Δηλαδη σε μια ταξη με μονο χαμηλου επιπεδου μαθητες τι θα πειτε και θα σας ακουσουν?Εκει δεν θα ειναι πιο βαρετο το μαθημα?Νομιζω πως το σημαντικοτερο ειναι να δινεις ερεθισματα στους μαθητες ωστε να μη βαρεθουν το μαθημα και να εχουν μια στοιχειωδη συμμετοχη-και γιατι οχι?να βοηθα ο ενας μαθητης τον αλλο.Πρεπει να βρεθει ο τροπος να γινεται πιο συναρπαστικη(πχ το μαθημα χημειας να γινεται στο εργαστηριο με πειραματα) η αποκτηση γνωσεων στο σχολειο και τοτε θα ενδιαφερθουν οι ''καλοι'' μαθητες,αλλα και και οι λιγοτερο ''καλοι''-αναλογικα.Ετσι θα προχωραει η υλη του μαθηματος και οι περισσοτερο ικανοι θα εχουν τις δυνατοτητες ανεμποδιστης εξελιξης,αλα και οι λιγοτερο ικανοι μπορουν αναλογικα να ωφεληθουν φτανοντας ενα ικανοποιητικο επιπεδο.
Ειναι αλλωστε εναντια στις αρχες της δημοκρατιας η επιδιωξη της ομοιογενειας σε ολα τα επιπεδα.Βεβαι καταλαβαινω οτι θελετε να βρειτε μια λυση ωστε να αποδιδει η διδασκαλια σας,αλλα νομιζω οτι στρεφεστε σε λαθος προσανατολισμο.Αυτο που χρειαζεται ο μαθητης ειναι το κινητρο στη γνωση.
Bαρετο για ποιον; Για τον μαθητη ή για τον καθηγητη; Οσον αφορα εμενα, σε πληροφορω πως η καθε περιπτωση [καλο ή κακο επιπεδο μαθητων] εχει τις δικες της ιδιαιτεροτητες, τα δικα της πλεονεκτηματα και μειονεκτηματα.
Συμφωνω φυσικα οτι αν το προγραμμα σπουδων στο σχολειο εδινε μια πιο "συναρπαστικη" πινελια, με περισσοτερα πειραματα και οπτικοακουστικο υλικο εν γενει, θα ηταν πολυ καλυτερα τα πραγματα. Ομως αυτο, περα απο το οτι ειναι εκτος θεματος, ειναι και πολυ μεγαλη συζητηση, που μαλλον θα πρεπει να γινει σε ξεχωριστο θεμα.
Μιλας για κινητρο στην γνωση, και λες οτι ειναι το μονο που χρειαζεται. Κανεις λαθος. Δεν εχουν ολα τα παιδια την ιδια κλιση ή ταλεντο σε ολα τα μαθηματα, οπως επισης δεν εχουν και ολα τα παιδια τα ιδια κενα σε ολα τα μαθηματα. Οταν π.χ. μου ηρθε μαθητης Γ' Λυκειου να του διδαξω παραγωγους, και το παιδι δεν ηξερε οχι απλως τι παει να πει συναρτηση αλλα πως να κανει ενα συστημα αξονων, πες μου εσυ τι τυχη θα ειχε να βελτιωθει σε ενα τμημα για το οποιο εγω θα ελεγα οτι η παραγωγος του e στην x ειναι ο εαυτος του. Οσο κινητρο και αν ειχε αυτο το παιδι, δεν υπηρχε περιπτωση να τα καταφερει, 10 χρονια να του εκανα μαθημα.
Θελω να πω, οτι οταν ξερω οτι εχω μπροστα μου δυο τμηματα που πρεπει να τους διδαξω να κανουν εξισωση, με το ενα τμημα να ξερει να κανει πραξεις με τα πολυωνυμα και το αλλο να μην ξερει [παραδειγμα λεμε τωρα], εννοειται οτι αλλιως θα διδαξω στο ενα τμημα και αλλιως στο αλλο. Αν ομως ειναι ενωμενα, θα μπω και θα πω "σημερα θα κανουμε εξισωσεις", και θα ειμαι ο μαλακας ο καθηγητης που δεν ενδιαφερεται -γιατι δεν προλαβαινω, οχι για λογους αδιαφοριας, φυσικα- για τους αδυναμους μαθητες, οι οποιοι αναγκαστικα θα γινονται πιο αδυναμοι.
Το οτι ειμαστε ολοι ισοι δεν σημαινει οτι ειμαστε και ολοι ιδιοι. Μαλλον μπερδευτηκες λιγο οταν μιλουσες για δημοκρατικοτητα. Εδω κανουμε συγκριση για ενα εθνικο θεμα, οπως ειναι η παιδεια, και σου λεω εκ πειρας, οτι τα ομοιογενη τμηματα [ο,τι επιπεδο μαθητων και αν εχουν] βγαζουν καλυτερο αποτελεσμα απο ο,τι τα ανομοιογενη.
Και εγω πηγα να μαθω παραδοσιακους χορους φετος. Και μου ειπε ο δασκαλος να διαλεξω αν θελω να μπω στο τμημα αρχαριων ή των προχωρημενων. Δηλαδη τι επρεπε, να μην αποδεχτω οτι δεν ξερω τιποτα απο χορο, να του κανω κηρυγμα περι αντιδημοκρατικοτητας και ρατσιστικων διακρισεων και να του πω οτι διαλεγει την ευκολη λυση; Μα, ΕΙΜΑΙ ΑΡΧΑΡΙΟΣ στον χορο, και αν εμπαινα σε τμημα ανομοιογενες, δεν θα μπορουσα να ακολουθησω το συνολο, θα πηγαιναν αυτοι αριστερα και εγω δεξια, πως το λενε.
Μην μπερδευομαστε. Αν ειναι ετσι, με την ιδια λογικη ειναι ρατσιστικη και η διακριση σε κατευθυνσεις.
