Η ιδέα της ελεύθερης πρόσβασης στα ΑΕΙ φαντάζει αρκετά θελκτική. Στην εφαρμόγη της, όμως, έχει μεγάλα προβλήματα.
Spoiler
Το 2014 το ΣτΕ κατήργησε τις θέσεις των πολυτέκνων στα ΑΕΙ. Ο Σαμαράς έδωσε ελεύθερες μετεγγραφές, για να αντισταθμίσει το πολιτικό πλήγμα (δηλαδή να κρατήσει με το μέρος του τους κηφύνες που έπερναν αυτές τις θέσεις πιο εύκολα). Ως αποτέλεσμα, το ΑΠΘ το 2014-2015 έγγραψε περίπου διπλάσιους φοιτητές από τις προηγούμενες χρονιές. Τα Πανεπιστήμια στην Αθήνα, θαρρώ, πήραν περίπου χ2.5 φοιτητές εκείνη τη χρονιά.
Τα αμφιθέατρα γέμισαν ασφυκτικά, τα εργαστήρια δεν μπορούσαν να γίνουν, οι εργασίες-θέματα καταργήθηκαν, καθώς δεν υπήρχαν άτομα να επιβλέπουν/διορθώνουν. Και, σαν να μην έφταναν αυτά, πολλοί ήταν αυτοί που τελικά τα παράτησαν. Γιατί, μπορεί να λέμε ότι το Μαθηματικό στη Σάμο είναι το ίδιο με το Μαθηματικό στην Αθήνα, γιατί αυτό είναι το πολιτικά ορθό, αλλά στην πράξη κάτι τέτοιο δεν ισχύει.
Πρακτικά, εάν βάλουμε ελεύθερη πρόσβαση στα Πανεπιστήμια, θα σπεύσουν όλοι σε Ιατρικές, Πολυτεχνεία, Νομικές σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Τα περιφερειακά θα ερημώσουν, τα κεντρικά θα βουλιάξουν και η Τριτοβάθμια εκπαίδευση θα βαρέσει διάλυση.
Όσον αφορά τις εναλλακτικές τώρα:
1. Η προσμέτρηση των βαθμών της Β'/βάθμιας ΔΕΝ είναι σε καμία περίπτωση αντικειμενική. Και το λέω έχοντας ωφεληθεί ιδιαίτερα από αυτήν τη μη-αντικειμενικότητα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα απουσιολόγοι-σημαιοφόροι που πάνε στις Πανελλήνιες και γράφουν βάση. Η δικαιολογία του άγχους έχει καλλιεργηθεί για να μην φανούν εκτεθειμμένοι οι καθηγητές που έβαζαν πλασματικούς βαθμούς.
2. Οι εξετάσεις σε κάθε τμήμα θα πάρουν το φροντιστηριακό πρόβλημα της Β'/Βάθμιας και θα το πολλαπλασιάσουν επί 10. Φροντιστήρια που έχουν πάρε-δώσε με τους καθηγητές θα προσφέρουν "μαθήματα" κομμένα και ραμένα στα μέτρα του κάθε μαθήματος. Και όταν ο καθηγητής Α συνταξιοδοτείται και έρχεται ο Β, εντελώς τυχαία και συμπτωματικά, το φροντιστήριο Χ θα κλείνει και θα έρχεται στο προσκήνιο το Υ. Τυχαία όλα αυτά... Για να μην μπούμε στη διαδικασία ότι εάν εγώ θέλω να σπουδάσω πολιτικός, θα πρέπει να διαβάσω τα μαθήματα που θα θέλει για εισαγωγή το ΕΜΠ, τα άλλα που θα θέλει το ΑΠΘ, τα άλλα που θα θέλει ο Βόλος κ.ο.κ. Πάρε ένα οποιδήποτε τμήμα θες και δες τις μαθήματα των κατατακτηρίων εξετάσεων σε διαφορετικές πόλεις. Οι Μηχανολόγοι στη Θεσσαλονίκη θέλουν Θερμοδυναμική, Σχέδιο και Ηλεκτρολογία, στην Κοζάνη θέλουν Μαθηματικά, Φυσική, Χημεία. Η μέρα με τη νύχτα. Συν ότι θα πρέπει ο υποψήφιος να τρέχει σε κάθε πόλη στις αντίστοιχες ημερομηνίες, και να δίνει 2-3-4 φορές εξετάσεις.
Παρότι, θεωρητικά, είναι καλή εναλλακτική, με το αυτοδιοίκητο των Πανεπιστήμιων αποτελεί ΤΕΡΑΣΤΙΑ εστία διαφθοράς. Και, στην τελική, προτιμώ να δώσω 2-3 χιλιάρικα στο φροντιστήριο της γειτονιάς, που ο άνθρωπος επιχειρηματίας είναι και από αυτό ζει, παρά να δώσω τα ίδια λεφτά σε έναν πανεπιστημιακό, ο οποίος έχει εξασφαλισμένο μισθό ΔΥ.
3. Εάν φύγει το status της αυτοδιοίκησης από τα Πανεπιστήμια και εάν φύγουν και οι όποιας μορφής συνδικαλιστικές ομάδες από το Πανεπιστήμιο, τότε, ίσως, αυτό να μπορεί να λειτουργήσει.