Καλησπέρα. Έχω ξαναγράψει στο φόρουμ για τα προβλήματα μου και να 'μαι πάλι. Λοιπόν, δίνω φετος δεύτερη φορά απο τρίτο πεδίο (πέρσι έγραψα μόνο 9χιλιαδες διότι τα ειχα παρατησει εντελώς με τη καραντίνα, ξέρω, ανεύθυνο) και όπως λέει ο τίτλος πραγματικά φοβάμαι ότι θα τα πάω αν όχι το ίδιο χάλια με πέρσι, χειρότερα. Τα μαθήματα μου φαίνονται αρκετά δύσκολα και με εχει πιάσει μια απαισιοδοξία, η οποία με απωθεί απο το να διαβάσω και ξέρω ότι αυτό θα το μετανιώσω στο τέλος. Ωστόσο, ας συνοψίσω:
Έκθεση : Νιώθω φουλ αβεβαιότητα, καθώς είναι τοσο απρόβλεπτη. Δεν διαβαζω τοσο έκθεση γιατί και να διαβασω δεν μου μενει τίποτα και στηρίζομαι περισσότερο σε δικα μου επιχειρηματα/απόψεις/ιδέες. Διαβάζω λιγο θεωρία μέχρι εκεί. Στο Λογοτεχνικό κάνω φρισταιλ και στην έκθεση οπως ειπα αντλώ επιχειρήματα απο το κείμενο αλλα και απτο μυαλό μου. Στα διαγωνίσματα γράφω πανω κατω 14
Βιολογία: ξέρω καλα τη θεωρία και λυνω ασκησεις απο ενα βοήθημα αλλα με δυσκολεύει αρκετά, ειδικα οι αιτιολογησεις νιωθω οτι θα γράφω μπουρδες, και δε ξέρω τι να κάνω.
Φυσική: Εδώ γελάμε. Ειναι ακαταλαβιστικη για μενα και δε μπορώ να λύσω συνθέτες ασκησεις εκτος απο πολυ χαρακτηριστικες απο τα κεφάλαια.
Χημεία: η ύλη ειναι ατελείωτη και οι εξαιρέσεις που πρέπει να μάθεις ειναι τοσες πολλές πραγματικά. Επειδή η υλη ειναι τόσο ογκώδης νιωθω οτι δε μπορώ να τη βαλω σε μια τάξη μέχρι το τέλος και παω κουτουρού.
Αυτά με λιγα λογια. Δεν θέλω να γράψω παλι κάτω απτη βαση δε θα το αντέξω. Οι γονεις μου δε με στηρίζουν και νιώθω χάλια, ξέρω οτι αν αποτυχω θα με θεωρουν όλοι χαζή αλλα δεν ειμαι. Νιωθω οτι επελεξα λαθος κατεύθυνση μαλλον ή απλώς ότι δεν έχω μάθει να διαβαζω.
Νιωθω οτι δε προλαβαίνω και τις περισσοτερες ωρες της ημερας κλαίω, ακόμη και οταν διαβαζω. Έχω βρει εναλλακτικές για το αν αποτυχω φέτος στις πανελλήνιες (ιδιωτικές σχολες) οι οποίες με καθησυχαζουν κάπως αλλα δεν θελω να γραψω χαλια ενω εχω καταβάλλει μια προσπάθεια τόσους μήνες. Επίσης όλος ο περιγυρος μου θα λεει "τα διαβάζει 2 χρονια και έγραψε τοσο χαλια, χαζη ειναι;" δεν αντέχεται αυτό από άτομα που αγαπας πραγματικά. Θα χαιρόμουν να ακούσω τις απόψεις σας. (συγνώμη για το σεντόνι)