Κι αν το τραπεζι χρησιμευει σαν μεσο για να περασουμε απ τον ευδαιμονισμο και τον υλισμο στον ''ιδεαλισμο''; Θελω να πω οτι, ναι μεν κακος ο ακρατος υλισμος αλλα ειμαστε εξ ολοκληρου φτιαγμενοι απο υλη, οι ιδεες μας ενδιαφερουν (ή θα επρεπε να μας ενδιαφερουν) στο βαθμο που προερχονται απο τα ανθρωπινα παθη και αναγκες, ετσι, οσο λαθος ειναι να απορριπτεις καθετι αλλο μπροστα στα υλικα αγαθα, αλλο τοσο λαθος ειναι να απορριπτεις και τα υλικα αγαθα στο συνολο τους. Οχι προβατα που ζουν για να δουλευουν αλλα οχι και μοναχοι που ζουν για κατι ''ανωτερο'' και τιποτα περα απ αυτο.
Μα αυτο με τις συνθηκες ειναι η απλη, στυγνη που-παναθεμα-τη-κι-αν-δει-ασπρη-μερα πραγματικοτητα. Μα που να χτυπιεσαι απο κατω, οταν βλεπεις ζωες να εξαρτιουνται απο σενα και απο τα λεφτα που φερνεις σπιτι, δεν εχεις εναλλακτικη (παρεμπιπτοντως, θα σε συμβουλευα να μην κανεις ποτε παιδια, ειναι αποδεδειγμενο οτι δεν τρωνε τρυφερες στιγμες ζωντανης ευτυχιας ουτε και ντυνονται με τετοιες..)
Αυτο το ''να ειχαμε να λεγαμε οτι καναμε αυτο κι εκεινο'' το ξερω πολυ καλα και με νευριαζει αφανταστα, αλλα ειναι ο τροπος που η κοινωνια λειτουργει απο αρχαιοτατων χρονων, με τα στερεοτυπα της και τα πρεπει της, που υποδεικνυει πως θα διασκεδασεις, πως θα φερθεις και πως θα ζησεις. Οποιος καταφερνει να ξεφυγει απ τα διχτυα της, δε βλεπει τα Χριστουγεννα τοσο τυποποιημενα. Και στο τελος τελος τα Χριστουγεννα οπως και καθετι στη ζωη μας αλλαζει καταλυτικα με βαση το πως το αντιμετωπιζουμε, με αλλα λογια, αν ειναι σαπια η φλουδα δεν πετας και το μηλο!..