Τζιτζίκο δεν είμαστε γκαβές.
Αλλά έχει σκεφτεί κανείς αν υπάρχουν υποδομές (σωστές για αυτά);
Επίσης,εγώ πέραν του σχολείου όταν άκουγα εξετάσεις ήθελα να σουτάρω από το παράθυρο.
Το γεγονός ότι τα μαθήματα θα γίνουν 4 δε με πιάνει.
Συν δύο 2 ειδικά 6 θα δίνω πάλι.
Υποδομές για ποιο πράγμα; Στο πανεπιστήμιο θα είστε 100 άτομα στην ίδια "τάξη". Αν γίνετε (γίνουμε) άνθρωποι του 21ου αιώνα και όχι ηλίθιοι έφηβοι που θυμούνται τον πρόγονό τους, τον άνθρωπο του Neanderthal, τότε μια χαρά θα γίνεται το μάθημα και πιο εποικοδομητικά
Also, πολλοί έχουν μια έμφυτη μανία τύπου: "Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα από μόνος σου"... SAYS WHO?
Βαρέθηκα να ακούω πια για το "καλύτερο σύστημα" των άλλων χωρών, ενώ το κύριο πρόβλημα είναι η ελληνική νοοτροπία των μαθητών, των καθηγητών και κυρίως των γονιών.
Πιστέψτε με, ακόμη και αν δουλεύουν με σύστημα one-on-one οι μαθητές και οι καθηγητές (ένας μαθητής ανά καθηγητή), πάλι θα βγουν πολλοί να κράξουν και πάλι θα υπάρχουν πολλοί που θα στείλουν τα παιδιά τους στο φροντιστήριο, γιατί "η δημόσια εκπαίδευση δεν προετοιμάζει σωστά το παιδί".
Φέτος είχαμε την καλύτερη καθηγήτρια όλων των εποχών στα αρχαία. Εξέταζε καθέναν χωριστά, εβγαλε στην ώρα της την ύλη, ήξερε τις αδυναμίες του κάθε μαθητή, έλεγχε τακτικά τα τετράδια και έβαζε πολλά ολιγόλεπτα test για να είναι αντικειμενική. Όλα αυτά, κάνοντας σωστά τη δουλειά της και παραδίδοντας το μάθημα σωστά και αξιόλογα, δίνοντάς μας σημειώσεις, extra ασκήσεις και βοήθεια.
Still, μόνο 3 άτομα δεν πηγαίναμε φροντιστήριο στα αρχαία (από τα 24) και στις εξετάσεις αποδειχτήκαμε οι πιο άρτια προετοιμασμένοι. Το φροντιστήριο, κακώς, έχει κριθεί αναγκαίο, ανεξαρτήτα από τη δουλειά που γίνεται στο σχολείο.
Στο μάθημά της φυσικά επικρατούσε ησυχία εκκλησίας, γιατί όποιος έκανε φασαρία έφευγε με ωριαία.
Δε φταίνε μόνο οι καθηγητές, φταίνε και οι μαθητές. Για εμένα, ο καλύτερος καθηγητής είναι αυτός που είναι αυστηρός, εως ένα σημείο. Δεν έχω συναντήσει ποτέ κάποιον μαθητή να επιβάλλεται στον καθηγητή για τη μόρφωσή του (meaning, να του λέει να πετάξει έξω μερικούς).
Δεν είναι ρουφιανιά. Η μόρφωση είναι δικαίωμα και όχι προνόμιο του κάθε παιδιού που πάει φροντιστήριο.
Συμπέρασμα: Κατ' εμέ, η αλλαγή νοοτροπίας είναι απαραίτητη, όχι μόνο για τον τομέα της εκπαίδευσης...