Σε πληροφορώ ότι και στο εξωτερικό σε Τμ.Μαθηματικών έχει γίνει μεγάλη στροφή σε θεωρητικά αντικείμενα και ελκύουν αρκετούς "καμμένους" τύπους με μακρύ μαλλί κοτσίδα άπλυτο, άκυρο ντύσιμο, παντόφλες και άσπρη κάλτσα που παθαίνουν ονείρωξη με θεωρητικές αποδείξεις σοβιετικών μαθηματικών του 20ου αιώνα.
Τους βλέπεις να κάθονται μπροστά σε έναν πίνακα και να γράφουν με κιμωλίες σκέψεις κτλ, συζητώντας. Υπάρχει έντονα ένα κλίμα έρευνας και "σοβαροφάνειας" ότι ζουν μόνο για τα Μαθηματικά. Εν μέρει ισχύει, όμως η όλη διαστρωμάτωση των δυτικών Πανεπιστημίων βασίζεται στον ακαδημαϊσμό ως εισροή κεφαλαίων έρευνας. Οπότε αρκετοί παίζουν έναν ρόλο που κουμπώνει με το καθαρό περιβάλλον, την ησυχία και την αποστειρωμένη ωραιοπάθεια μακρυά από την αγορά εργασίας. Οι καθηγητές Πανεπιστημίου και οι ερευνητές ζουν σε έναν δικό τους μικρόκοσμο με το καθαρό γραφείο τους σε μια τρομαχτική ησυχία. Όλα με πρόγραμμα, συσκέψεις τυπικές, καφές και μεσημεριανό στη ΜΕΝΣΑ του Πανεπιστημίου. Ενδιάμεσα διδάσκουν και μαθήματα ανάλογα το πρόγραμμα σπουδών. Μια ζωή από το πρωί μέχρι τις 5-6 το απόγευμα αν δεν υπάρχει βραδυνό πρόγραμμα μαθημάτων (έως τις 9 το αργότερο).
Οι εφαρμογές έχουν φύγει εκτός Μαθηματικών Τμημάτων. Μάλιστα έχουν προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα, ότι το Τμήμα λειτουργεί τυπικά μόνο ως διοικητική μονάδα για τους καθηγητές ενώ οι φοιτητές μπορούν να επιλέγουν ελεύθερα μαθήματα (με ποσοστό) από άλλα Τμήματα. Μέσα στο πρόγραμμα σπουδών υπάρχουν ενότητες (ως μπλοκ) πέρα από τα μαθήματα επιλογής, που λέγονται μαθήματα διεπιστημονικών δεξιοτήτων, μαθήματα - ερευνητικά σεμινάρια, πρακτική και εργαστήρια, κτλ. Τα αποδίδω από την γερμανική γλώσσα και ακούγονται λίγο περίεργα στην ελληνική γλώσσα.
Όμως επειδή έχω άποψη μόνο για το Γερμανικό σύστημα θα πω ότι έχουν μια ιδιαιτερότητα: η γερμανική λέξη του μαθήματος χαρακτηρίζει το περιεχόμενο και τύπο του μαθήματος. Αν το μάθημα λέγεται "θεωρία τάδε" έχει μόνο βιβλιογραφική ανάπτυξη, αποδείξεις και πολύ δύσκολες ασκήσεις με το χέρι. Η μια λύση μπορεί να έχει 1-2 σελίδες πυκνή μαθηματική σκέψη. Αν το μάθημα λέγεται "αριθμητικές μέθοδοι κτλ" ή "εφαρμοσμένη θεωρία κτλ" σίγουρα θα έχει 20% προγραμματισμό και εκεί ο καθηγητής απαιτεί αρχείο με κώδικα. Το κάθε μάθημα έχει έναν διακριτικό χαρακτηρισμό μπροστά από τον τίτλο που δηλώνει και τον τύπο του (π.χ. θεωρία, θεωρία και ασκήσεις, διαλέξεις, σεμινάρια κτλ).
Όμως και πάλι το είδος των εφαρμογών εξαρτώνται από τον διδάσκοντα, την τρέχουσα έρευνα που κάνει στο διδακτορικό του Τμήματος και το είδος των εργασιών που κάνει η ομάδα του. Αν η ομάδα δουλεύει σε μαθηματικά μοντέλα για διασπορά ιών ή βακτηρίων, εννοείται ότι και προπτυχιακά οι εφαρμογές και ο προγραμματισμός θα είναι πάνω σε τέτοια παραδείγματα. Οπότε αν κάποιος θα επιθυμούσε κάποια εφαρμογή οικονομικών, θα μπορούσε να επιλέξει κάποιο μάθημα από το Τμ.Οικονομικών σε επικοινωνία με τον καθηγητή για να δει αν υπάρχουν προαπαιτούμενα, ή τον τύπο εξέτασης, ή ακόμη και τις κενές θέσεις. Το σημαντικό είναι να υπάρχουν κενές θέσεις επειδή οι αίθουσες σεμιναρίων έχουν 20-25 καρέκλες και συνήθως σε "δημοφιλή" μαθήματα υπάρχει μεγάλη συμμετοχή. Θυμάμαι σε μάθημα "Μαθηματικές Μέθοδοι Μηχανικές Μάθησης" είχαν κάνει εγγραφή 80 φοιτητές και οι θέσεις ήταν 20. Ο καθηγητής μετά απέκλεισε φοιτητές με τυχαία διαλογή. Εννοείται ότι δέχθηκε και 4-5 φοιτητές επιπλέον, τουλάχιστον με λίγο στρίμωγμα στην αίθουσα χώρεσαν κάποιοι.
Βλέπεις πόσο διαφορετική είναι η προσέγγιση των σπουδών στον γερμανόφωνο κόσμο;
Τον Δασκαλάκη με το μαλλί "Αινστάιν" δεν τον ξέρουν ως μαθηματικό στο εξωτερικό ... όπως τον αποκαλούσε η έγκριτη δημοσιογράφος Στάη σε μια συνέντευξη στα γνωστά βοθροκάναλα. Τα εδώ μας, δεν τα ξέρουν στο εξωτερικό έτσι.
