Μμμ... με τον όρο άλλες χώρες ασφαλώς δεν αναφέρομαι σε υποανάπτυκτες χώρες με παρωχημένα ήθη και έθιμα (π.χ. Πακιστάν). Αναφέρομαι κυρίως στις δυτικοευρωπαϊκές χώρες.
Και είναι bullying και όχι bulling. Ναι, δεν υπάρχει αντίστοιχος όρος στα Ελληνικά, αλλά το αυστηρό σωφρονιστικό σύστημα στα σχολεία καταργήθηκε στην Ελλάδα το αργότερο πριν από 30 χρόνια, δηλαδή όταν ο πατέρας μου πήγαινε σχολείο. Και σε ένα σχολείο όπου ο καθηγητής είχε τη βέργα και... μοίραζε χαρακιές, θα το σκεφτεί ο νταής παραπάνω να τα βάλει με ένα μικρό παιδάκι. Ενώ στην Αμερική και στη Δυτική Ευρώπη, πριν από τριάντα χρόνια, το εκπαιδευτικό σύστημα δε χαρακτηριζόταν από τόση αυστηρότητα. Επομένως, υπήρχε μεγαλύτερο θεσμικό περιθώριο να αναπτυχθεί το φαινόμενο.
Και φυσικά δεν είναι μόνο η Αγγλία και τα αγγλικά. Αυτό που παρατηρώ εδώ στην Ελλάδα και με το οποίο συμφωνεί και η Ολλανδή μητέρα μου, η οποία βλέπει τα πράγματα πιο αντικειμενικά μιας και πήγε σχολείο στην Ολλανδία και βλέπει εμένα και την αδερφή μου να πηγαίνουμε στο σχολείο εδώ, είναι ότι οι άνθρωποι δεν έχουν μάθει να σέβονται τη διαφορετικότητα του άλλου. Δε μιλάω για bullying. Μιλάω για μια κοινωνική κατάσταση, ειδικά ανάμεσα σε παιδιά, τα οποία είναι πάντα πιο αυθόρμητα, η οποία ωθεί το προβατοσύνολο να χλευάζει όσους βγουν από το κοπάδι. Μια κοινωνική κατάσταση που εισβάλλει βίαια στο χαρακτήρα του ατόμου και δε του επιτρέπει να αναπτυχθεί αρτίως.
Όσον αφορά την κακοποίηση των ζώων, το λέω και το τονίζω, ότι η Ελλάδα έχει μείνει πολύ πίσω. Ναι, η Όπρα έβγαλε το κυνοτροφείο στον αέρα επειδή ακριβώς προκάλεσε αίσθηση η κακοποίηση ζώων. Δε λέω, κι εδώ προκαλεί, αλλά δεν έχω δει πουθενά αλλού να κυνηγάνε στο δρόμο γάτες για την πλάκα τους... Επίσης, είμαστε από τις λίγες, ίσως η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα, που αντιμετωπίζει τέτοιο πρόβλημα με τα αδέσποτα... Πάρε ένα κουτάβι για το μικρό σου κοριτσάκι, γιατί τσιρίζει ότι θέλει σκυλάκι για τα γενέθλιά της... Ναι, γαβγίζει και κλαψουρίζει, αλλά έστω... παιδί σου είναι... ---2 χρόνια μετά----> τώρα που μεγάλωσε το σκυλάκι, δε της αρέσει πια, και λες κι εσύ "Δε το παρατώ στο δρόμο;".
Εκτός αυτού, μια φορά, η γάτα ενός συμμαθητή μου γέννησε, και η μητέρα του (καθηγήτρια, καλή είναι, αλλά όσον αφορά την πολιτική της για τα ζώα...) του είπε να πετάξει τα γατάκια στα σκουπίδια... Ζωντανά! Δηλαδή Ε-Λ-Ε-Ο-Σ. Εγώ όσες φορές έχω πάει στην Ολλανδία δεν έχω συνατήσει ποτέ μα ποτέ, ούτε έχω ακούσει, για κάποιο παρόμοιο περιστατικό.
