Έχω βαρεθεί όλες τις απόψεις περί συνομωσιών παντού. "τα δώρα που παίρνουμε κάνουν τις βιομηχανίες πλούσιες". "Ο άη βασίλης είναι ένα ηλίθιο κατασκεύασμα της κόκα κόλα". Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει καθόλου. Μου αρέσει να αγοράζω δώρα που θα κάνουν αυτό που τα παίρνει ευτυχισμένο. Μου αρέσει να παίρνω δώρα στους φίλους μου για να γιορτάσουμε μαζί κάτι. Και ναι μου αρέσει ο χοντρός άη βασίλης με την κόκκινη στολή, και δεν θα σταματήσει ποτέ να μου αρέσει. Και ας με λέτε θύμα της υπερκαταναλωτικής κοινωνίας. Η απαισιοδοξία και η απαξίωση των πάντων ποτέ δεν ήταν το φόρτε μου.
με λυπεί πολύ το ποστ , δείχνει ότι μετά απο μεγάλη συζήτηση , ελάχιστα απο αυτά που πρεσβεύουμε έγιναν κατανοητά. Δυστυχώς.
συνομωσία δεν υπάρχει πουθενά , εσείς την βλέπετε δυστυχώς. Φάντασμα.
πέρα απο άνθρωποι , είμαστε και άτομα (άλλο το ένα άλλο το άλλο) , ένα βασικό ατομικό στοιχείο της προσωπικότητας είναι ο καταναλωτισμός.
Είμαστε καταναλωτές , παιδιά , σε μεγάλο βαθμό καθημερινά. Και γω μαζί.
Η κατανάλωση είναι σίγουρα μέσο , σε μεγάλο βαθμό ανάγκη , αλλά δεν θα πρεπε να αποτελεί αυτοσκοπό.
Δυστυχώς για να μην πω το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας , ένα αρκετά σοβαρό ποσοστό χρησιμοποιεί την κατανάλωση για αυτοσκοπό.
Ο υλικός ευδαιμονισμός είναι μία τάση , ψυχολογικό ρεύμα , αλλά και "οικονομική πολιτική" , ένας μεγάλο λειτουργικό "κατασκεύασμα" κάθε εταιρείας , ένα συναίσθημα και μία ψευδαίσθηση , βασικά , ότι η ευτυχία φωλιάζει στα υλικά αγαθά.
Αυτό καταδικάζω , και ούτε τις γιορτές -των οποίων το νόημα πάλι το χάνει το μεγαλύτερο ποσοστό της κοινωνίας-, ούτε τις μέρες.
Οι μέρες δε σημαίνουν τίποτα , είναι απλά "Χρόνοι".
Ο αη βασίλης δεν είπε κανείς ότι είναι κατασκεύασμα της κόκα κόλα.
Η θεοποιημένη μορφή του τυπά που μοιράζει ευτυχίες-υλικά αγαθά είναι κατασκεύασμα της κόκα κόλα-πολυεθνικής- που μόλις μας έδωσε κάτι εύπεπτο , το θεοποιήσαμε και νιώθουμε ένα δέος.
Καμία σχέση και με θρησκεία στην τελική , έτσι?
Η αντικειμενική πραγματικότητα είναι σκληρή : Το δώρο , ΔΕΝ σε κάνει ευτυχισμένο. Η ευτυχία είναι άλλο θέμα για να την αναλύσουμε και υπάρχει αντίστοιχο thread.
Μιζέρια περιφέρουν οι κόσμοι των πλαστικών και των φωτών , όχι όσοι καταδικάζουν τον υλικό ευδαιμονισμό.
Απαισιόδοξος είναι εκείνος που βλέπει ότι οι καταστάσεις δεν θα τον ευνοήσουν να καταλήξει σε ένα ευτυχές αποτέλεσμα για κείνον και την κοινωνία ίσως.
Ε λοιπόν το να νομίζεις ότι με αυτήν την κατάσταση , φτάνεις τη μη απαισιοδοξία, σε φέρνει στο σημείο να αγνοείς την πραγματικότητα και να μην συνεισφέρεις σε κάτι γύρω σου. Αρκετά απαισιόδοξο.
Σε καμία περίπτωση δεν ισοπεδώνουμε τα πάντα , ισοπεδωμένα σε μεγάλο βαθμό είναι απο αυτούς που τα υποκινούν και έχουν συμφέροντα γιατί οι καταστάσεις διαμορφώθηκαν και οι υπηρέτες τους τούς βάζουν λεφτά στην τσέπη...
Ισοπέδωση είναι αυτό.