Εμενα με ενοχλει(ειμαι απουσιολογος) να με λενε καρφι οταν γραφω ποιοι λειπουν και οι φιλοι αυτων που λειπουν θελουν να τους καλυψουν...Δηλαδη, συγγνωμη, αυτη δεν ειναι η δουλεια μας? Αν δεν γραψω οτι καποιος λειπει και η διευθυντρια το αντιληφθει, την εβαψα...ενας απουσιολογος μαλιστα ειχε φαει αποβολη γι αυτο...
Γενικα παντως ειναι ηθικη τιμη, αλλα και πολυ βαρετη δουλεια...:emm:
Διαφωνώ με αυτο που είπες για το ότι είναι "ηθική τιμή"... Ποια ηθική τιμή ακριβώς? Ωραία νιώθεις, όταν έχεις γράψει καλά σε ένα διαγώνισμα, όταν βλέπεις ότι οι κόποι σου ανταμειφθηκαν στο τέλος της χρονιάς με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, όσον αφορά το σχολείο, και πάλι όμως δεν είναι τόσο ηθική τιμή, αλλά ικανοποίηση. Ηθική τιμή το απουσιολόγιο δεν είναι σιγουρα γιατί είναι κάτι υλικό. Σε επιβαρύνει αφάνταστα, πολλές φορές σε μειωνει μπροστά στα μάτια των συμμαθητών σου, αλλά πού είναι ακριβως το πρόβλημα...
Και γιατί να σε νοιάζει τι λένε οι άλλοι για σένα? Γράψτους μωρέ στ' @@ σου... Απουσιολόγος είσαι, θα βάζεις απουσίες... Δηλαδή, εντάξει, τι το πιο προφανές????
οταν προσπαθησα να το αρνηθω, δεν μ'αφησαν ετσι ειμαι απουσιολογος! λοιπον....πιστευω πως αν ο απουσιολογος δεν κρατα ανταγωνιστικη σταση απεναντι στους αλλους μαθητες ειναι ολα αγια κι ευλογημενα! αν διχνει πως ειναι μαζι τους, πως με μεγαλη του δυσκολια και κατω απο την πιεση και την απαιτηση του καθηγητη βαζει την απουσια στον συμμαθητη του και οχι πως το χεραιται που χαραζει τον σταυρο στο μπλε χαρτι πανω απο την υπογραφη του καθηγητη...πρεπει ο απουσιολογος να διχνει πως ειναι μαζι τους, να τους βοηθαει και με χιουμορ, χαμογελο και μια σταλα εξυπναδας να αντιμετωπιζει φιλικα αυτον που θα του πει "την εγραψες την ωριαια ρε?!"
Καμία ανταγωνιστική σταση, δε βλέπω το λόγο εξάλλου, αλλά μην υποκρίνεσαι κιόλας...
Να είσαι ντόμπρος απέναντί τους. Προσωπικά τα "αχ, δυστυχώς δεν τα καταφερα να μη σου βάλω απουσία,λυπαμαι πάρα πολύ, μη με παραξηγήσεις, δε θέλω να χαλάσουν οι σχέσεις μας", δεν τα μπορώ καθόλου. Στο γυμνάσιο, δεν ήμουν απουσιολόγος, και μπορώ να πω ότι την κοπέλα που ήταν την είχαν στριμώξει άσχημα τα άλλα μικρά παιδάκια του γυμνασίου, λόγω απουσιών, δεν της μιλούσαν για μέρες αν τολμούσε να τους βάλει απουσία...
Στο λύκειο, θέλω να είμαι αντικειμενική, και απουσίες στον εαυτό μου βάζω, αν αργήσω καμιά φορά στην τάξη. Επίσης, αν αργήσε κάποιος, ή αν μου ζητήσει να του "σβήσω" την απουσία, ή να προσθέσω το "προσήλθε" δίπλα στο όνομά του, ενώ εχει υπογράψει ήδη καθηγητής, δε σηκώνω κουβέντα. Αν κάποιος έχει απίστευτα σοβαρό πρόβλημα, και είναι και ο καθηγητής πολύ ούφο, δε θα του τη βάλω.
Έχω φτάσει σε σημείο να αρπαχτώ με συμμαθητή μου, επειδή του έβαλα απουσία, και θύμωσε. Οι περισσότεροι όμως, δεν έρχονται καθόλου, οι φεύγουν επειδή βαριούνται στο μάθημα και τους αρέσει να τα ξύνουν.
Γενικά είμαι πολύ αυστηρή σε αυτά τα πράγματα, σε σημείο, που οι συμμαθητές μου με "φοβούνται" λίγο, αλλά χέστηκα, με όλη τη σημασία της λέξης.
Και μην κολλάτε στις ταμπέλες που σας βάζουν οι άλλοι ρε... Τσαμπουκά θέλει, μπροστά στις κοροϊδίες τους, και στα υπονοούμενα... Εσείς τη δουλειά σας, το διάβασμά σας, τις παρέες σας χαλαρά, και τα κομπλεξικά που σας κοροϊδεύουν να τα γράφετε, και να μην τους δίνετε σημασία...
Τις σχέσεις σας στο σχολείο, ένα κωλόχαρτο, δεν είναι ικανό να τις κρίνει, και αν αυτό κάποιοι άλλοι δε μπορούν να το καταλάβουν τότε έχουν μεγάλο πρόβλημα... Οι λυκειακές και οι γυμνασιακές σχέσεις με τους συμμαθητές, αφορούν άλλα δεδομένα, λιγότερο επιφανειακά, από το απουσιολόγιο.