Κοίτα, ως μαθηματικός οφείλω να πω ότι δεν έχει νόημα να μαθαίνεις τα μαθηματικά που θα δεις στην «πράξη». Εξηγούμαι. Στην πράξη, αν αυτή είναι η καθημερινή ζωή, αρκούν οι τρεις πράξεις και, επί της ουσίας, μεταξύ ρητών. Στην πράξη, αν αυτή είναι η καθημερινότητα ενός βιολόγου, του αρκεί να χειρίζεται το SPSS. Δεν είναι όμως αυτός ο λόγος που βάλαμε τα παιδιά να ταλαιπωρούνται επί 2 και κάτι χιλιετίες για 12 χρόνια της ζωής τους με τα μαθηματικά.
Για παράδειγμα, η παρεξηγημένη κατεύθυνση της Β' λυκείου έχει έναν πολύ βαθύτερο σκοπό (που συνήθως πάει άκλαφτος). Παίρνει ένα αντικείμενο που ο μαθητής το έβλεπε υπό μία δεδομένη μορφή (την Ευκλείδεια Γεωμετρία) και του αλλάζει τα φώτα. Από εκεί που μία άσκηση γεωμετρίας ήταν ένα σχήμα και μία παράγραφος με επιχειρήματα (γυμναστική στην προτασιακή λογική - γι' αυτό είναι η γεωμετρία στο αναλυτικό πρόγραμμα, όχι για να μετρήσω το χωράφι του παππού μου) τώρα γίνεται ένα σύστημα εξισώσεων. Δηλαδή, αλγεβροποιεί το Ευκλείδειο επίπεδο, παρέχοντάς μας ένα μοντέλο των αξιωμάτων της Ευκλείδειας Γεωμετρίας (το
R^2). Στην ουσία, αυτή η διαδικασία της μοντελοποίησης είναι που πρέπει κανείς να τονίζει σε όλη τη διάρκεια της Β' λυκείου (σε ό,τι έχει να κάνει με τα μαθηματικά κατεύθυνσης). Το πώς, δηλαδή, στην προκειμένη, κάτι εν γένει δύσκολο και δύσχρηστο (την κλασσική γεωμετρία) την ανάγουμε σε κάτι που χειριζόμαστε πιο εύκολα (την άλγεβρα).
Με λίγα λόγια, όλη η ύλη της κατεύθυνσης της Β' είναι η κατασκευή ενός μοντέλου της Ευκλείδειας Γεωμετρίας. Αυτό όμως δεν κάνει κανείς και στα τρία χρόνια Φυσικής του λυκείου; Ιδανικές συνθήκες, αγνοούμε τριβές και, γενικά, κατασκευάζουμε ένα
μαθηματικό μοντέλο του φυσικού κόσμου. Προφανώς και δεν είναι η ίδια διαδικασία, καθώς στη φυσική υπεισέρχεται η έννοια της προσέγγισης, αλλά η ιδέα της μοντελοποίησης μιας κατάστασης μέσω μιας άλλης γνωστής κατάστασης είναι αυτή που εμφανίζεται και στα δύο.
Κλείνοντας την επιστημολογική παρένθεση και για να γυρίσουμε και στο θέμα μας, Nia Skg, μπορείς, όπως σε συμβούλεψε κι ο Samael, να εξηγήσεις στον πατέρα σου πώς έχει η κατάσταση και τα συναφή. Μια ιδέα θα ήταν, για παράδειγμα, να ζητήσεις και τη στήριξη ενός ατόμου (π.χ. καθηγητή; ) που εμπιστεύεσαι και νιώθεις ότι σε καταλαβαίνει, για να αισθανθείς κι εσύ πιο ασφαλής! Όπως και να έχει, καλή σχολική χρονιά!