ας μιλησουμε λιγο για την εμφανιση της ζωης στον πλανητη.
πριν απο πολλα πολλα πολλα δις χρονια η ατμοσφαιρα της γης δεν ηταν η ιδια. Μιλαμε για μια πολυ ανηγμενη ατμοσφαιρα πλουσια σε ενωσεις οπως CH4, NH3, H2O και H2 η οποια επισης μαστιζοταν απο δυνατες καταιγιδες κεραυνους ηλιακη ακτινοβολια κλπ.
Αυτες οι συνθηκες λοιπον οδηγησαν στη διατυπωση της
θεωριας των Oparin και Haldane η οποια επιβεβαιωθηκε απο το πειραμα
Miller-Urey
Οποτε λοιπον απο απλες ενωσεις εχουμε ξαφνικα διαφορα αμινοξεα οπως η γλυκινη, η αλανικη, το γλουταμινικο οξυ και η λευκινη. Επιπλεον εχουμε σχηματισμο διαφορων πεντοζων και εξοζων (βασικα σακχαρα). Τελος εχουμε και τον σχηματισμο των αζωτουχων βασεων του DNA.
Μεσα σε αυτην την ΄΄οργανικη σουπα'' οπως ονομαζεται τα διαφορα μονομερη σταδιακα σχηματιζουμε πολυμερη οπως τα διαφορα πολυπεπτιδια και τελικα και διαφορα αρχεγονα μορια RNA. Εδω να πουμε οτι τα μορια RNA μπορουν να καταλυσουν μονα τους την αντιγραφη τους οποτε δεν υπηρχε αναγκη για τους διαφορους αντιγραφικους μηχανισμους. Επιπλεον το ιδιο το μοριο RNA μπορει να δραση και ως καταλυτης (ριβοενζυμο).
Οποτε λοιπον σε αυτον τον πρωιμο ''κοσμο του RNA'' υπηρχαν ηδη χαρακτηριστικα οπως η κληρονομικοτητα, η καταλυση και η αποθηκευση της πληροφοριας.
Επιπλεον αυτα τα μορια RNA αρχισαν να συνδιαζονται με διαφορα πολυπεπτιδια και να δινουν πιο πολυπλοκες δομες. μεσα απο αυτες τις δομες γεννηθηκε σιγα σιγα ο γενετικος κωδικας δλδ το γεγονος οτι η αλληλουχια του RNA οδηγει στην αμινοξικη αλληλουχια της πρωτεινης.
Παμε τωρα σε ενα αλλο επιπεδο. Το RNA γενικα ειναι ενα πολυ σταθερο μοριο. Παρ ολα αυτα εξαιτιας της δομης του αλλα ειναι πολυ ευαλωτο στην υδρολυση των βασεων του εξαιτιας μιας ομαδας υδροξυλιου στον ανθρακα 2. Αυτο το προβλημα λυθηκε με την αντικατασταση του υδροξυλιου με ενα υδρογονο. Και τοτε εμφανιστηκε.... το DNA. Επιπλεον το RNA δεν εξαφανιστηκε.
Η ενεργεια για πολλες αυτες τις αντιδρασεις να τονισω οτι δινεται απο το ΑΤP το οποιο σε αυτες τις πρωιμες συνθηκες σχηματιζοταν με διαφορες αντιδρασεις απο το αμινοξυ γλυκινη.
Ολα καλα μεχρι εδω αλλα τα κυτταρα πως εγιναν?
λοιπον πριν το πουμε αυτο να τονισουμε πως η λιπιδιακη διπλαστοιβαδα απο την οποια αποτελειται η πλασματικη μεμβρανη του κυττατου σχηματιζεται χωρις καταναλωση ενεργειας σε ενα υδατικο περιβαλλον εξαιτιας της αμφιπολικης φυσης (υδροφοβη ουρα υδροφιλη κεφαλη) των λιπιδιων της. οποτε εχουμε λοιπον τον σχηματισμο τετοιων μεμβρανων και τον εγκλωβισμο διαφορων μοριων μεσα τους. Μεσα απο την παροδο του χρονου λοιπον μεσα απο πολλες αποτυχιες και επιτυχιες σιγα σιγα αρχισαν να δημιουργουνται τα πρωτα πρωκαριωτικα κυτταρα.
Επειτα μεσα απο την θεωρια της ενδοσυμβιωσης τα προκαριωτικα αυτα κυτταρα εξελιχτηκαν σε ευκαριωτικα.
Επιπλεον πολλα κυτταρα αρχισαν να σχηματιζουν διαφορες δομες το ενα κοντα στο αλλο ετσι ωστε να μπορουν να επιβιωσουν. Αυτο ηταν το πρωτο σταδιο για την δημιουργια πολυκυτταρων οργανισμων.
επιπλεον αναπτυχθηκαν και μηχανισμοι κινησης.
και η ζωη πηρε τον δρομο της.
τα στοιχεια για αυτην την συντομη ανασκοπηση παρθηκαν απο το google και
απο αυτην την παρουσιαση του τμηματος Βιοχημειας-Βιοτεχνολογιας του πανεπιστημιου θεσσαλιας. μεσα σε αυτην υπαρχουν στοιχεια που για λογους χωρου και χρονου δεν εγραψα και πολλες ενδιαφερουσες πληροφοριες.
