Αυτή η απλή αναφορά στον πρόσθετο φόρο,στο 2ο Κεφ. ,είναι αρκετή θεωρείται για να πέσει τέτοια άσκηση??
Κατά την γνώμη μου, όχι. Θα μπορούσε γενικά να σου πει ότι το κράτος θέλει για τον οποιονδήποτε λόγο να αυξηθεί η τιμή ενός αγαθού, να σου δίνει και την ελαστικότητα, και να παίξεις με αυτό.
Μια τέτοια άσκηση, σαν αυτή που πόσταρες, κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι εκτός του πνεύματος των ασκήσεων που έχουμε δει ως τώρα. Άσε που η εκφώνηση χωράει πολλή συζήτηση σχετικά με το τι πραγματικά εννοεί. Π.χ. το κράτος οκ, επιδοτεί τους παραγωγούς, αλλά η τελική τιμή αυξάνεται, μένει ίδια ή μειώνεται και για ποιον;
Αν θεωρήσουμε ότι η τιμή μειώνεται για τους καταναλωτές, τότε μπορούμε να βάλουμε Ρ' = Ρ - 3. Συμβαίνει όμως αυτό; Δεν το λέει! Και μάντεψε: Ούτε και το βιβλίο σου το λέει. Άσε που αν αλλάξεις την τιμή, θα αλλάξει και όλη η συνάρτηση ζήτησης, άρα και η καμπύλη, η οποία όμως όπως έχεις μάθει αλλάζει μόνο όταν αλλάζουν οι προσδιοριστικοί παράγοντες. Και ναι, η επιδότηση από το κράτος δεν είναι ένας από αυτούς.
Επίσης, η τιμή για τους παραγωγούς τι παθαίνει; Μειώνεται εξίσου; Ή μήπως οι παραγωγοί πουλάνε στην τιμή που πουλούσαν και τσεπώνουν την επιδότηση;
Σε κάθε περίπτωση, αν μπορεί κάποιος να μας ξεκαθαρίσει [στα πλαίσια του σχολικού βιβλίου πάντα!] ποιο είναι το νέο Ρ και για ποιον, εύκολα βρίσκεις το σημείο ισορροπίας. Σε αυτήν την ποσότητα, πατάς και έναν πολλαπλασιασμό με το 3 για να βρεις πόσα ξόδεψε το κράτος. Για το αν ευνοήθηκαν οι καταναλωτές συγκρίνεις την αρχική ΣΔ με την τελική, ομοίως και για τα έσοδα των παραγωγών.
Τονίζω ξανά ότι όλο αυτό μπάζει από παντού. Θα σου πρότεινα να μην την κάνεις καν, δεν θεωρώ ότι έχεις να κερδίσεις κάτι.
