Θα σου πω εγώ πως το σκέφτηκα, πάντα με τη δική μου ύλη. Κατ' αρχάς, ας διατυπώσω την άσκηση (η οποία σημειωτέον είναι η πιό παράξενη και ''ιδανική'' περίπτωση που έχω συναντήσει):
Σε σώμα μάζας m1 ασκείται οριζόνια δύναμη F. To σώμα κινείται με ταχύτητα U1 και συγκρούεται με ακίνητο σώμα μάζας Μ. Ωστόσο το σώμα Μ παραμένει ακίνητο ενώ η δύναμη F συνεχίζει να ασκείται στο σώμα m. Μελετήστε το φαινόμενο ύστερα από την κρούση.
Λοιπόν, αγνοώ τριβές γιατί θέλω μονωμένο σύστημα. Έτσι έχω:
Αρχή διατήρησης ορμής:
Leftrightarrow {m}_{1}{U}_{1}=0({m}_{1}+M)Leftrightarrow {m}_{1}{U}_{1}=0)
πράγμα άτοπο εφόσον το σύστημα είχε ορισμένη αρχική ορμή μέτρου

.
Ωστόσο εκεί που ''μπάζει'' περισσότερο η σκέψη μου νομίζω πως είναι το ότι πήρα την ταχύτητα του συσσωματώματος, μετά την κρούση, 0. Τί να πω; Αυτό μου ήρθε μιάς και η άσκηση έλεγε πως από τη μία το σώμα Μ παραμένει ακίνητο ενώ από την άλλη πως η F ασκείται συνεχώς. Όπως και να 'χει, θέλω κι εγώ να δω τις σκέψεις μεγαλύτερων αφού μπορεί να λέω βλακείες χρησιμοποιώντας μόνο τα όσα έχω διδαχθεί έως τώρα.
*η άσκηση σαφώς είχε σχήμα, εγώ απλά δεν έχω φωτογραφική

*