish ευθύνονται κυρίως για προσωπική αδυναμία των χρηστών τους να χρησιμοποιήσουν σωστά τα ελληνικά και δεν θεωρώ ότι αποτελούν αίτιο καταστροφής των Ελληνικών. Βασικά δεν ξέρω να υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να καταστρέψει τα Ελληνικά, πόσο μάλλον κάτι τόσο λίγο κι ασήμαντο. Ούτε καν η μέχρις ενός εξόντωση κάθε Έλληνα που υπάρχει στον πλανήτη...
Το θέμα είναι ότι όσοι το παρακάνετε με τα Greeklish καταλήγετε να μην είστε σε θέση να μιλήσετε και κυρίως να γράψετε σωστά ελληνικά. Δικό σας πρόβλημα, γι'αυτό το λέμε όσοι είμαστε κατά. Τα Ελληνικά δεν παθαίνουν τίποτα, μη φοβάστε. Εσείς θα πάθετε.
-----------------------------------------
Ε προφανως αυτο το λαθος θα το εκανε και αν εγραφε στα ελληνικα. δεν εμπλεκονται πουθενα τα greeklish
Μην το λες. Όταν χάνεται η οπτική μιας γλώσσας, τότε βασικά έχεις χάσει τα πάντα. Οι περισσότεροι άνθρωποι είμαστε εντελώς οπτικοί τύποι κι αυτό είναι δεδομένο. Και η πλέον βασική αίσθηση γλωσσικής αντίληψης είναι η όραση και κατόπιν η αφή, με τις κινήσεις του χεριού. Όταν αλλάζεις την οπτική της γλώσσας σου, σίγουρα θα κάνεις λάθη.
Btw, υπάρχει επίρρημα και είναι "ανυπόμονα". Το άλλο ούτε εγώ το έχω ξανακούσει αλλά δεν παίρνω όρκο ότι δεν υπάρχει.
-----------------------------------------
Εγώ δε βρίσκω κανένα λόγο να μην υπάρχει η λέξη "ανυπομονετικά" απο τη στιγμή που υπάρχει το "υπομονετικά", αν μπορείς να μου δείξεις κάποια πηγή ή κάτι που να το λέει οκ. Μπορεί απλώς να μη χρησιμοποιείται συχνά.
Συμφωνώ πάντως ότι αυτό το "λάθος" δεν ευθύνεται στα greeklish.
Ο λόγος που αγνοείς, είναι το μέτρο της γλώσσας. Υπάρχει η λέξη ανυπόμονος, αλλά όχι η λέξη υπόμονος. Πάει ανυπόμονος vs υπομονετικός (άρα τα επιρρήματα είναι ανυπόμονα-υπομονετικά και καθόλου αλλιώς). Τέτοια παραδείγματα θα βρεις δεκάδες αν το σκεφτείς και ο λόγος αυτού του φαινομένου, όπως σου είπα, είναι το μέτρο και η ισορροπία της έκφρασης στα Ελληνικά. Η λέξη υπόμονος, πως να σου πω, δεν κολλάει, δεν ακούγεται όπως πρέπει. Κι εντέλει είναι λάθος, αφού δεν υπάρχει τέτοια λέξη. Ο καθένας, βέβαια, μπορεί να κάνει νεολογισμούς δικούς του, αλλά αντικειμενικά δε μπορεί να απαιτήσει αυτοί να γίνονται δεκτοί. Η γλώσσα πάντα εξελίσσεται, αλλά το να καταργήσεις το μέτρο και την ευφωνία της επειδή έτσι σου γουστάρει, δεν μπορείς να το κάνεις, απλά. Και όχι, δεν ισχύουν οι κανόνες πχ. των Αγγλικών που αν μπροστά από ένα επίθετο βάλεις το un, dis, in κλπ. έχεις την αντίθετη έννοια. Και καλώς δεν ισχύουν.
