1) Ελληνικά και Λατινικά ανήκουν στις ινδοευρωπαϊκές γλώσσες, άρα σε πρώτο χρόνο ήταν συγγενικές. Μπορεί πλέον να μην είναι οι λατινογενείς, αλλά διατηρούν αμέτρητα δομικά και μορφολογικά στοιχεία από τα Ελληνικά, μερικές φορές και στοιχεία που δεν έχουμε εμείς διατηρήσει.
2) Η εξέλιξη επειδή είναι κάτι συνηθισμένο (έως και φυσιολογικό) δεν σημαίνει πως δεν πρέπει να λάβουμε τα απαραίτητα μέτρα. Αξίζει να τονιστεί πως η εξέλιξη είναι ο χειρότερος εχθρός της γλώσσας μας και βασικός πυλώνας του λεγόμενου γλωσσικού προβλήματος, πολύ απλά γιατί μέσω της εξέλιξης χάνονται βασικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν την ιδιαιτερότητα (με την καλή έννοια φυσικά) της Ελληνικής. Βεβαίως, η εξέλιξη έχει βελτιώσει σε κάποιους τομείς την γλώσσα (προσθέτοντας τα απαραίτητα γλωσσικά φαινόμενα που ανέφερα σε προηγούμενο ποστ), αλλά η ζημιά που έχει προκαλέσει είναι αμέτρητη. Οι ξένες λέξεις πλησιάζουν να αλλοιώσουν μόνιμα το πλούσιο ελληνικό λεξιλόγιο, που θα μπορούσε πολύ άνετα να υποστηρίξει τους όρους που δανείζεται. Δίνω έμφαση στις ξένες λέξεις (από όπου κι αν προέρχονται - αγγλικά, τούρικα, σλάβικα, ιταλικά, αραβικά κ.ο.κ.) διότι είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος της εξέλιξης και κατ' επέκτασην η κυριότερη αιτία του γλωσσικού προβλήματος. Και ναι για μερικούς είναι μαγκιά να χρησιμοποιείς ξένες λέξεις, όπως και για άλλους διάφορους λόγους (εσωτερική και εξωτερική πολιτική, πειθώ, πρόκληση ενθουσιασμού κ.ά.). Για μένα, η Ελληνική βρίσκεται στον μεγαλύτερο κίνδυνο που έχει υπάρξει ποτέ, εξαιτίας των φαινομένων της παγκοσμιοποίησης (ή τέλος πάντων της εξέλιξης).
Συνεπώς, το νόημα δεν είναι να ξέρουμε Αρχαία ή Νέα αλλά ΕΛΛΗΝΙΚΑ, με όλες τις έννοιες της λέξης και να προστατεύσουμε την γλώσσα μας με κάθε μέσο. Εξέλιξη μόνο εκεί που χρειάζεται.