Αρχική Δημοσίευση από Leviathan:
Μπορει να μου εξηγήσει κάποιος και εμενα τι ακριβώς ειναι το Πανεπιστημιακό άσυλο ???
Δεν εχω φοιτησει σε ελληνικό πανεπιστημιο και αρα αγνοω εννοιες που για σχεδον ολους τους άλλους ειναι προφανεις..

Εγω εχω απλως μια αφηρημενη ιδεα στο μυαλο μου περι του θεματος, δηλ ασυλο = H αστυνομια δεν μπορει να εισερθει σε χωρους των πανεπιστημιων (και ΤΕΙ). Ισχυει αυτο ? Πως, που, ποτε, υπο ποιες συνθηκες ισχυει ? Η ισχυει γενικα? Γιατι? Ποιος ο λογος???? Απο ποτε αρχισε να ισχυει ??

(Γενικα μου φαινεται πολυ παραξενο σαν ιδεα παντως) Σε άλλες χωρες υπαρχει "Πανεπιστημιακό άσυλο" ?? (Νομιζω πως οχι, εξ΄ου και δεν μπορει να βρει κανεις πληροφοριες επι του θεματος στο Internet.) Αν μπορει καποιος να με διαφωτισει, θα ημουν ευγνώμων, και ζητω συγνώμη εκ των προτερων για την αγνοια μου ..
Α ρε leviathan δεν ξέρεις γι αυτό τα λες.. Ενώ δεν το έχεις ζήσει ποτέ από κοντά μπορείς να γράφεις με στόμφο τόσο τεράστια ποστ.
Δεν μπορώ να απομονώσω περιστατικά όπου ωφέλησε το άσυλο γιατί το σώφρον είναι να λειτουργεί ΜΕ ΑΣΥΛΟ η πανεπιστημιακή κοινότητα. Ένα άσυλο για την ελεύθερη διακίνηση ΙΔΕΩΝ και ΟΧΙ ναρκωτικών. Γιατί κόπτεσαι ΤΟΣΟ πολύ εναντίον του ασύλου ενώ δεν έχεις φοιτήσει καν;
Tο πανεπιστημιακό άσυλο δεν παρέχει πάντως «ποινική ασυλία» στους «ενοίκους» της πανεπιστημιακής κοινότητας ούτε απαλλάσσει αυτούς ή «τρίτους», μη μέλη της, από την ποινική ευθύνη όταν διαπράττουν αυτόφωρα κακουργήματα ή αυτόφωρα εγκλήματα κατά της ζωής (άρθρο 2 παρ. 7 του νόμου 1268/1982). Στην τελευταία αυτή περίπτωση, η επέμβαση της δημόσιας δύναμης μπορεί να γίνει και χωρίς την άδεια των πανεπιστημιακών αρχών. Φορείς πάντως του δικαιώματος του πανεπιστημιακού ασύλου είναι όλοι οι φορείς της πανεπιστημιακής κοινότητας, πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και φοιτητές και μόνον αυτοί, οι οποίοι και δικαιούνται να αξιώνουν την προστασία και τον σεβασμό του από οποιονδήποτε το παραβιάζει ή κωλύει την απόλαυσή του.
Tα πανεπιστήμιά μας επιδίδονται, τα τελευταία χρόνια, με πρωταγωνιστές τις σχολές κυρίως των εφηρμοσμένων επιστημών, σε έναν τιτάνιο αγώνα επιστημονικής αναζήτησης και έρευνας, συμμετέχοντας σε χρηματοδοτούμενα ερευνητικά και εκπαιδευτικά προγράμματα εθνικού ή διεθνούς επιπέδου. Πολλές από αυτές τις ερευνητικές πανεπιστημιακές δραστηριότητες είναι ανταγωνιστικές επαγγελματικών ενώσεων, ιδιωτικών κέντρων παροχής υπηρεσιών γνώσης ή επιχειρηματικών συγκροτημάτων που δρουν στον τομέα της παιδείας και του πολιτισμού, ενώ άλλες δραστηριότητες εκφεύγουν εντελώς από τη λογική της αγοράς και του κέρδους. Φορείς πάντως ιδιωτικών συμφερόντων, «διαπλεκομένων» ή μη, βλέπουν καχύποπτα τις σύγχρονες ερευνητικές και παιδαγωγικές δραστηριότητες των πανεπιστημίων και επιζητούν ή επιδιώκουν όχι βέβαια την εξαφάνισή τους αλλά τον έλεγχο και την καθυπόταξή τους στους όρους και στους νόμους που επιθυμούν οι ίδιοι.
Yπάρχουν, επομένως, δυνάμεις που έχουν κάθε λόγο να απεργάζονται την ποιοτική υποβάθμιση του πανεπιστημίου, τον ευτελισμό των αξιών της ακαδημαϊκής ελευθερίας και τη καταρράκωση κάθε έννοιας του πανεπιστημιακού ασύλου, έτσι ώστε το πανεπιστήμιο, καχεκτικό και αδύναμο, να γίνει υποχείριο των εξουσιαστών του χρήματος και των εραστών της εξουσίας.
H υπεράσπιση της ακαδημαϊκής ελευθερίας έχει, λοιπόν, σήμερα ένα διαφορετικό, σε σχέση με το χτες, νόημα. Aποβλέπει στην άρνηση υποταγής της πανεπιστημιακής κοινότητας στις εξουσιαστικές ή μονοπωλιακές επιδιώξεις ιδιωτικών συμφερόντων, στην ελεύθερη από κομματικές παρεμβάσεις ή εξαρτήσεις ακαδημαϊκή δραστηριότητα και στη μη αντιστρατευόμενη τις θεμελιώδεις αξίες του πολιτισμού μας ερευνητική δραστηριότητα.
Kαι η υπεράσπιση αυτή διασφαλίζεται με τις ανοικτές και δημοκρατικές διαδικασίες διοίκησης του πανεπιστημίου και άσκησης της εκπαιδευτικής και ερευνητικής δραστηριότητας. Δεν είναι μόνο συλλογική η έρευνα στο πανεπιστήμιο, είναι και διαφανής και άρα ελέγξιμη ανά πάσα στιγμή, ενώ η υποχρεωτική ένταξή της στις υπάρχουσες διοικητικές δομές την καθιστά κοινωνικά υπεύθυνη.
Tο πανεπιστήμιο έχει και σήμερα ανάγκη από το πανεπιστημιακό άσυλο, όχι για να κλειστεί στον εαυτό του και να αποκοπεί από την κοινωνία, ούτε για να αποσυνδεθεί από την παραγωγή, με την οποία πρέπει να διατηρεί στενούς δεσμούς, αλλά για να συνδεθεί με την κοινωνία και την παραγωγή από θέση ισχύος και ανεξαρτησίας, έτσι ώστε να μπορεί το ίδιο να καθορίζει τους όρους της έρευνας και προαγωγής της επιστήμης. Eχει ανάγκη από το άσυλο, όπως έχει ανάγκη και από την αυτοδιοίκηση και την οικονομική του αυτοτέλεια, όχι για να προασπίσει τα ανύπαρκτα προνόμια των πανεπιστημιακών δασκάλων του, αλλά για να μπορεί να βρει καταφύγιο η ελεύθερη, χωρίς καταναγκασμούς ή εξαρτήσεις, επιστημονική αναζήτηση, η ανεξαρτησία της γνώμης και της σκέψης, η ελεύθερη παραγωγή και μετάδοση της γνώσης.
Οσοι σήμερα παραβιάζουν, καταπατούν, περιφρονούν, χλευάζουν ή ευτελίζουν το πανεπιστημιακό άσυλο, πλήττουν εσκεμμένα ή αθέλητα θεμελιώδεις αξίες της δημοκρατικής και φιλελεύθερης συνταγματικής μας παράδοσης.
Eίναι δύσκολη και πολύπλοκη υπόθεση στην εποχή μας η προστασία της ακαδημαϊκής ελευθερίας, διότι δεν απαιτεί μόνον ανδρεία ή μόνον αρετή, χρειάζεται υψηλό φρόνημα και πολλή φρόνηση.
Αρκετά ενδιαφέροντα μπορείτε επίσης να διαβάσετε εδώ:
https://www.hri.org/E/1996/96-11-16.dir/keimena/greece/greece3.htm
Δεν έχω τίποτα άλλο να πω, κατέθεσα πλήρως τις απόψεις μου και αντιπαρατέθηκα με αρκετούς εκ των οποίων και με τη Leviathan που όταν άρχισε το thread δεν ήξερε καν τι είναι το άσυλο.
Αυτά από μένα. Με κάθε φιλική διάθεση Leviathan, έτσι;

(e-steki είμαστε εδώ δε χαλάμε τις καρδιές μας)