Σπούδασε το αντίκειμενο και μην πας σε μία σχολή απλώς για να πάρεις ένα χαρτί. Έχοντας σχεδόν τελειώσει το 5ο εξάμηνο (ήτοι μπαίνω στο 2ο μισό της σχολής μου πλέον) η διαπίστωσή μου είναι ότι από τα 280 άτομα που ησήχθησαν το 2014 στο τμήμα μου, 1/2 θα πάρει πτυχίο στα 5-6 χρόνια, 1/4 θα πάρει στα 7-8-9 και 1/4 θα πάρει πτυχίο από 10 χρόνια έως ποτέ.
Το να σπουδάσεις σε μία άλλη πόλη έχει ένα μέσο κόστος της τάξεως των 8.000 ευρώ το χρόνο. Συνολικά 30-40 χιλιάδες δηλαδή, αναλόγως αν θα πας σε 4ετή ή 5ετή σχολή. Δεν είναι μεγάλο ποσό, αν πρόκειται για ένα αντικείμενο που α) σε ενδιαφέρει να σπουδάσεις και β) σε ενδιαφέρει να το εξασκήσεις ως επάγγελμα.
Κυρίως δεν είναι μεγάλο ποσό, αν το συγκρίνεις με το κόστος του να περάσεις σε μία σχολή που δεν σε ενδιαφέρει στην Αθήνα, προκειμένου να "εξοικονομήσεις" χρήματα. Γιατί εκεί πρέπει να λάβεις υπόψιν ότι σπουδάσεις κάτι που δεν πρόκειται να επαγγελθείς, σπαταλάς δηλαδή τον χρόνο σου σε σπουδές αντί να πιάσεις μια δουλειά (3.500-4.000 ευρώ το χρόνο τουλάχιστον οι χαμένες απολαβές), χάνεις εργασιακή εμπειρία, η οποία θα σου επέτρε καλύτερες προοπτικές στο μέλλον και υψηλότερες απολαβές κ.ο.κ.
Οι σπουδές είναι επένδυση στο μέλλον. Μπορεί να διευρύνεις τους ορίζοντες σου, μαθαίνεις νέους τρόπους σκέψεις και όλα τα σχετικά. Αλλά στο τέλος της μέρας, αν σπουδάσεις Μηχανικός, για να πας να κάνεις καριέρα σερβιτόρου, τζάμπα ο χρόνος που έφαγες πάνω στα βιβλία, αντί να μαθαίνεις να κρατάς δίσκο. Υπάρχει το ιδεαλιστικό και το ρεαλιστικό κομμάτι. Και η ουσία είναι, αν σπουδάζεις για να σπουδάζεις, βρες και κάνε κάτι άλλο καλύτερα. Ιδίως αν η οικονομική κατάσταση της οικόγενειας είναι μέτρια έως κακή.
Στο οποίο να προσθέσω, το σε τι οικονομική κατάσταση βρίσκεστε οικογενειακώς, συζήτα το πρώτα με τους γονείς σου. Αν οι ίδιοι σου λένε ότι μπορούν να σπουδάσεις το αντικείμενο που σε ενδιαφέρει σε άλλη πόλη, δεν είναι ούτε αφελείς, ούτε ονειροβάμονες. Καλή επιτυχία!
