Τα Τμήματα στην Ελλάδα, έχουν σχεδιαστεί με προγράμματα σπουδών που στόχευαν στο κράτος του χθες: μια θέση στο δημόσιο. Από τη στιγμή που η πρακτική εργασία και διάφορα σεμινάρια εκλείπουν ώστε οι φοιτητές να ξεφύγουν από τα σχολικά πλαίσια "διδασκαλία-εξεταστική" δείχνει πολλά για τον τρόπο που γίνονται οι σπουδές στη χώρα μας. Δεν ξέρω πόσο επαγγελματικώς ανταγωνιστικά είναι τα πτυχία των Ελληνικών Πανεπιστημίων με του εξωτερικού (χωρίς να λάβουμε υπόψιν την κατοχή κάποιου μεταπτυχιακού διπλώματος). Μπορεί όντως οι Έλληνες να έχουν καλό επίπεδο σπουδών αλλά η διασύνδεση με την ελεύθερη αγορά λείπει. Πάντα έλειπε. Ποτέ δεν απασχόλησε κανέναν ακόμη και στις καλές εποχές. Οι κομματικές παρατάξεις μέσα στα Πανεπιστήμια μαζί με τη σύμπραξη κάποιων καθηγητών τόσα χρόνια απομόνωσαν το Πανεπιστήμιο από την ελεύθερη αγορά. Υπήρχε δεδομένη η επαγγελματική εξασφάλιση. Το ρουσφέτι και το κόμμα. Πολλοί βρήκαν μια καλή δουλειά μέσω του κόμματος. Δεν είναι τυχαίο που 2 κόμματα εναλλάσσονται 40 χρόνια στην εξουσία και παράλληλα συντηρούνται και κάποια μικρότερα παρεμφερούς ιδεολογίας. Τώρα που το τοπίο αλλάζει, τα Ελληνικά προγράμματα Πανεπιστημιακών σπουδών τι ακριβώς καλύπτουν;
Τις ανάγκες της περασμένης 20ετία; Σχολές όπως ΗΜΜΥ, Πληροφορική,...κ.α. που φαντάζουν χρυσό χάπι στα μάτια των υποψηφίων και των οικογένειών τους δεν υπόσχονται κάτι. Το μέλλον είναι η Πληροφορική αλλά για εκείνον που μπορεί να κατανοήσει την Πληροφορική και όχι απλά να περάσει το μάθημα στο εξάμηνο. Αλλά κυρίως είναι το μέλλον όχι για την Ελλάδα. Συνεπώς σπουδάζουμε κάτι στην Ελλάδα για να μην εργαστούμε καθόλου στην Ελλάδα; Η Ελλάδα μέχρι χθες διόριζε. Εκεί ήταν το μέλλον της. Τώρα γκρεμίστηκε αυτό το μέλλον. Το άλλο μέλλον τι λέει;
Σπουδάστε πάλι όλοι Πληροφορική για να λύσετε το πρόβλημα της ζωής σας;
