Bέβαια δεν είναι ακριβώς το ίδιο... Ο ρατσισμός ως φαινόμενο δεν είναι απλά κάποια σκόρπια στερεότυπα, είναι αυτά τα στερεότυπα ιεραρχημένα και θερμοθετημένα. Το να σε πει ένας Αλβανός ρατσιστή ή μαλάκα ή οτιδήποτε επειδή είσαι Έλληνας είναι μαλακία ναι, αλλά χέστηκες κιόλας γιατί μια χαρά θα πας μετά στη συνέντευξή σου και δεν θα δυσανασχετήσουν όταν δουν την καταγωγή σου, ή η κοπέλα σου δεν θα διστάζει να πει στους γονείς της από πού είσαι ή ακόμα και ξύλο δεν θα φας.
Δεν μπορούμε να εξισώσουμε την εκδήλωση ρατσιστικών συμπεριφορών με την αντίδραση σε αυτήν γιατί έχουν διαφορετική βάση και διαφορετική αντιμετώπιση. Ιδανικά δεν θα έπρεπε να υφίσταται τίποτα από τα δύο αλλά μην καταλήγουμε σε τσιτάτα "η βία είναι βία απ'όπου κι αν προέρχεται".
Το πάω και ένα βήμα πέραν του Έλληνα-Αλβανού, με ένα πιο εμφανές παράδειγμα σε εμάς γιατί δεν μας επηρεάζει: μαύροι-λευκοί στις ΗΠΑ. Ναι, υπάρχουν δουλειές που θέλουν μόνο μαύρους ή γειτονιές που ζουν μόνο μαύροι, ή παρέες και οικογένειες που συναναστρέφονται μόνο με μαύρους, αλλά ως επί το πλείστον οι γειτονιές τους θα είναι πιο φτωχές και οι δουλειές τους πιο κακοπληρωμένες από αυτές των λευκών. Δεν μπορείς να κατηγορείς μία καταπιεσμένη ομάδα που αναζητάει safe spaces ακόμα κι αν σε έναν ιδανικό κόσμο δεν θα υπήρχαν γιατί δεν θα υπήρχε η ανάγκη τους.
Και για να σχολιάσω και το θέμα "έχεις γονείς Αλβανούς άρα είσαι Αλβανός". Έχω πολύ στενό μου φίλο που γεννήθηκε εδώ από Αλβανούς γονείς, μεγάλωσε εδώ, πήγε σχολείο, σπούδασε ελληνική φιλολογία, διδάσκει εθελοντικά ελληνικά σε παιδιά και δουλεύει εδώ χρόνια. Πήρε ιθαγένεια στα 19 μετά από 4 χρόνια αναμονής. Αν τον ρωτήσεις θα σου πει ότι νιώθει Αλβανός εδώ και ξένος στην Αλβανία και αυτό ειλικρινά είναι από τα πιο λυπηρά πράγματα που έχω ακούσει.
