Περιμένω σύντομα νέο άρθρο "Στα Τμήματα Μαθηματικών χωρίς Μαθηματικά" ή "Στα Τμήματα Φιλολογίας και από το 2ο Πεδίο".
Μας έχουν συνηθίσει σε εκπλήξεις. Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα..
Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς και να πούμε επιτέλους μια πολύ άβολη αλήθεια :
Τα μαθηματικά και η φυσική δεν είναι για όλους, και το να έπαιρνες 20αρια σε αυτά στο σχολείο δεν σε καθιστούν σε καμία περίπτωση καλό υποψήφιο φοιτητή αυτών των τμημάτων αυτόματα.
Πρόκειται για αρχαιότατες επιστήμες που δεν μπορούν να αλλάξουν τον κύριο κορμό τους για να προσαρμόζονται στις ανάγκες της αγοράς την εκάστοτε χρονική περίοδο. Αν αυτό δεν το αποδέχεται κάποιος, ΔΕΝ πρέπει να επιλέξει αυτά τα τμήματα. Αυτό ως απάντηση στο ερώτημα :
"γιατί πρέπει να είναι δύσκολα τμήματα ενώ θα σε βγάλουν άνεργο ;"
Ένα πολύ πιο καλό ερώτημα θα ήταν :
"Διδάσκονται αυτές οι επιστήμες σύμφωνα με σύγχρονες μεθόδους και διδακτικά σωστές προσεγγίσεις ;"
Κατά πάσα πιθανότητα πρέπει να ανήκεις σε μια απο τις δύο κατηγορίες για να τα πας καλά σε αυτή την επιστήμη:
1) Άπειρο πάθος για διαρκή απασχόληση μαζί της και κοφτερό μυαλό για υποτροφίες.
2) Αν ανήκεις στο ανώτερο φάσμα ευφυΐας αλλά όχι στον βαθμό που μπορείς να πάρεις υποτροφίες τότε θα χρειαστείς ματσωμένους γονείς ώστε να μπορέσουν να στηρίξουν μεταπτυχιακά και διδακτορικά έξω.
Αν δεν τα έχεις αυτά και περίμενες μετά απο άπειρο διάβασμα να βρεις μια "μέτρια" δουλειά χωρίς πολλές σκοτούρες, υποχρεώσεις και απαιτήσεις για να ρέει το χρήμα, τότε μόλις πατήσεις στην βιομηχανία θα απογοητευτείς πολύ και το φυσικό δεν ήταν καλή επένδυση εξαρχής.
Το ξέρεις πολύ καλά ότι η μέση εκπαίδευση δεν προετοιμάζει για καμία επιστήμη. Δεν αναπτύσσει κανένα ενδιαφέρον στον μαθητή και όσοι μαθητές μπορεί να έχουν κάποια κλίση, αυτό είναι έμφυτο ή από το σπίτι του. Δηλαδή, ο γιός ή η κόρη ενός που δουλεύει ως υπάλληλος σε super market τι είδους επιστημονικές ανησυχίες να έχει από τα 15 του; Είναι και το σχολικό πλαίσιο σε αυτή την κατεύθυνση. Δηλαδή, ένα μέσο σχολείο με βρωμιά, φθαρμένη υποδομή κτιρίου, καφεμπιτσόμπαρα και κάτι καμπαναριά εκκλησίας στη γειτονιά τι είδους "Hi-tech" σχολικού περιβάλλοντος να παρέχει; Όσους ψηφιακούς πίνακες και επιτελικές κασετίνες να παρέχει η Κυβέρνηση, πάλι το σχολείο "θα είναι το 4ο λύκειο που δεν το ξέρει κανείς σε μια γειτονιά μόνο με μικρά μαγαζιά και καμπαναριά". Σε ένα αντίστοιχο σχολείο στο εξωτερικό, κάτι μέτρα μακρυά μπορεί να έχει ωραία ψηλά κτίρια με τα γραφεία ενός μεγάλου οργανισμού ή μιας εταιρίας οπότε ανεβαίνει και η "επιστημονική" αξία του δημόσιου σχολείου.
Σαν σχολή σου δίνει ισχυρά εφόδια και πολύ γερές βάσεις. Απο εκεί και πέρα δεν είναι το κύριο εργαλείο σου αυτές καθεαυτές οι γνώσεις που παίρνεις αλλά το σκεπτικό, και το απόσταγμα της τριβής με αυτές τις γνώσεις είναι η επιστημονική ωριμότητας που προκύπτει και σου επιτρέπει να λύνεις προβλήματα. Για την αγορά και την βιομηχανία δεν έχει σημασία πόσο καλά μπορεί να ξέρεις μιγαδική ανάλυση ή γραμμική άλγεβρα προφανώς. Αν δεν μπορείς αυτή την γνώση να την μετατρέψεις σε insight και να την μεταφράσεις σε κάτι χρήσιμο, κάτι απτό, και να την προσαρμόσεις ώστε να μπορείς να αντιμετωπίσεις διάφορα άλλα προβλήματα τότε είναι σαν να μην την έχεις. Είναι μόνο θεωρητικές γνώσεις χωρίς ουσία εκτός της ακαδημίας. Και εδώ είναι που η πλειοψηφία των αποφοίτων αποτυγχάνει γιατί αδυνατεί να προσαρμόσει τα όσα ξέρει σε άλλα προβλήματα απο αυτά που εκπαιδεύτηκε να αντιμετωπίζει στην σχολή. Ο μεσάζων που μετατρέπει την γνώση της σχολής σε χρήσιμο προϊόν ή υπηρεσία είναι ο ίδιος ο επιστήμονας. Αυτός που τον απασχολεί δεν ξέρει πως αυτές οι γνώσεις μπορούν να λύσουν ή να βοηθήσουν να λυθεί το πρόβλημα του σωστά, πιο γρήγορα και πιο φθηνά. Είναι δουλειά του επιστήμονα να συνδέσει αυτούς τους δύο κόσμους.
Αυτό είναι ένα λάθος της αγοράς και το ξέρεις πολύ καλά. Ένας λόγος που η εποχή μας έχει επιστημονικά βαλτώσει σε σημείο που όλοι κάνουμε κύκλους ενώ υπάρχει έντονη η επιστημονική απραξία άσχετα αν δημοσιεύονται χιλιάδες εργασίες (για τα σκουπίδια). Ενώ υπάρχει μια φρενίτιδα για πτυχία και μεταπτυχιακά, πάσης φύσεως επιμορφώσεις κτλ, στην ουσία πάμε πίσω. Απλά η αγορά ανακυκλώνει ιδέες του 19ου αιώνα αλλά με περιτύλιγμα διαδικτύου και ψεύτικα γραφικά. Θεωρώ κάπως υπερβολικό να κατηγορούμε τη θεωρητική γνώση των Μαθηματικών και της Φυσικής όταν το 90% των θέσεων σε μια κορπόρα εταιρία είναι για τα σκουπίδια χωρίς σαφές αντικείμενο εργασίας. Αν ρωτήσεις έναν υπάλληλο με σπουδές στο εξωτερικό να σου πει για τη δουλειά του, θα ακούσεις να λέει ότι δεν γνωρίζει ακριβώς ποια είναι η δουλειά του. Απλά έχει έναν ρόλο που η εταιρία του τον προσαρμόζει αναλόγως σε νέα καθήκοντα (αυτό το ονομάζουν ως ικανότητες προσαρμογής).
Το πρόβλημα γιατί τα θεωρήματα της Γραμμικής Άλγεβρας ή της Μιγαδικής Ανάλυσης δεν συγκινούν έναν υπεύθυνο προσλήψεων είναι πρόβλημα δικό του και όχι του πτυχιούχου. Φτάσαμε στο σημείο να πρέπει να απολογούμαστε στον κάθε άγνωστο υπάλληλο εταιρίας "για τα αδύναμα στοιχεία του χαρακτήρα μας", "για τις δύσκολες καταστάσεις σε προηγούμενη δουλειά" ή τελοσπάντων να μιλάμε για επιστημονικές λεπτομέρειες με ανθρώπους δεν έχουν καμία σχέση με τη δουλειά, πάνω στην οποία διεξάγουν συνέντευξη. Κατάντια. Το πρόβλημα είναι εκεί. Κανείς δεν δίνει δεκάρα για το αν ο άλλος θέλει να εργαστεί. Αντιθέτως σπαταλάνε ψυχολογικό χρόνο σε ανούσιες και προσβλητικές ερωτήσεις με σκοπό να μειώσουν την αξία ενός πτυχιούχου έτσι ώστε να του περάσουν το μήνυμα ότι "είναι ανακυκλώσιμος". Δεν είναι θέμα του πτυχιούχου να εξηγήσει για τη σημασία της Γραμμικής Άλγεβρας ή άλλων μαθηματικών θεωριών σε κάθε υπεύθυνο ανθρώπινου δυναμικού επειδή πρόκειται για γνώσεις που προϋπάρχουν αιώνες πριν τον 20ο αιώνα και έχουν δοκιμαστεί με βάση την τεχνολογία που έχουμε σήμερα. Το άλλο που υποτίθεται ότι ζητάνε είναι απλά σε δουλειά να βρισκόμαστε.
Εξάλλου αν γνώριζα ως απόφοιτος άνεργος που ακριβώς εφαρμόζει η Γραμμική Άλγεβρα στην χ εταιρία που έκανα αίτηση, δεν θα ήμουν άνεργος αλλά θα εργαζόμουν. Όπως αν εργαζόμουν ήδη, για ποιο λόγο να αλλάζω εταιρίες ανά 2 χρόνια; Οπότε πάνω εκεί, υπάρχει μια μπούρδα που την ονομάζουν "ασαφείς δεξιότητες" ή "εξέλιξη και βελτίωση δεξιοτήτων" για να δικαιολογήσουν την τρέλα του συστήματος προσλήψεων.
Υ.Γ. παραδόξως τα ίδια ισχύουν και για πιο πρακτικές σχολές όπως οι μηχανικοί. Ενώ θεωρητικά τελειώνοντας ξέρεις αρκετά, στην πράξη έχεις ακόμα μηδενική εμπειρία (η πλειοψηφία τουλάχιστον). Αν πολύ γρήγορα δεν ξεφύγεις απο τις ασκησούλες του πίνακα και δεν επιδιώξεις την επαφή με πραγματικά προβλήματα, τότε πιθανότατα δεν θα τα πας πολύ καλά στην αγορά εργασίας. Οι θεωρητικές βάσεις είναι η αρχή αυτού του ταξιδιού και σημαντικό σημείο εκκίνησης αλλά σε καμία περίπτωση το μέσο της ...πόσο μάλλον το τέρμα της.
Ποια είναι τα πραγματικά προβλήματα; Να κάθονται οι υπάλληλοι 3 στις 5 μέρες στο σπίτι και να χαζεύουν πίσω από μια κονσόλα της εταιρίας κάτι άκυρα γραφήματα, συνομιλώντας με άκυρους συναδέλφους και να χαζεύουν στο διαδίκτυο για έτοιμα γραφήματα στατιστικής; Αυτό το ονομάζουν "εταιρική διασύνδεση" ενώ δεν έχουν ιδέα τι κάνουν ακριβώς; Ποια είναι τα πραγματικά προβλήματα; Αφού όλοι το ξέρουν ότι ούτε το 5% από κανένα πτυχίο δεν χρησιμοποιείται στη δουλειά. Η δουλειά είναι άλλο πράγμα και το Πανεπιστήμιο δεν γίνεται να εκπαιδεύει με βάση τις ανάγκες μιας χ δουλειάς επειδή η κάθε δουλειά ή φορέας παροχής εργασίας έχει διαφορετικές απαιτήσεις και ρουτίνες καθηκόντων.
