Αυτό που προσπαθώ να σου πω είναι πως το ΜΒΑ δεν είναι - ή τουλάχιστον δεν πρέπει να είναι - ένα ακόμα πρόγραμμα που το κάνουμε για να το κάνουμε ή έστω για να στραφούμε σε ενα άλλο πεδίο.
Και ο λόγος είναι πως απαξ και το κάνεις, δεν θα το ξανακάνεις (προφανώς!).
Και αν εξελιχθείς αρκετά στη δουλειά σου, θα μετανιώνεις που δεν έκανες υπομονή για κάποιο καλύτερο και πιο στοχευμένο.
Hint: Αν ήσουν καλή στις προπτυχιακές σου σπουδές και εαν εχεις γενικώς καλό βιογραφικό (με καλό μεσο όρο αποφοίτησης στο Λύκειο, διακρίσεις σε μαθήματα/διαγωνισμούς/αθλητισμό κλπ, εθελοντική δράση, συμμετοχή σε συλλόγους κλπ), μπορείς να στείλεις βιογραφικά στις big 3 management consultancies, να διεκδικήσεις μια θέση εκεί, και αφού μπεις θα καταλάβεις πολύ σύντομα ποιός και για ποιο λόγο είναι ο σωστός δρόμος για ένα ΜΒΑ.
Επειδή όμως φοβάμαι πως όλα αυτά τα γράφω τζάμπα και πως ήδη έχεις πάρει τις αποφάσεις σου, να σου πω επίσης πως όποιο πρόγραμμα και να επιλέξεις απο τα δυο είναι το ίδιο πράγμα. Μη σε αγχώνουν τέτοιες λεπτομέρειες, πάνε σε αυτό με το λιγότερο ρίσκο / το πιο βολικό πρόγραμμα. Δεν θα προτιμηθείς ούτε θα απορριφθείς ποτέ απο κάποια δουλειά επειδή έχεις τελειώσει το ένα και όχι το άλλο.
oταν λες δεν προσφερει εξειδικευμενη γνωση τι εννοεις?Επισης μου κανει εντυπωση πως μια αποφοιτος σχολης θεωρητικης στυλ φιλολογιας δικαιουται να κανει τετοιο μεταπτυχιακο?Συνηθως εκει πανε των θετικων σχολων
Ευκλείδη αν διαβάσεις λιγάκι έστω περι ΜΒΑ θα καταλάβεις. Το ΜΒΑ δεν είναι ενα εξειδικευμένο τεχνικό μεταπτυχιακό που σου μαθαίνει στοχευμένα κάτι, αλλα ενα συνονθύλευμα γνώσεων διάφορων τομέων σχετικών με τη διοίκηση επιχειρήσεων. Μαθαίνεις δηλαδή λίγο απο όλα. Το πακέτο γνώσεων είναι το ίδιο, είτε κάνεις το ΜΒΑ καποιου ΤΕΙ είτε του ΑΠΘ είτε του INSEAD και του Harvard. Αυτό που διαφέρει είναι το network, οι καθηγητές και οι γνωριμίες τους, το επίπεδο και οι γνωριμίες των συμφοιτητών σου, τα σαλόνια στα οποία αποκτάς πρόσβαση και το πως σε αντιμετωπίζει ο εργοδότης οταν βλέπει να εχεις βγάλει ivy league σχολεία.
Γενικά, πάντως, συμφωνώ με τον Τομμυ και αυτά που αναφέρει σε ποστ του, αλλά δεν έχουν μεγάλη αξία για την Ελλάδα, καθώς εδώ να αποκτήσεις προϋπηρεσία σχετική 2-3 χρόνια και να δεις αν σού αρέσει κλπ, δύσκολα πολύ. Επίσης, το οικονομικό μέρος. Θα πας να δώσεις 30, 40, 50, 100 χιλιάδες ευρώ για 12 ή 18 μήνες σπουδών + τα έξοδα διαβίωσης για να γυρίσεις στην Ελλάδα να κάνεις τι; Η απόσβεση θα αργήσει δεκαετίες.
Επιπλέον, με πτυχίο στη Φιλολογία και χωρίς κάτι άλλο αξιολόγο σε θέμα βιογραφικού, γενικά μιλάω όχι στην φίλη, δεν σε δέχονται τα κορυφαία MBA!
Viedo, σαφώς και
δεν μιλάμε για Ελλάδα... Οχι τουλάχιστον για συμβατικές δουλειές. Αυτό που περιγράφω είναι η ιδανική εκτέλεση και χρήση ενός MBA. Θέλει ξεκάθαρο στόχο, και σταθερά και σωστά βήματα. Σε αυτή τη περίπτωση και μόνο "βγάζει τα λεφτά του". ΑΝ αντιμετωπιστεί σαν ενα μεταπτυχιακό της σειράς, χάνει τον χαρακτήρα του και φυσικά σε δεσμεύει πως δεν θα κάνεις ποτέ κάτι πιο δυνατό. Είναι σαν να πρέπει να αγοράσεις ενα και μόνο αυτοκίνητο για όλη σου τη ζωή...
