Ποτέ δεν το κατάλαβα αυτό με την παπαγαλία και τις μεταφράσεις, ούτε στα λατινικά, ούτε στα αρχαία. Γιατί δεν κάνεις μια προσπάθεια να μάθεις τι σημαίνει το λεξιλόγιο, ωστέ να σου είναι ευκολότερες οι περισσότερες μεταφράσεις; Αν ξέρεις πχ ότι το τάδε είναι ουσιαστικό και σημαίνει αυτό, ενώ το δείνα είναι ρήμα ή μετοχή και σημαίνει το άλλο, η δουλειά γίνεται πολύ πιο εύκολη, ενώ βγαίνει και η σύνταξη. Λατινικά μην κάνει το λάθος να πας για το 40, σκέψου πως αν διαβάσεις παραπάνω μπορείς να χτυπήσεις μέχρι και 75 - 80, αν υποθέσουμε πως δεν θες να ασχοληθείς καθόλου με τις μετατροπές, παρά μόνο με μεταφράσεις/γραμματική/συντακτικό.
Επειδή ξέφυγα, εγώ για να μάθω μια μετάφραση έκανα το εξής: διάβαζα το κείμενο (είτε λατινικά είτε αρχαία) και προσπαθούσα μόνη μου να καταλάβω τι λέει/να θυμηθώ από την παράδοση. Όταν τελείωνα πήγαινα στην μετάφραση και τη διάβαζα καλά, παράλληλα με το κείμενο, ώστε να υπάρξει αντιστοιχία ξένων - μεταφρασμένων λέξεων. Και μετά απλώς τη λες ξανά και ξανά, πάντα όμως κοιτάζοντας το κείμενο, όχι σαν την ιστορία.
Δεν θέλω να σε πάρω στον λαιμό μου γιατί ποτέ δεν παπαγάλισα μετάφραση, οπότε ίσως κάποιους τους βολεύει, ξέρω όμως πως από την τάξη μου στο σχολείο 2-3 άτομα που το έκαναν αυτό, κατέληξαν να μη τις γράψουν καν στις πανελλαδικές..
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
